Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml

Przedkliniczne badania toksyczności dopaminy chlorowodorku wykazały istotne różnice międzygatunkowe w wrażliwości na jej działanie toksyczne, z LD50 wynoszącym 290 mg/kg mc. u myszy oraz 38,8 mg/kg mc. u szczurów po dożylnym podaniu. Ostre zatrucie charakteryzowało się głównie objawami ze strony układu oddechowego, takimi jak masywny krwotok i zastój krwi w płucach. W badaniach podostrych zaobserwowano zmiany narządowe, w tym przerost gruczołu krokowego, rozszerzenie pęcherza moczowego oraz wodonercze, co wskazuje na wpływ dopaminy na układ moczowo-płciowy. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (570 mg/kg mc./dobę) powodowało wzrost masy serca, nerek i płuc oraz zmniejszenie masy śledziony, sugerując potencjalne procesy adaptacyjne lub patologiczne oraz wpływ na układ immunologiczny.

Pobierz ChPL PDF Dopaminum hydrochloricum WZF 4% – Roztwór do infuzji – 40 mg/ml
  1. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
    1. Toksyczność ostra
    2. Toksyczność podostra
    3. Zmiany narządowe przy długotrwałym podawaniu wysokich dawek
    4. Badania toksyczności u psów
    5. Istotne dane toksykologiczne
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. wstrząs prowadzący do niewydolności nerek
  2. wstrząs spowodowany operacjami kardiologicznymi
  3. wstrząs spowodowany posocznicą
  4. wstrząs spowodowany urazami
  5. wstrząs spowodowany zawałem mięśnia sercowego
  6. zaburzenia hemodynamiczne
  7. zaostrzenie przewlekłej zastoinowej niewydolności serca
Substancja czynna
  1. dopamina chlorowodorek
Kategoria leku
  1. leki kardiotoniczne
  2. leki stosowane we wstrząsie
  3. leki zwiększające ciśnienie krwi

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania dotyczące bezpieczeństwa stosowania dopaminy chlorowodorku dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych z użyciem tego produktu leczniczego. Dane te obejmują wyniki badań toksyczności ostrej, podostrej oraz wpływ na poszczególne narządy i układy organizmu zwierząt laboratoryjnych.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej po dożylnym podaniu dopaminy określono wartości LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji), które wynosiły 290 mg/kg masy ciała u myszy oraz 38,8 mg/kg masy ciała u szczurów. Znacząca różnica w wartościach LD50 między tymi dwoma gatunkami wskazuje na istotne międzygatunkowe różnice we wrażliwości na toksyczne działanie dopaminy. W obrazie klinicznym ostrego zatrucia u zwierząt dominowały objawy ze strony układu oddechowego, w tym masywny krwotok i zastój krwi w płucach.2

Toksyczność podostra

Badania toksyczności podostrej dostarczyły danych na temat zmian narządowych i układowych, które mogą wystąpić przy dłuższym stosowaniu dopaminy. Zaobserwowano istotne zmiany w układzie moczowo-płciowym, w tym przerost gruczołu krokowego skorelowany z rozszerzeniem pęcherza moczowego oraz wodonercze. Zmiany te sugerują, że dopamina może wpływać na funkcje układu moczowego i rozrodczego.3

Zmiany narządowe przy długotrwałym podawaniu wysokich dawek

U zwierząt, którym podawano wysokie dawki dopaminy (570 mg/kg masy ciała na dobę), zaobserwowano istotne zmiany w masie narządów wewnętrznych. Stwierdzono znaczący wzrost masy serca, nerek i płuc w porównaniu z grupą kontrolną, co może wskazywać na procesy adaptacyjne lub patologiczne zachodzące w tych narządach pod wpływem dopaminy. Jednocześnie odnotowano znaczące zmniejszenie masy śledziony, co sugeruje potencjalny wpływ na układ immunologiczny.4

Badania toksyczności u psów

W badaniach na psach, którym podawano dopaminę przez okres 2 tygodni, zaobserwowano oporne na leczenie wymioty, co wskazuje na znaczące działanie emetyczne leku u tego gatunku. Ponadto stwierdzono zwiększenie masy nadnerczy u wszystkich badanych zwierząt, co może być związane z wpływem dopaminy na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza.5

U psów otrzymujących wyższe dawki dopaminy zaobserwowano również zwiększenie masy gruczołu krokowego, co potwierdza obserwacje z badań toksyczności podostrej. Szczególnie niepokojącym znaleziskiem było wykrycie u niektórych zwierząt niewielkich zmian martwiczych w mięśniu sercowym, co może wskazywać na potencjalne kardiotoksyczne działanie dopaminy przy dłuższym stosowaniu lub wysokich dawkach.6

Istotne dane toksykologiczne

Parametr Myszy Szczury Psy
LD50 (dożylnie) 290 mg/kg mc. 38,8 mg/kg mc. Nie określono
Główne objawy toksyczności ostrej Masywny krwotok i zastój krwi w płucach Oporne na leczenie wymioty
Zmiany narządowe przy wysokich dawkach ↑ masy serca, nerek i płuc
↓ masy śledziony		 ↑ masy nadnerczy
↑ masy gruczołu krokowego
Zmiany martwicze w mięśniu sercowym
Zmiany w układzie moczowo-płciowym Przerost gruczołu krokowego
Rozszerzenie pęcherza moczowego
Wodonercze

Przedstawione dane przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem dopaminy, szczególnie w wysokich dawkach lub przez dłuższy okres. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwe działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, moczowo-płciowego oraz endokrynnego. Dane te powinny być brane pod uwagę przy planowaniu leczenia dopaminą, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi wcześniej schorzeniami wymienionych układów.7

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl