cefuroksym sól sodowa
Cefuroksym sól sodowa to antybiotyk należący do grupy cefalosporyn II generacji, który charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa na liczne bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, w tym na Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae oraz niektóre szczepy Staphylococcus aureus (z wyjątkiem MRSA).
Mechanizm działania cefuroksymu polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Forma sodowa zwiększa rozpuszczalność w wodzie, co umożliwia podawanie leku drogą dożylną lub domięśniową w leczeniu zakażeń wymagających szybkiej interwencji terapeutycznej.
W praktyce klinicznej cefuroksym sól sodowa stosowana jest w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, zakażeń dróg moczowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich, zakażeń kości i stawów, posocznicy oraz w profilaktyce okołooperacyjnej. Lek charakteryzuje się dobrą penetracją do tkanek i płynów ustrojowych oraz stosunkowo niską toksycznością.
Najczęstsze działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz miejscowe reakcje w miejscu podania. U pacjentów z niewydolnością nerek może być konieczna modyfikacja dawki. Cefuroksym sól sodowa jest też alternatywą terapeutyczną dla pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny, chociaż należy pamiętać o możliwości reakcji krzyżowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biofuroksym 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefuroksymu w postaci soli sodowej, stosowanego w produkcie Biofuroksym, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy farmakologii bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie leku nie spowodowało toksycznych efektów ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a choć formalne testy kancerogenności nie zostały przeprowadzone, dostępne dane nie wskazują na potencjał rakotwórczy cefuroksymu. Ocena wpływu na reprodukcję i rozwój nie ujawniła ryzyka dla płodności, rozwoju zarodka, przebiegu ciąży ani rozwoju pourodzeniowego potomstwa.
cefalosporyna, cefuroksym sól sodowa, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, genotoksyczność, indukcja nowotworów, kontrola spożycia sodu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność dawek powtarzanych, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, zawartość sodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefuroxime TZF 750 mg
Cefuroxime TZF, cefalosporyna II generacji, dostępna w dawkach 750 mg i 1500 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawiera cefuroksym w postaci soli sodowej (odpowiednio 40,65 mg i 81,3 mg sodu na fiolkę). Preparat jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zakażeń, w tym pozaszpitalnego zapalenia płuc wywołanego przez Streptococcus pneumoniae i Haemophilus influenzae, zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, powikłanych zakażeń układu moczowego (w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek), zakażeń tkanek miękkich (zapalenie skóry, róża, zakażenia ran) oraz zakażeń jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, ropnie, powikłane zakażenia dróg żółciowych). Dawkowanie należy dostosować do wieku i masy ciała pacjenta, a preparat może być stosowany u noworodków od urodzenia.
bakteria beztlenowa, cefalosporyna II generacji, cefuroksym sól sodowa, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, Haemophilus influenzae, lek przeciwbakteryjny, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, oporność na antybiotyki, powikłane zakażenie układu moczowego, pozaszpitalne zapalenie płuc, profilaktyka okołooperacyjna, racjonalna antybiotykoterapia, ropień wewnątrzbrzuszny, róża, Streptococcus pneumoniae, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie rany, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie otrzewnej, zapalenie skóry i tkanki podskórnej, zarządzanie antybiotykami