uwodniony wodorotlenek glinu

Uwodniony wodorotlenek glinu (ang. aluminum hydroxide) to związek chemiczny o wzorze Al(OH)3, stosowany w medycynie głównie jako lek zobojętniający kwas solny w żołądku. Jest jednym z najczęściej używanych antacidów, szczególnie w preparatach złożonych stosowanych w leczeniu choroby wrzodowej, refluksu żołądkowo-przełykowego i dyspepsji.

Mechanizm działania uwodnionego wodorotlenku glinu polega na neutralizacji kwasu solnego w żołądku, co prowadzi do zwiększenia pH soku żołądkowego. Dodatkowo substancja ta wykazuje właściwości adsorpcyjne wobec pepsyny, zmniejszając jej aktywność proteolityczną. Wodorotlenek glinu wiąże również kwasy żółciowe, co może być korzystne w przypadku refluksu dwunastniczo-żołądkowego.

Jako lek wodorotlenek glinu charakteryzuje się powolnym początkiem działania (15-30 minut), ale długim czasem utrzymywania się efektu zobojętniającego (do 3 godzin). Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie dużych dawek uwodnionego wodorotlenku glinu może prowadzić do hipofosfatemii, zaparć oraz zwiększonego wchłaniania glinu, co potencjalnie niesie ryzyko wystąpienia encefalopatii glinowej u pacjentów z niewydolnością nerek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl