akumulacja tkankowa
Akumulacja tkankowa to proces gromadzenia się substancji, metabolitów lub komórek w tkankach organizmu, który może występować zarówno w warunkach fizjologicznych, jak i patologicznych. W kontekście medycznym termin ten najczęściej odnosi się do nieprawidłowego odkładania się różnych substancji w tkankach, co może prowadzić do zaburzenia funkcji narządów.
Akumulacja tkankowa może dotyczyć różnych związków, takich jak lipidy, białka, glikogen, barwniki, metale ciężkie czy leki. Przykładami patologicznej akumulacji tkankowej są: stłuszczenie wątroby (akumulacja trójglicerydów w hepatocytach), amyloidoza (odkładanie się nieprawidłowych białek w tkankach), hemochromatoza (nadmierne gromadzenie żelaza) czy choroba Wilsona (akumulacja miedzi).
Diagnostyka akumulacji tkankowej obejmuje badania obrazowe (USG, TK, MRI), badania laboratoryjne oraz biopsję z analizą histopatologiczną. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować modyfikację stylu życia, farmakoterapię lub w niektórych przypadkach leczenie chirurgiczne. W chorobach spowodowanych zaburzeniami genetycznymi, jak niektóre choroby spichrzeniowe, stosuje się terapie enzymatyczne lub genowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Voluven (60 mg + 9 mg)/ml
Hydroksyetyloskrobia (HES) zawarta w produkcie VOLUVEN charakteryzuje się średnią masą cząsteczkową in vivo wynoszącą 70 000 – 80 000 Da, co przekracza próg nerkowy (60 000 – 70 000 Da) i wpływa na jej farmakokinetykę. Po dożylnym podaniu 500 ml stężenie HES w osoczu utrzymuje się na poziomie 75% wartości maksymalnej po 30 minutach, spada do 14% po 6 godzinach, a po 24 godzinach wraca do wartości wyjściowych. Objętość dystrybucji wynosi około 5,9 litra, wskazując na głównie wewnątrznaczyniową dystrybucję. Klirens osoczowy wynosi 31,4 ml/min, a AUC 14,3 mg/ml × godz., co świadczy o nieliniowej farmakokinetyce. Okres półtrwania w fazie dystrybucji (t½ α) to 1,4 godziny, a w fazie eliminacji (t½ β) 12,1 godziny.
akumulacja tkankowa, farmakokinetyka nieliniowa, faza dystrybucji, faza eliminacji, filtr hemodializacyjny, hemodializa, hydroksyetyloskrobia, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, kumulacja leku, kumulacja tkankowa, masa cząsteczkowa, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania w osoczu, podanie dożylne, pole pod krzywą stężenia, próg nerkowy, przestrzeń wewnątrznaczyniowa, schyłkowa niewydolność nerek, wydalanie nerkowe