mocznik i glicerol
Mocznik (urea) to organiczny związek chemiczny zawierający grupę karbonylową i dwie grupy aminowe, będący końcowym produktem metabolizmu białek u ludzi i innych ssaków. W medycynie mocznik jest wykorzystywany jako składnik preparatów dermatologicznych o właściwościach nawilżających i keratolitycznych. Wysokie stężenie mocznika we krwi (uremia) jest wskaźnikiem zaburzenia funkcji nerek.
Glicerol (gliceryna) to trójwartościowy alkohol, który naturalnie występuje w lipidach jako składnik strukturalny triacylogliceroli i fosfolipidów. W medycynie glicerol stosowany jest jako substancja nawilżająca, rozpuszczalnik i środek konserwujący w preparatach farmaceutycznych. Dzięki właściwościom higroskopijnym jest cennym składnikiem preparatów dermatologicznych przeznaczonych do pielęgnacji skóry suchej.
W praktyce klinicznej mocznik i glicerol często występują razem w preparatach dermatologicznych, tworząc synergistyczną kombinację o silnych właściwościach nawilżających i zmiękczających. Takie połączenie jest szczególnie skuteczne w leczeniu rogowacenia, łuszczycy, atopowego zapalenia skóry i innych dermatoz przebiegających z suchością i złuszczaniem naskórka. Dodatkowo, preparaty zawierające oba związki mogą zwiększać penetrację innych substancji aktywnych przez barierę skórną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – emoliumLEK (20 mg + 200 mg)/g
Produkt leczniczy emoliumLEK w postaci kremu zawiera mocznik (20 mg/g) oraz glicerol (200 mg/g) i jest stosowany w terapii dermatologicznej ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa. Niemniej jednak, preparat może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej, takie jak przemijające pieczenie, swędzenie, kłucie oraz zaczerwienienie, które występują z częstością od ≥ 1/100 do < 1/10. Objawy te są zazwyczaj łagodne i samoistnie ustępują, jednak ich obecność wymaga monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z wrażliwą lub uszkodzoną skórą. Alkohol cetostearylowy, jako substancja pomocnicza, może dodatkowo przyczyniać się do miejscowych reakcji zapalnych. W przypadku utrzymywania się lub nasilenia objawów zaleca się modyfikację schematu aplikacji lub rozważenie alternatywnych preparatów o niższym stężeniu substancji czynnych.
alkohol cetostearylowy, działanie niepożądane, emolient, kłucie skóry, MedDRA, mocznik i glicerol, penetracja skórna, personel medyczny, pieczenie skóry, reakcja skórna, reakcja zapalna skóry, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, świąd skóry, terapia dermatologiczna, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, warstwa rogowa naskórka, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej