zmniejszona elastyczność skóry

Zmniejszona elastyczność skóry (utrata elastyczności skóry) to zjawisko fizjologiczne związane ze starzeniem się organizmu, ale może być również objawem niektórych chorób. W procesie tym dochodzi do zmniejszenia zawartości elastyny i kolagenu w skórze, co prowadzi do jej wiotczenia, zmarszczek i braku sprężystości.

Z punktu widzenia patofizjologii, zmniejszona elastyczność skóry wynika z degeneracji włókien elastycznych, redukcji syntezy kolagenu, zmniejszenia ilości kwasu hialuronowego oraz zaburzeń w funkcjonowaniu fibroblastów. Czynniki przyspieszające ten proces to ekspozycja na promieniowanie UV, palenie tytoniu, przewlekły stres, niewłaściwa dieta i odwodnienie.

W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić choroby takie jak stwardnienie twardzinopodobne, twardzina układowa, cukrzyca, niedoczynność tarczycy oraz zespół Ehlersa-Danlosa. Ocena elastyczności skóry jest istotnym parametrem w badaniu dermatologicznym, często przeprowadzanym poprzez test zagniecenia skóry i obserwację czasu powrotu do stanu wyjściowego.

Leczenie zmniejszonej elastyczności skóry obejmuje zarówno metody miejscowe (retinole, peptydy, witamina C, kwas hialuronowy), jak i procedury medycyny estetycznej (mezoterapia, fale radiowe, lasery frakcyjne). W przypadkach gdy zmniejszona elastyczność jest objawem choroby podstawowej, kluczowe jest leczenie przyczynowe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl