radiogenomika
Radiogenomika to interdyscyplinarna dziedzina medycyny łącząca obrazowanie radiologiczne z analizą genetyczną i genomową. Jej celem jest identyfikacja korelacji między cechami obrazowymi widocznymi w badaniach radiologicznych (CT, MRI, PET) a profilem genetycznym i molekularnym tkanek, szczególnie nowotworowych.
W praktyce klinicznej radiogenomika umożliwia nieinwazyjną charakterystykę fenotypu guza, pozwalając na przewidywanie jego profilu molekularnego bez konieczności wykonywania biopsji. Pomaga to w precyzyjnej stratyfikacji pacjentów, personalizacji terapii oraz monitorowaniu odpowiedzi na leczenie, zwłaszcza w onkologii.
Najnowsze badania w dziedzinie radiogenomiki wykorzystują uczenie maszynowe i sztuczną inteligencję do analizy cech radiomicznych – ilościowych biomarkerów obrazowych, które mogą odzwierciedlać zmiany na poziomie genetycznym. Radiogenomika znajduje zastosowanie w diagnostyce i leczeniu nowotworów płuc, mózgu, piersi, prostaty oraz innych narządów, przyczyniając się do rozwoju medycyny precyzyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Tętniak aorty piersiowej – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Tętniak aorty piersiowej (TAP) jest schorzeniem o wysokim ryzyku śmiertelności, szczególnie w przypadku dużych tętniaków o średnicy ≥60 mm, gdzie 3-letnia przeżywalność bez interwencji wynosi około 20%. Pacjenci z TAP charakteryzują się wyższą śmiertelnością na oddziale intensywnej terapii (9,43%) oraz śmiertelnością szpitalną (12,12%) w porównaniu do tętniaków aorty brzusznej. Rozwarstwienie aorty, najpoważniejsze powikłanie TAP, wiąże się z wewnątrzszpitalną śmiertelnością sięgającą 30%, mimo postępu w leczeniu chirurgicznym. Kluczowym parametrem prognostycznym jest maksymalna średnica aorty, która decyduje o kwalifikacji do profilaktycznej naprawy chirurgicznej, zalecanej przy rozmiarze 5,5-6 cm, a w przypadku zespołów genetycznych (np. Marfana) już od 5,0 cm. Wskaźnik APACHE IVa wykazuje wysoką skuteczność predykcyjną śmiertelności na OIT (AUC=0,9176), co może wspomagać ocenę ryzyka klinicznego.
badanie asocjacji genomowej, choroba tkanki łącznej, dwupłatkowa zastawka aortalna, genomowy wskaźnik ryzyka, krzywa ROC, leczenie chirurgiczne, oddział intensywnej terapii, radiogenomika, rozwarstwienie aorty, sekwencjonowanie genomowe, śmiertelność wewnątrzszpitalna, średnica aorty, technika chirurgiczna, tętniak aorty brzusznej, tętniak aorty piersiowej, zespół genetyczny, zespół Marfana - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy zarodkowe – Diagnostyka i diagnoza
Guzy zarodkowe OUN to heterogenna i agresywna grupa nowotworów pochodzenia embrionalnego, wymagająca szybkiej i precyzyjnej diagnostyki, która opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu neurologicznym oraz zaawansowanych technikach obrazowych, przede wszystkim MRI z kontrastem całej osi neuraksjalnej. Charakterystyczne cechy obrazowe obejmują hipo- do izointensywność w T1, hiperintensywność w T2, heterogenne wzmocnienie kontrastowe oraz ograniczoną dyfuzję w DWI. Diagnostyka molekularna, w tym immunohistochemia, FISH, PCR, profilowanie metylacji DNA i NGS, jest kluczowa dla zintegrowanej diagnozy i klasyfikacji guzów, zwłaszcza rdzeniaków, które dzielą się na podtypy WNT, SHH, Grupa 3 i Grupa 4, różniące się rokowaniem i terapią. Biopsja i badanie histopatologiczne z markerami takimi jak synaptofizyna i LIN28A (w ETMR) są niezbędne do potwierdzenia rozpoznania, a nakłucie lędźwiowe służy do oceny rozsiewu nowotworu w płynie mózgowo-rdzeniowym.
aberracja chromosomowa, amplifikacja MYC, badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, badanie molekularne, białaczka OUN, biomarker molekularny, ciśnienie śródczaszkowe, diagnostyka różnicowa, dysfagia, fluorescencyjna hybrydyzacja in situ, glejak wielopostaciowy, guz zarodkowy, guz zarodkowy z wielowarstwowymi rozetkami, immunohistochemia, komórka embrionalna, komórka nowotworowa, marker immunohistochemiczny, mięsak Ewinga, nakłucie lędźwiowe, obraz T1-zależny, obraz T2-zależny, obrazowanie dyfuzyjne, obrazowanie perfuzyjne, ośrodkowy układ nerwowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, profilowanie metylacji DNA, punkcja lędźwiowa, radiogenomika, rdzeniak, reakcja łańcuchowa polimerazy, rezonans magnetyczny, sekwencjonowanie nowej generacji, spektroskopia, spektroskopia rezonansu magnetycznego, stratyfikacja ryzyka, tomografia komputerowa, wywiad lekarski