Właściwości farmakokinetyczne
Propofol-Lipuro 10 mg/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Propofol-Lipuro

Propofol-Lipuro 10 mg/ml, jako emulsja do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jego zachowanie w organizmie po podaniu dożylnym. Lek zawiera 10 mg propofolu w 1 ml emulsji typu olej w wodzie o mlecznobiałym zabarwieniu. ¹

Wiązanie z białkami osocza

Po podaniu dożylnym, propofol charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 98%. Ta cecha wpływa znacząco na dystrybucję leku w organizmie oraz na jego dostępność w formie wolnej, aktywnej farmakologicznie. ²

Dystrybucja propofolu w organizmie

Proces dystrybucji propofolu po wstrzyknięciu dożylnym (bolus) charakteryzuje się szybkim spadkiem początkowego stężenia we krwi. Jest to spowodowane przemieszczaniem się leku do różnych kompartmentów organizmu, co definiuje fazę α dystrybucji. Okres półtrwania w tej wczesnej fazie dystrybucji wynosi od 2 do 4 minut. ³

W kolejnej fazie eliminacji obserwuje się wolniejsze zmniejszanie stężenia leku we krwi. Okres półtrwania w fazie eliminacji (faza ß) wynosi od 30 do 60 minut. Następnie ujawnia się trzeci, głęboki kompartment, reprezentujący uwalnianie propofolu z tkanek o słabym ukrwieniu. ⁴

Objętość dystrybucji

Propofol-Lipuro charakteryzuje się specyficznymi parametrami dystrybucji w organizmie. Centralna objętość dystrybucji mieści się w zakresie od 0,2 do 0,79 l/kg masy ciała, natomiast objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi od 1,8 do 5,3 l/kg masy ciała. ⁵

Biotransformacja propofolu

Metabolizm propofolu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie dochodzi do powstawania glukuronidów propofolu oraz glukuronidów i siarczanów hydrochinonu. Istotną cechą procesu biotransformacji propofolu jest fakt, że wszystkie powstałe metabolity są nieaktywne farmakologicznie. ⁶

Eliminacja propofolu z organizmu

Propofol charakteryzuje się bardzo szybką eliminacją z organizmu. Klirens całkowity wynosi około 2 l/min. Eliminacja następuje głównie poprzez procesy metaboliczne zachodzące w wątrobie, gdzie klirens jest uzależniony od przepływu krwi. Wydalanie leku i jego metabolitów odbywa się przede wszystkim przez nerki – około 88% podanej dawki zostaje wydalone z moczem w postaci metabolitów. Jedynie 0,3% dawki zostaje wydalone z moczem w stanie niezmienionym. ⁷

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Właściwości farmakokinetyczne propofolu różnią się znacząco pomiędzy pacjentami pediatrycznymi a dorosłymi. Klirens propofolu u dzieci i młodzieży jest wyższy w porównaniu z dorosłymi i wykazuje zależność od wieku pacjenta. ⁸

Farmakokinetyka u noworodków

Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki 3 mg/kg propofolu, średnia wartość klirensu u noworodków poniżej 1 miesiąca życia jest znacząco mniejsza i wynosi 20 ml/kg/min. Należy zwrócić szczególną uwagę na dużą zmienność osobniczą w tej grupie wiekowej – wartości klirensu wahają się od 3,7 do 78 ml/kg/min. Z uwagi na te znaczące różnice indywidualne, nie można ustalić uniwersalnych zaleceń dotyczących dawkowania w tej populacji pacjentów. <sup data-drug="Propofol-Lipuro" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki 3 mg/kg klirens propofolu/kg masy ciała zwiększa się wraz z wiekiem pacjenta w następujący sposób: Średnia wartość klirensu była znacząco mniejsza u noworodków 9

Farmakokinetyka u starszych dzieci

U starszych dzieci klirens propofolu po podaniu pojedynczej dawki bolusa 3 mg/kg masy ciała różni się w zależności od grupy wiekowej. Poniższa tabela przedstawia wartości klirensu w poszczególnych grupach wiekowych w porównaniu do dorosłych:

Dane te wskazują na wyższe wartości klirensu propofolu u dzieci w porównaniu do pacjentów dorosłych, z maksymalną wartością w grupie wiekowej 1-3 lata. ¹⁰