nadciśnienie tętnicze ciążowe
Nadciśnienie tętnicze ciążowe (NTC), znane również jako gestoza, to stan charakteryzujący się podwyższonym ciśnieniem tętniczym rozwijającym się po 20. tygodniu ciąży u kobiet, które wcześniej miały prawidłowe wartości ciśnienia. Definiuje się je jako ciśnienie tętnicze ≥140/90 mmHg, mierzone dwukrotnie w odstępie co najmniej 4 godzin.
Stan ten dotyka około 6-8% wszystkich ciąż i jest jednym z najczęstszych powikłań ciążowych. Nadciśnienie tętnicze ciążowe różni się od przewlekłego nadciśnienia tętniczego, które występuje przed ciążą lub jest diagnozowane przed 20. tygodniem ciąży, oraz od stanu przedrzucawkowego, który oprócz nadciśnienia obejmuje także proteinurię i/lub objawy uszkodzenia narządów.
Czynniki ryzyka nadciśnienia ciążowego obejmują: pierwszą ciążę, ciążę mnogą, wiek matki powyżej 40 lat, otyłość, cukrzycę, choroby nerek, choroby autoimmunologiczne oraz rodzinne występowanie nadciśnienia ciążowego. Patofizjologia obejmuje nieprawidłową implantację łożyska, dysfunkcję śródbłonka, nadmierną odpowiedź zapalną oraz zaburzenia równowagi czynników angiogennych.
Leczenie nadciśnienia ciążowego koncentruje się na ścisłym monitorowaniu ciśnienia tętniczego, ocenie dobrostanu płodu, wprowadzeniu farmakoterapii w przypadku ciśnienia ≥160/110 mmHg (lekami pierwszego wyboru są metyldopa, labetalol i nifedypina) oraz odpowiednim terminie rozwiązania ciąży. Nieleczone nadciśnienie ciążowe może prowadzić do stanu przedrzucawkowego, przedwczesnego oddzielenia łożyska, ograniczenia wzrostu płodu, porodu przedwczesnego i zwiększonego ryzyka śmiertelności matek i noworodków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metocard 1 mg/ml
Metoprolol winian (Metocard, 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest β-adrenolitykiem, którego stosowanie u kobiet w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Leki z tej grupy mogą powodować zmniejszenie perfuzji łożyska, co wiąże się z ryzykiem obumarcia płodu, niewczesnego lub przedwczesnego porodu. W trakcie terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych matki oraz dobrostanu płodu. U noworodków matek leczonych metoprololem obserwuje się ryzyko bradykardii i hipoglikemii, co wymaga intensywnej obserwacji po porodzie. Pomimo przenikania metoprololu przez łożysko i obecności we krwi pępowinowej, nie stwierdzono istotnych klinicznie zaburzeń u płodu przy stosowaniu leku po 20. tygodniu ciąży w nadciśnieniu ciążowym.