nadmierna aktywność wypieracza pęcherza

Nadmierna aktywność wypieracza pęcherza (detrusor overactivity, DO) to stan czynnościowy charakteryzujący się mimowolnymi skurczami mięśnia wypieracza pęcherza moczowego w fazie napełniania. Skurcze te mogą być spontaniczne lub prowokowane i prowadzą do zwiększonego ciśnienia wewnątrz pęcherza.

W badaniu urodynamicznym nadmierna aktywność wypieracza jest definiowana jako pojawienie się skurczów wypieracza o amplitudzie przekraczającej 15 cm H₂O, niezależnie od próby hamowania przez pacjenta. Klinicznie objawia się to parciami naglącymi, częstomoczem, nokturią oraz niekiedy nietrzymaniem moczu.

Nadmierna aktywność wypieracza może mieć podłoże neurologiczne (np. w przebiegu udaru mózgu, choroby Parkinsona, stwardnienia rozsianego) lub idiopatyczne. Diagnostyka obejmuje wywiad, dzienniczek mikcji, badanie urodynamiczne oraz wykluczenie innych przyczyn dolegliwości, jak infekcje dróg moczowych czy nowotwory pęcherza.

Leczenie obejmuje terapię behawioralną (trening pęcherza, ograniczenie płynów), farmakoterapię (leki antycholinergiczne, β3-adrenomimetyki, toksyna botulinowa), a w przypadkach opornych na leczenie – metody neuromodulacji lub interwencje chirurgiczne. Odpowiednio dobrana terapia pozwala na skuteczne kontrolowanie objawów i poprawę jakości życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl