Dopaminum hydrochloricum WZF 4%
Roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Roztwór do infuzji zawiera dopaminę chlorowodorek oraz substancje pomocnicze takie jak sodu pirosiarczyn i sód. Lek stosowany jest w leczeniu zaburzeń hemodynamicznych związanych ze wstrząsem wywołanym zawałem mięśnia sercowego, urazami, posocznicą, operacjami kardiologicznymi oraz zaostrzeniem przewlekłej niewydolności serca. Pomaga również w sytuacjach wstrząsu prowadzącego do niewydolności nerek. Preparat ma postać bezbarwnego lub lekko żółtawego, przezroczystego płynu do infuzji.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Dopaminum Hydrochloricum WZF dostępny jest w postaci roztworu do infuzji w stężeniach 1% (10 mg/ml) oraz 4% (40 mg/ml) i podawany jest wyłącznie dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od stanu klinicznego pacjenta, rozpoczynając od dawek początkowych 1-5 μg/kg mc./min, które można zwiększać co 10-30 minut o 1-5 μg/kg mc./min. Typowa dawka stosowana w praktyce klinicznej wynosi około 20 μg/kg mc./min, a dawka maksymalna mieści się w zakresie 20-50 μg/kg mc./min, z możliwością przekroczenia 50 μg/kg mc./min w zaawansowanej niewydolności krążenia. U pacjentów z ciężką, oporną na leczenie przewlekłą niewydolnością krążenia stosuje się niższe dawki początkowe 0,5-2 μg/kg mc./min, zwiększając je o 1-3 μg/kg mc./min, monitorując efektywność terapii poprzez wzrost diurezy.
Podczas terapii Dopaminum Hydrochloricum WZF konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, takich jak ciśnienie tętnicze i częstość czynności serca, w celu wykrycia ewentualnych zaburzeń rytmu oraz zapobiegania nadmiernemu wzrostowi ciśnienia. Diureza stanowi kluczowy wskaźnik skuteczności działania dopaminy, zwłaszcza przy niższych dawkach. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Produkt zawiera substancje pomocnicze, takie jak sodu pirosiarczyn i sód, co należy uwzględnić u pacjentów z przeciwwskazaniami do tych składników. Podawanie leku wymaga stosowania precyzyjnych urządzeń infuzyjnych, aby zapewnić dokładne dawkowanie i bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
bezpieczeństwo stosowania leku, ciśnienie tętnicze, czynność serca, dawka początkowa, dawkowanie, diureza, dopamina chlorowodorek, niewydolność krążenia, oporność na leczenie, parametry życiowe, pirosiarczyn sodu, pompa infuzyjna, przewlekła niewydolność krążenia, reakcja naczyniowa, roztwór do infuzji, wlew dożylny, zaburzenia rytmu serca -
Działania niepożądane
Stosowanie dopaminy chlorowodorku w postaci roztworu do infuzji, w dawce 4%, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, głównie dotyczącymi układu sercowo-naczyniowego i nerwowego. Najczęściej obserwuje się bóle głowy, skurcze dodatkowe pozazatokowe, tachykardię, bóle dławicowe, kołatanie serca, obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zwężenie naczyń krwionośnych. Ponadto mogą wystąpić duszność, nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne komorowe zaburzenia rytmu serca oraz ryzyko martwicy tkanek w wyniku wynaczynienia leku, które wymaga natychmiastowego podania fentolaminy w dawce 5-10 mg rozpuszczonej w 10-15 ml 0,9% roztworu soli fizjologicznej. Monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym azotemii, jest wskazane podczas terapii.
Rzadziej występujące działania niepożądane obejmują jeżenie włosów, rozszerzenie źrenic, zaburzenia przewodzenia komorowego, bradykardię, rozszerzenie zespołu QRS w EKG, podwyższenie ciśnienia tętniczego oraz zgorzel u pacjentów z istniejącą chorobą naczyniową. W przypadku wystąpienia powikłań należy niezwłocznie zgłaszać je do odpowiednich instytucji monitorujących bezpieczeństwo farmakoterapii, takich jak Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL oraz podmiot odpowiedzialny za wprowadzenie leku do obrotu. Kompleksowa ocena stosunku korzyści do ryzyka jest kluczowa dla bezpiecznego prowadzenia terapii dopaminą.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
azotemia, ból dławicowy, ból głowy, bradykardia, choroba naczyniowa, dopamina chlorowodorek, duszność, fentolamina, jeżenie włosów, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, martwica tkanek, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, podwyższenie ciśnienia tętniczego, receptor adrenergiczny, receptor α-adrenergiczny, receptor β-adrenergiczny, rozszerzenie źrenic, roztwór do infuzji, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wynaczynienie, zaburzenie przewodzenia komorowego, zaburzenie przewodzenia śródkomorowego, zaburzenie rytmu serca, zgorzel, zwężenie naczyń krwionośnych -
Profil bezpieczeństwa leku
Dopamina powinna być stosowana z ostrożnością u wybranych grup pacjentów, w tym u kobiet karmiących, seniorów oraz osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. W przypadku kobiet karmiących brak jest danych potwierdzających przenikanie dopaminy do mleka matki, jednak ze względu na stosowanie leku w stanach bezpośredniego zagrożenia życia, karmienie piersią nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania. U seniorów dawkowanie pozostaje takie samo jak u dorosłych, ale ze względu na możliwe choroby współistniejące i zwiększoną wrażliwość na leki, konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych. Podobnie u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby zaleca się staranną obserwację, zwracając uwagę na zawartość sodu w produkcie podawanym pacjentom z zaburzeniami nerek.
Brak jest danych dotyczących wpływu dopaminy na zdolność prowadzenia pojazdów oraz interakcji z alkoholem, co wynika z jej stosowania wyłącznie w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia. W związku z tym nie można formułować zaleceń dotyczących tych aspektów. Ogólnie, stosowanie dopaminy wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści, szczególnie u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, a decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać konieczność zachowania ostrożności i monitorowania stanu klinicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Dopaminum hydrochloricum WZF w postaci roztworu do infuzji (1% – 10 mg/ml oraz 4% – 40 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na dopaminę chlorowodorek lub substancje pomocnicze, w tym sodu pirosiarczyn (2,5 mg/ml w stężeniu 1% oraz 10 mg/ml w stężeniu 4%), który może wywoływać reakcje alergiczne, szczególnie u chorych z astmą oskrzelową. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma), gdyż podanie dopaminy może wywołać gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego i przełom nadciśnieniowy. Ponadto lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, takimi jak migotanie komór czy niewyrównane tachyarytmie, ze względu na ryzyko nasilenia arytmii z powodu działania chronotropowego i arytmogennego dopaminy.
Przy kwalifikacji do terapii należy uwzględnić zawartość sodu pirosiarczynu (2,5 mg/ml lub 10 mg/ml) oraz sodu (0,63 mg/ml w roztworze 1% i 2,45 mg/ml w roztworze 4%), co jest istotne u pacjentów z nadwrażliwością na siarczyny oraz u osób z ograniczeniem podaży sodu, np. w ciężkiej niewydolności serca lub nadciśnieniu tętniczym. Długotrwałe lub wysokodawkowe podawanie preparatu wymaga szczególnej ostrożności w tych grupach chorych, aby uniknąć powikłań alergicznych i zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Wskazane jest dokładne monitorowanie stanu klinicznego oraz ewentualne dostosowanie terapii w zależności od indywidualnego ryzyka pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
astma oskrzelowa, dopamina chlorowodorek, dopaminum hydrochloricum, działanie chronotropowe, guz chromochłonny nadnerczy, migotanie komór, nadciśnienie, nadwrażliwość na siarczyny, niewydolność serca, pheochromocytoma, powikłania sercowo-naczyniowe, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, sodu pirosiarczan, zaburzenia rytmu serca -
Przedawkowanie
Przedawkowanie dopaminy, szczególnie w preparacie Dopaminum hydrochloricum WZF 4% (40 mg/ml), niesie ryzyko poważnych powikłań kardiologicznych i hemodynamicznych. Głównym objawem jest istotne podwyższenie ciśnienia tętniczego, wynikające z nadmiernej stymulacji receptorów α-adrenergicznych, prowadzącej do skurczu naczyń obwodowych i wzrostu oporu naczyniowego. Dodatkowo obserwuje się tachykardię i zaburzenia rytmu serca spowodowane stymulacją receptorów β1-adrenergicznych, a także niedokrwienie obwodowe wskutek nadmiernej wazokonstrykcji. W przypadku przedawkowania konieczne jest zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie wlewu, a także ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, w tym ciśnienia tętniczego i EKG.
Ze względu na krótki czas działania dopaminy, efekty toksyczne ustępują szybko po redukcji dawki lub przerwaniu infuzji, co często eliminuje potrzebę dalszych interwencji. W sytuacjach, gdy ciśnienie tętnicze pozostaje podwyższone pomimo tych działań, wskazane jest zastosowanie fentolaminy – krótkodziałającego antagonisty receptorów α-adrenergicznych, który skutecznie przeciwdziała wazokonstrykcji. W praktyce klinicznej zaleca się precyzyjne dawkowanie dopaminy na podstawie masy ciała pacjenta, stosowanie pomp infuzyjnych z systemami bezpieczeństwa, regularne monitorowanie parametrów hemodynamicznych oraz powolne titrowanie dawki do efektu terapeutycznego. Ponadto, preparat powinien być podawany w odpowiednio rozcieńczonych roztworach, co minimalizuje ryzyko przedawkowania i powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
antagonista receptorów alfa, arytmia, arytmia komorowa, beta-bloker, dopamina chlorowodorek, EKG, fentolamina, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie obwodowe, opór obwodowy, parametr hemodynamiczny, receptor adrenergiczny, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta1-adrenergiczny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wazokonstrykcja, zaburzenie perfuzji -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności dopaminy chlorowodorku wykazały istotne różnice międzygatunkowe w wrażliwości na jej działanie toksyczne, z LD50 wynoszącym 290 mg/kg mc. u myszy oraz 38,8 mg/kg mc. u szczurów po dożylnym podaniu. Ostre zatrucie charakteryzowało się głównie objawami ze strony układu oddechowego, takimi jak masywny krwotok i zastój krwi w płucach. W badaniach podostrych zaobserwowano zmiany narządowe, w tym przerost gruczołu krokowego, rozszerzenie pęcherza moczowego oraz wodonercze, co wskazuje na wpływ dopaminy na układ moczowo-płciowy. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (570 mg/kg mc./dobę) powodowało wzrost masy serca, nerek i płuc oraz zmniejszenie masy śledziony, sugerując potencjalne procesy adaptacyjne lub patologiczne oraz wpływ na układ immunologiczny.
U psów, którym dopamina była podawana przez 2 tygodnie, odnotowano oporne na leczenie wymioty oraz zwiększenie masy nadnerczy i gruczołu krokowego, co potwierdza wpływ leku na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz układ moczowo-płciowy. Niepokojącym znaleziskiem były niewielkie zmiany martwicze w mięśniu sercowym, wskazujące na potencjalne kardiotoksyczne działanie dopaminy przy długotrwałym stosowaniu lub wysokich dawkach. Przedkliniczne dane podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu dopaminy, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, moczowo-płciowego i endokrynnego, ze względu na ryzyko działań niepożądanych związanych z tymi układami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
chlorowodorek dopaminy, dawka śmiertelna dla 50% populacji, działanie emetyczne, krwotok, krwotok masywny, martwica mięśnia sercowego, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, przerost prostaty, rozszerzenie pęcherza moczowego, toksyczność ostra, toksyczność podostra, układ endokrynny, układ immunologiczny, układ moczowo-płciowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wodonercze, zastój krwi w płucach -
Skład i postać leku
Dopaminum Hydrochloricum WZF jest dostępny jako roztwór do infuzji w dwóch stężeniach: 1% (10 mg/ml dopaminy chlorowodorku) oraz 4% (40 mg/ml dopaminy chlorowodorku). Substancje pomocnicze obejmują sodu pirosiarczyn (2,5 mg/ml w 1% i 10 mg/ml w 4%) oraz disodu edetynian i wodę do wstrzykiwań. Preparat jest bezbarwny lub lekko żółty, przechowywany w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, w temperaturze poniżej 25°C, bez zamrażania. Przed podaniem lek wymaga rozcieńczenia w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze NaCl, w opakowaniach szklanych, LDPE lub PP. Roztwór do wlewu przygotowuje się przez zmieszanie 100-800 mg dopaminy z rozcieńczalnikiem do objętości 250 ml, co daje stężenie 400-3200 µg/ml dopaminy chlorowodorku. Procedury rozcieńczania muszą być aseptyczne i walidowane.
Ampułki są jednorazowego użytku i należy je otwierać zgodnie z instrukcją, bezpośrednio przed zastosowaniem; niewykorzystany lek należy zniszczyć. Po rozcieńczeniu preparat zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w 25°C, ale z mikrobiologicznego punktu widzenia powinien być użyty natychmiast. Nie wymaga ochrony przed światłem po rozcieńczeniu. Należy unikać mieszania dopaminy z roztworami zasadowymi, np. wodorowęglanem sodu, gdyż w środowisku zasadowym traci ona aktywność farmakologiczną. Produkt w oryginalnym opakowaniu ma 3-letni okres ważności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
aktywność farmakologiczna, aspekt mikrobiologiczny, disodu edetynian, dopaminy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór NaCl, sodu pirosiarczyn, sól fizjologiczna, środowisko zasadowe, substancja pomocnicza, trwałość chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu -
Specjalne ostrzeżenia
Dopamina w postaci chlorowodorku wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jej silne działanie kardiowaskularne. Przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać hipowolemię oraz stosować lek wyłącznie po odpowiednim rozcieńczeniu, podając go do dużej żyły lub układu żył centralnych, aby uniknąć wynaczynienia i powikłań martwiczych. W przypadku wynaczynienia wskazane jest ostrzyknięcie miejsca roztworem fentolaminy w dawce 5-10 mg rozpuszczonym w 10-15 ml 0,9% NaCl. Podawanie dopaminy powinno być stopniowo odstawiane, aby zapobiec nagłemu niedociśnieniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami naczyń (miażdżyca, choroba Raynauda, zapalenie błony wewnętrznej naczyń w cukrzycy, choroba Buergera), monitorując objawy niedokrwienia obwodowego i w razie potrzeby modyfikując dawkę lub stosując fentolaminę dożylnie.
Podczas infuzji konieczne jest regularne monitorowanie parametrów hemodynamicznych, zwłaszcza ciśnienia rozkurczowego i tętna, celem wykrycia nadmiernego zwężenia naczyń. U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby wymagana jest szczególna ostrożność ze względu na zmieniony metabolizm i wydalanie leku. Preparaty Dopaminum hydrochloricum WZF (1% i 4%) zawierają pirosiarczyn sodu, który może wywoływać reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u chorych z astmą. Zawartość sodu w ampułce 5 ml wynosi odpowiednio 3,17 mg (1%) i 12,27 mg (4%), co stanowi 0,16% i 0,61% maksymalnej dobowej dawki sodu wg WHO (2 g). Przy obliczaniu całkowitej podaży sodu należy uwzględnić także rozcieńczalnik, szczególnie u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu lub zaburzeniami czynności nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Dopaminum hydrochloricum WZF 4%
chlorowodorek dopaminy, choroba Buergera, choroba Raynauda, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie tętna, ciśnienie tętnicze, fentolamina, hipowolemia, martwica tkanek, miażdżyca naczyń, niedociśnienie, niedokrwienie obwodowe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pirosiarczyn sodu, skurcz oskrzeli, wynaczynienie, zapalenie błony wewnętrznej naczyń, zator tętniczy, żyły centralne -
Właściwości farmakodynamiczne
Dopamina chlorowodorek, będąca katecholaminą o złożonym działaniu farmakodynamicznym, wykazuje efekty zależne od dawki, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb klinicznych. W dawkach małych (0,5-2 μg/kg mc./min) dominują efekty na receptory dopaminergiczne, prowadząc do rozszerzenia naczyń nerkowych i trzewnych, zwiększenia przepływu nerkowego, filtracji kłębuszkowej oraz diurezy. W dawkach średnich (2-10 μg/kg mc./min) dopamina stymuluje receptory β1-adrenergiczne, wywołując dodatnie działanie inotropowe i zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego. Natomiast dawki powyżej 10 μg/kg mc./min aktywują receptory α-adrenergiczne, co skutkuje obkurczeniem naczyń obwodowych i podwyższeniem ciśnienia tętniczego. Takie zróżnicowanie działania pozwala na zastosowanie dopaminy w leczeniu stanów wstrząsowych oraz profilaktyce niewydolności nerek, pod warunkiem prawidłowego nawodnienia pacjenta.
Produkt leczniczy Dopaminum Hydrochloricum WZF dostępny jest w formie roztworu do infuzji o stężeniach 1% (10 mg/ml) oraz 4% (40 mg/ml). Oprócz substancji czynnej, zawiera substancje pomocnicze, takie jak sodu pirosiarczyn i sód, których ilość różni się w zależności od stężenia preparatu. Znajomość farmakokinetyki i farmakodynamiki dopaminy, a także precyzyjne dawkowanie w zakresie 0,5-2 μg/kg mc./min, 2-10 μg/kg mc./min oraz powyżej 10 μg/kg mc./min, jest kluczowa dla optymalizacji efektów terapeutycznych i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
ciśnienie tętnicze, diureza, dopamina chlorowodorek, działanie inotropowe, filtracja kłębuszkowa, katecholamina, naczynia nerkowe, naczynia trzewne, niewydolność nerek, norepinefryna, obwodowe naczynia krwionośne, przepływ nerkowy, receptor dopaminergiczny, receptor α-adrenergiczny, receptor β1-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór do infuzji, skurcz mięśnia sercowego, stan wstrząsowy, współczulny układ nerwowy, wydalanie sodu -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Dopaminum hydrochloricum WZF, dostępny w stężeniach 1% (10 mg/ml) oraz 4% (40 mg/ml) w postaci roztworu do infuzji, jest lekiem stosowanym wyłącznie w stanach bezpośredniego zagrożenia życia, najczęściej na oddziałach intensywnej terapii i ratunkowych. Ze względu na tryb podawania dożylny oraz krytyczny stan pacjentów, kwestia wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn nie ma praktycznego zastosowania. Dopamina, jako lek o działaniu presyjnym i inotropowym dodatnim, nie powoduje długotrwałych efektów wpływających na zdolności psychomotoryczne po zakończeniu terapii, co jest związane z jej krótkim okresem półtrwania w organizmie.
Produkt zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sodu pirosiarczyn (2,5 mg/ml w stężeniu 1% lub 10 mg/ml w stężeniu 4%) oraz sód (0,63 mg/ml w stężeniu 1% lub 2,45 mg/ml w stężeniu 4%), które nie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz nie jest zobowiązany do informowania pacjenta o wpływie Dopaminum hydrochloricum WZF na zdolności psychomotoryczne, jednak po ustabilizowaniu stanu pacjenta i zakończeniu podawania dopaminy, powinien omówić z pacjentem potencjalny wpływ innych leków przyjmowanych po wypisie na te zdolności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
-
Wskazania do stosowania
Dopaminum hydrochloricum WZF jest dostępny w postaci roztworu do infuzji w stężeniach 1% (10 mg/ml) oraz 4% (40 mg/ml) i wskazany jest do leczenia zaburzeń hemodynamicznych w stanach wstrząsowych, takich jak wstrząs kardiogenny po zawale mięśnia sercowego, wstrząs pourazowy, septyczny, pooperacyjny po zabiegach kardiochirurgicznych, zaostrzenie przewlekłej zastoinowej niewydolności serca oraz stany prowadzące do niewydolności nerek. Substancją czynną jest chlorowodorek dopaminy, naturalny katecholaminowy neuroprzekaźnik, który dzięki różnym dawkom umożliwia modulację efektów hemodynamicznych, w tym poprawę perfuzji obwodowej i nerkowej oraz wsparcie funkcji mięśnia sercowego. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sód pirosiarczyn i sód, których stężenia różnią się w zależności od formy leku (1% lub 4%).
Podawanie Dopaminum hydrochloricum WZF wymaga hospitalizacji i ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych, w tym ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, diurezy oraz stanu świadomości pacjenta. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do masy ciała, rodzaju wstrząsu, odpowiedzi hemodynamicznej oraz współistniejących schorzeń, zwłaszcza kardiologicznych i nerkowych. W przypadku niewydolności nerek zaleca się stosowanie niższych dawek w celu poprawy przepływu nerkowego i zwiększenia diurezy. Lek jest przeznaczony do stosowania głównie na oddziałach intensywnej terapii, kardiologii i anestezjologii, gdzie możliwa jest ciągła ocena stanu pacjenta i szybka reakcja na zmiany kliniczne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
chlorowodorek dopaminy, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, deficyt tlenowy, dekompensacja, diureza, funkcja mięśnia sercowego, katecholaminowy neuroprzekaźnik, mikrokrążenie, niewydolność nerek, oliguria, operacja kardiologiczna, ostre uszkodzenie nerek, parametr hemodynamiczny, perfuzja obwodowa, posocznica, przepływ nerkowy, przewlekła zastoinowa niewydolność serca, roztwór do infuzji, rzut serca, spadek ciśnienia tętniczego, stan wstrząsowy, uogólnione zakażenie, wazodylatacja, wstrząs kardiogenny, wstrząs pourazowy, wstrząs septyczny, zabieg kardiochirurgiczny, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie perfuzji tkankowej, zawał mięśnia sercowego