więzadło poboczne
Więzadło poboczne (łac. ligamentum collaterale) to struktura anatomiczna występująca parzyście w stawach, której główną funkcją jest zapewnienie stabilności poprzecznej. Najczęściej termin ten odnosi się do więzadeł pobocznych stawu kolanowego: przyśrodkowego (MCL) i bocznego (LCL), lub stawu łokciowego.
W stawie kolanowym więzadło poboczne przyśrodkowe (MCL) łączy kłykieć przyśrodkowy kości udowej z kłykciem przyśrodkowym kości piszczelowej, zapobiegając nadmiernemu przemieszczaniu się kolana do wewnątrz (koślawości). Więzadło poboczne boczne (LCL) biegnie od kłykcia bocznego kości udowej do głowy strzałki, chroniąc przed nadmiernym przemieszczeniem na zewnątrz (szpotawością).
Urazy więzadeł pobocznych należą do najczęstszych urazów stawu kolanowego i zwykle powstają wskutek działania sił bocznych lub skrętnych. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne (testy niestabilności) oraz badania obrazowe (USG, MRI). Leczenie zależy od stopnia uszkodzenia – od terapii zachowawczej po interwencję chirurgiczną w przypadku całkowitych zerwań lub uszkodzeń towarzyszących innym strukturom stawu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Uraz więzadła krzyżowego przedniego – Diagnostyka i diagnoza
Zerwanie więzadła krzyżowego przedniego (ACL) jest powszechnym urazem kolana, z roczną częstością 80 000-100 000 przypadków w USA. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na badaniu fizykalnym, gdzie test Lachmana wykazuje najwyższą czułość (średnio 84%) i swoistość (91%) w wykrywaniu uszkodzeń ACL, szczególnie w fazie ostrej. Testy takie jak szuflada przednia i pivot shift mają niższą czułość, ale mogą być pomocne w ocenie podostrych i przewlekłych przypadków. Badania obrazowe, zwłaszcza MRI (czułość 86%, swoistość 95%), są kluczowe do potwierdzenia diagnozy oraz oceny uszkodzeń towarzyszących, takich jak uszkodzenia łąkotek (60-75% przypadków) i więzadeł pobocznych (do 46%). Wczesna diagnoza i odpowiednie skierowanie do specjalisty ortopedy lub medycyny sportowej są niezbędne dla optymalizacji leczenia i zapobiegania wtórnym uszkodzeniom stawu kolanowego.
artrografia, artroskopia, badanie fizykalne, badanie kliniczne, całkowite zerwanie więzadła, chrząstka stawowa, częściowe zerwanie więzadła, diagnostyka obrazowa, naciągnięcie więzadła, obrzęk kolana, podwichnięcie, rezonans magnetyczny, stłuczenie kostne, test Lachmana, test szuflady przedniej, ultrasonografia, uszkodzenie łąkotki, więzadło krzyżowe przednie, więzadło krzyżowe tylne, więzadło poboczne, wysięk krwisty, zapalenie stawów, zdjęcie rentgenowskie, złamanie Segonda, zmiany zwyrodnieniowe