terapia spironolaktonem

Terapia spironolaktonem jest istotną opcją leczniczą stosowaną w różnych stanach chorobowych. Spironolakton jest antagonistą aldosteronu, który działa jako diuretyk oszczędzający potas, blokując receptory mineralokortykoidowe w kanalikach dystalnych nerek. Ta blokada prowadzi do zwiększonego wydalania sodu i wody, jednocześnie zmniejszając wydalanie potasu.

W praktyce klinicznej spironolakton znajduje zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego (zwłaszcza w przypadku hiperaldosteronizmu pierwotnego), obrzęków w przebiegu niewydolności serca, marskości wątroby czy zespołu nerczycowego. Szczególnie ważną rolę odgrywa w terapii przewlekłej niewydolności serca, gdzie wykazano, że zmniejsza śmiertelność i liczbę hospitalizacji.

Spironolakton jest również stosowany w leczeniu hirsutyzmu i trądziku u kobiet z zespołem policystycznych jajników, ze względu na działanie antyandrogenne. W dermatologii wykorzystuje się go jako opcję terapeutyczną w leczeniu trądziku hormonalnego. Dawkowanie spironolaktonu jest zróżnicowane w zależności od wskazania i wynosi od 25 mg do 400 mg na dobę.

Podczas terapii spironolaktonem konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących jednocześnie inne leki oszczędzające potas. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: hiperkaliemia, ginekomastia u mężczyzn, zaburzenia miesiączkowania u kobiet oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl