zaburzenie wentylacji obturacyjne
Zaburzenie wentylacji obturacyjne to stan patologiczny, w którym dochodzi do ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe z powodu ich zwężenia lub zablokowania. Charakteryzuje się zmniejszeniem wartości natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) oraz obniżonym stosunkiem FEV1/FVC (wskaźnik Tiffeneau). Fizjologicznie dochodzi do zwiększenia oporu w drogach oddechowych, pułapki powietrznej i hiperinflacji płuc.
Do najczęstszych chorób przebiegających z obturacją należą przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), astma oskrzelowa, mukowiscydoza oraz rozstrzenie oskrzeli. W badaniu przedmiotowym pacjentów można zaobserwować wydłużony wydech, świsty, furczenia oraz cechy rozdęcia płuc (beczkowata klatka piersiowa, obniżenie przepony).
Diagnostyka zaburzeń obturacyjnych opiera się głównie na badaniach czynnościowych płuc, szczególnie spirometrii z próbą rozkurczową. Istotne znaczenie ma również ocena nasilenia objawów, częstości zaostrzeń i wpływu choroby na jakość życia pacjenta. Leczenie zależy od przyczyny obturacji i obejmuje bronchodylatatory, glikokortykosteroidy wziewne, leki przeciwzapalne, mukolityki oraz tlenoterapię w zaawansowanych przypadkach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symbicort Turbuhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Symbicort Turbuhaler w dawce 320 mcg budezonidu i 9 mcg formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę inhalacyjną to preparat łączący wziewny glikokortykosteroid z długo działającym β2-agonistą, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży (12-17 lat) oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych. W astmie lek wskazany jest u pacjentów z niedostateczną kontrolą objawów pomimo stosowania wziewnych GKS i krótko działających β2-mimetyków, a także jako uproszczenie terapii u osób dobrze kontrolujących chorobę na terapii skojarzonej. W POChP preparat dedykowany jest pacjentom z FEV1 poniżej 70% wartości należnej po bronchodilatacji oraz historią co najmniej jednego zaostrzenia mimo stosowania leków rozszerzających oskrzela.
astma oskrzelowa, budezonid, długo działający agonista receptorów β2-adrenergicznych, długo działający β2-mimetyk, FEV1, formoterol, glikokortykosteroid, krótko działający wziewny agonista receptorów β2-adrenergicznych, leczenie przeciwzapalne, lek antycholinergiczny, lek rozszerzający oskrzela, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, objawy nocne, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, technika inhalacji, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie wentylacji obturacyjne, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mitomycin Accord 20 mg
Mitomycyna, dostępna w preparacie Mitomycin Accord w dawkach 10 mg lub 20 mg, posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed terapią. Bezwzględne przeciwwskazania do podania ogólnego obejmują pancytopenię, izolowaną leukopenię, małopłytkowość, skazy krwotoczne oraz ostre zakażenia, ze względu na ryzyko poważnych powikłań hematologicznych i immunosupresyjnych. Względne przeciwwskazania to zaburzenia wentylacji typu obturacyjnego (np. POChP, astma), restrykcyjnego (np. zwłóknienie płuc), niewydolność nerek i wątroby oraz zły ogólny stan zdrowia pacjenta. Przed terapią należy ocenić morfologię krwi, funkcję nerek i wątroby, a także rozważyć odroczenie leczenia w przypadku jednoczesnej lub niedawnej radioterapii lub stosowania innych leków cytostatycznych.
astma oskrzelowa, elementy morfotyczne krwi, hemostaza, karmienie piersią, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, leukopenia, małopłytkowość, mitomycyna, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, ostre zakażenie, pancytopenia, perforacja pęcherza moczowego, POChP, proszek do sporządzania roztworu, przestrzeń pozaotrzewnowa, radioterapia, reakcja anafilaktyczna, skaza krwotoczna, właściwości cytotoksyczne, zaburzenie wentylacji obturacyjne, zapalenie pęcherza moczowego, zwłóknienie płuc