grzyb skórny

Grzyb skórny to potoczne określenie infekcji grzybiczych skóry, które należą do najczęstszych schorzeń dermatologicznych. Wywołują je głównie dermatofity (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton), drożdżaki (głównie z rodzaju Candida) oraz grzyby pleśniowe. Infekcje te mogą atakować niemal każdą część ciała, jednak najczęściej występują na stopach (tinea pedis), pachwinach (tinea cruris), tułowiu (tinea corporis), paznokciach (tinea unguium) oraz owłosionej skórze głowy (tinea capitis).

Objawy grzybicy skóry są zróżnicowane w zależności od lokalizacji i patogenu, ale typowo obejmują zaczerwienienie, łuszczenie się skóry, świąd, pieczenie, pęcherzyki, nadżerki lub pęknięcia naskórka. Charakterystyczny jest obwodowy wzrost zmian z centralnym gojeniem, tworzący pierścieniowate wykwity. Diagnostyka opiera się na badaniu mikroskopowym, hodowli mykologicznej oraz coraz częściej na metodach molekularnych.

Leczenie grzybicy skóry zależy od lokalizacji, rozległości zmian i czynnika etiologicznego. W terapii stosuje się leki przeciwgrzybicze miejscowe (azole, alylaminy, cyklopiroksolamina) oraz ogólne (flukonazol, itrakonazol, terbinafina). Ważną rolę odgrywa profilaktyka, obejmująca odpowiednią higienę, unikanie czynników sprzyjających rozwojowi grzybów (wilgoć, ciepło, okluzja) oraz szybkie reagowanie na pierwsze objawy infekcji.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl