zakażenie norovirusem

Zakażenie norovirusem (norowirusowe) jest jedną z najczęstszych przyczyn ostrego nieżytu żołądkowo-jelitowego na świecie. Wirusy te charakteryzują się wysoką zakaźnością – do wywołania infekcji wystarczy zaledwie 10-100 cząstek wirusowych. Transmisja odbywa się drogą fekalno-oralną, przez zanieczyszczoną żywność, wodę lub powierzchnie, a także drogą kropelkową podczas wymiotów zakażonej osoby.

Objawy zakażenia norovirusem pojawiają się gwałtownie, zwykle po 12-48 godzinach od ekspozycji i obejmują: nudności, wymioty (często o charakterze „projektylnym”), biegunkę wodnistą bez domieszki krwi, bóle brzucha, niekiedy także bóle głowy, mięśni i stany podgorączkowe. Choroba ma zwykle przebieg samoograniczający się, a objawy ustępują w ciągu 1-3 dni, choć wydalanie wirusa może trwać do 2 tygodni.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniach molekularnych (RT-PCR) próbek kału. Leczenie jest objawowe i polega na uzupełnianiu płynów i elektrolitów. Nie stosuje się rutynowo antybiotyków, które są nieskuteczne wobec wirusów. Szczególną uwagę należy zwrócić na osoby z grup ryzyka (małe dzieci, osoby starsze, pacjenci z niedoborami odporności), u których zakażenie może prowadzić do poważnego odwodnienia.

Profilaktyka zakażeń norovirusowych obejmuje rygorystyczne przestrzeganie zasad higieny, zwłaszcza mycie rąk, dezynfekcję powierzchni za pomocą środków zawierających chlor, a w przypadku ognisk epidemicznych – izolację chorych. Warto pamiętać, że norovirusy wykazują znaczną oporność na wiele środków dezynfekcyjnych oraz na krótkotrwałe ogrzewanie (poniżej 90°C).

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl