probiotyczny szczep drożdży
Probiotyczny szczep drożdży to żywe mikroorganizmy należące do królestwa grzybów, które po podaniu w odpowiedniej ilości wywierają korzystny wpływ na zdrowie gospodarza. Najczęściej wykorzystywanym probiotycznym szczepem drożdży jest Saccharomyces boulardii, który został wyizolowany z liczi i mangostanu w latach 20. XX wieku przez francuskiego mikrobiologa Henri Boularda.
Saccharomyces boulardii wykazuje szereg właściwości terapeutycznych, szczególnie w leczeniu i profilaktyce biegunek różnego pochodzenia, w tym biegunki związanej z antybiotykoterapią, biegunki podróżnych oraz nawracających zakażeń Clostridioides difficile. Mechanizm działania tych drożdży obejmuje hamowanie wzrostu patogenów, neutralizację toksyn bakteryjnych, wzmacnianie bariery jelitowej oraz modulację odpowiedzi immunologicznej.
W przeciwieństwie do bakteryjnych probiotyków, drożdże probiotyczne są naturalnie odporne na działanie antybiotyków, co czyni je szczególnie wartościowymi w terapii wspomagającej podczas antybiotykoterapii. Ponadto, wykazują oporność na działanie soków trawiennych, co umożliwia im przetrwanie w przewodzie pokarmowym i dotarcie do jelita grubego w formie aktywnej. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność i bezpieczeństwo stosowania probiotycznych szczepów drożdży u pacjentów w różnym wieku, włączając dzieci, osoby dorosłe oraz osoby starsze.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Saccharomyces boulardii – Właściwości farmakokinetyczne
Saccharomyces boulardii jest probiotycznym szczepem drożdży podawanym doustnie w postaci liofilizowanych komórek, które nie ulegają wchłanianiu z przewodu pokarmowego, a ich działanie ogranicza się do jego światła. Stan równowagi w jelitach osiągany jest po około 3 dniach regularnego podawania, co jest kluczowe dla rozwinięcia pełnego efektu terapeutycznego. Okres półtrwania wynosi około 6 godzin, co wymaga systematycznego dawkowania. Po zakończeniu terapii eliminacja drożdży następuje w ciągu 2-5 dni, a żywe komórki są wydalane z kałem, przy czym odzysk w kale stanowi mniej niż 1-5% podanej dawki, co wskazuje na znaczną degradację w środowisku jelitowym. Ilość S. boulardii w kale koreluje liniowo z dawką, co ma znaczenie przy indywidualizacji terapii.
absorpcja i dystrybucja, ampicylina, Clostridioides difficile, działanie terapeutyczne, eliminacja z przewodu pokarmowego, liofilizowany drożdżak, mikrobiota jelitowa, okres półtrwania, probiotyczny szczep drożdży, przewód pokarmowy, Saccharomyces boulardii, stan równowagi, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia odporności, zależność dawka-odpowiedź