krwotok masywny
Krwotok masywny to stan zagrożenia życia charakteryzujący się gwałtowną utratą dużej objętości krwi w krótkim czasie. Definiuje się go najczęściej jako utratę co najmniej 30-40% całkowitej objętości krwi (około 2000 ml u dorosłego) w ciągu 24 godzin lub utratę krwi w tempie przekraczającym 150 ml/min.
W przebiegu krwotoku masywnego dochodzi do rozwijającej się triady śmierci: koagulopatii, kwasicy metabolicznej i hipotermii. Koagulopatia wynika z rozcieńczenia czynników krzepnięcia, ich zużycia oraz aktywacji układu fibrynolizy. Jednocześnie narastająca kwasica i obniżona temperatura ciała dodatkowo pogarszają hemostazę.
Podstawowe zasady postępowania w krwotoku masywnym obejmują szybkie zaopatrzenie źródła krwawienia, resuscytację płynową z użyciem krwi i jej składników, stosowanie protokołów masywnego przetaczania krwi (np. w stosunku 1:1:1 dla KKCz, FFP i koncentratu płytek krwi) oraz leczenie zaburzeń krzepnięcia. Wczesne podanie kwasu traneksamowego (do 3 godzin od urazu) zmniejsza śmiertelność u pacjentów z krwotokiem pourazowym.
Monitorowanie pacjenta z krwotokiem masywnym powinno obejmować regularne oznaczanie parametrów morfologii, układu krzepnięcia oraz gazometrii. Coraz większą rolę w diagnostyce i leczeniu zaburzeń krzepnięcia odgrywają metody tromboelastografii (TEG) lub tromboelastometrii (ROTEM), pozwalające na celowaną terapię składnikami krwi i czynnikami krzepnięcia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dopamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa dopaminy chlorowodorku, zawartego w preparatach Dopaminum hydrochloricum WZF 1% (10 mg/ml) oraz 4% (40 mg/ml), opiera się na badaniach toksyczności ostrej i podostrej przeprowadzonych na myszach, szczurach i psach. Wartości LD50 po dożylnym podaniu wyniosły 290 mg/kg mc. u myszy oraz 38,8 mg/kg mc. u szczurów, wskazując na istotne różnice międzygatunkowe. Ostre zatrucie charakteryzowało się masywnym krwotokiem i zastoju krwi w płucach, co sugeruje poważne zaburzenia hemodynamiczne. W badaniach podostrych zaobserwowano przerost gruczołu krokowego, rozszerzenie pęcherza moczowego, wodonercze oraz istotne zmiany w masie narządów (serce, nerki, płuca – wzrost; śledziona – spadek) przy dawkach 570 mg/kg mc./dobę. U psów po 2-tygodniowej ekspozycji wystąpiły oporne na leczenie wymioty, zwiększenie masy nadnerczy i gruczołu krokowego oraz niewielkie zmiany martwicze w mięśniu sercowym, wskazujące na potencjalną kardiotoksyczność dopaminy.
badanie toksykologiczne, czynnik ryzyka, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dopamina chlorowodorek, dopaminum hydrochloricum, działanie kardiotoksyczne, działanie niepożądane, efekt kardiotoksyczny, hemodynamika krążenia, krwotok masywny, LD50, martwica mięśnia sercowego, masa narządów, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, przerost gruczołu krokowego, przerost nadnerczy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, układ moczowo-płciowy, układ sercowo-naczyniowy, wodonercze, wymioty oporne na leczenie, zaburzenie hemodynamiczne, zastój krwi w płucach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności dopaminy chlorowodorku wykazały istotne różnice międzygatunkowe w wrażliwości na jej działanie toksyczne, z LD50 wynoszącym 290 mg/kg mc. u myszy oraz 38,8 mg/kg mc. u szczurów po dożylnym podaniu. Ostre zatrucie charakteryzowało się głównie objawami ze strony układu oddechowego, takimi jak masywny krwotok i zastój krwi w płucach. W badaniach podostrych zaobserwowano zmiany narządowe, w tym przerost gruczołu krokowego, rozszerzenie pęcherza moczowego oraz wodonercze, co wskazuje na wpływ dopaminy na układ moczowo-płciowy. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (570 mg/kg mc./dobę) powodowało wzrost masy serca, nerek i płuc oraz zmniejszenie masy śledziony, sugerując potencjalne procesy adaptacyjne lub patologiczne oraz wpływ na układ immunologiczny.
chlorowodorek dopaminy, dawka śmiertelna dla 50% populacji, działanie emetyczne, krwotok, krwotok masywny, martwica mięśnia sercowego, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, przerost prostaty, rozszerzenie pęcherza moczowego, toksyczność ostra, toksyczność podostra, układ endokrynny, układ immunologiczny, układ moczowo-płciowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wodonercze, zastój krwi w płucach