stan nagły nadciśnienia tętniczego

Stan nagły nadciśnienia tętniczego to sytuacja medyczna charakteryzująca się gwałtownym wzrostem wartości ciśnienia tętniczego (zwykle >180/120 mmHg), która wymaga natychmiastowej interwencji z powodu ryzyka uszkodzenia narządów docelowych.

Najczęstszymi objawami klinicznymi stanu nagłego nadciśnienia są silne bóle głowy, zaburzenia widzenia, duszność, bóle w klatce piersiowej, niepokój, a w ciężkich przypadkach objawy neurologiczne związane z encefalopatią nadciśnieniową. W badaniach diagnostycznych można stwierdzić objawy ostrego uszkodzenia narządów, takie jak zmiany w badaniu dna oka, nieprawidłowości w EKG czy podwyższone markery uszkodzenia nerek.

Leczenie stanu nagłego nadciśnienia wymaga szybkiego, ale kontrolowanego obniżenia ciśnienia tętniczego, najczęściej przy użyciu leków dożylnych (np. labetalol, nikardypina, nitrogliceryna, nitroprusydek sodu). Celem jest redukcja ciśnienia o 20-25% w ciągu pierwszych godzin, a następnie stopniowe osiąganie wartości docelowych w ciągu kolejnych 24-48 godzin. Zbyt gwałtowne obniżenie ciśnienia może spowodować niedokrwienie narządów, zwłaszcza mózgu, serca i nerek.

W przeciwieństwie do stanu nagłego, wyróżnia się również stan pilny nadciśnienia tętniczego, w którym znacznie podwyższone wartości ciśnienia nie powodują jeszcze uszkodzenia narządów docelowych i wymagają obniżenia w ciągu kilku godzin, najczęściej przy użyciu leków doustnych. Różnicowanie tych stanów ma kluczowe znaczenie dla wyboru właściwej strategii terapeutycznej.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl