wysokie ryzyko sercowo-naczyniowe

Wysokie ryzyko sercowo-naczyniowe odnosi się do podwyższonego prawdopodobieństwa wystąpienia poważnych incydentów kardiologicznych, takich jak zawał serca, udar mózgu, niewydolność serca czy nagła śmierć sercowa. Ocena ryzyka sercowo-naczyniowego jest kluczowym elementem profilaktyki kardiologicznej i wpływa na decyzje terapeutyczne.

Do oceny wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego najczęściej wykorzystuje się skale SCORE, Framingham lub ASCVD. Główne czynniki ryzyka obejmują nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię, cukrzycę, palenie tytoniu, otyłość, siedzący tryb życia oraz obciążenia rodzinne. Pacjent klasyfikowany jako wysokiego ryzyka ma zazwyczaj szacowane 10-letnie ryzyko wystąpienia incydentu sercowo-naczyniowego na poziomie ≥10% według skali ASCVD lub ≥5% według skali SCORE.

Postępowanie u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym wymaga intensywnej modyfikacji czynników ryzyka. Obejmuje to farmakoterapię nadciśnienia tętniczego z docelowymi wartościami ciśnienia <130/80 mmHg, leczenie hipolipemizujące z dążeniem do obniżenia LDL-C o co najmniej 50% wartości wyjściowej i osiągnięcia wartości <70 mg/dl, a w przypadku cukrzycy - optymalną kontrolę glikemii z HbA1c <7%.

Wytyczne ESC/EAS oraz ACC/AHA podkreślają znaczenie wielokierunkowego podejścia do pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, łączącego farmakoterapię z modyfikacją stylu życia, włączając regularną aktywność fizyczną, dietę śródziemnomorską, utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz całkowitą rezygnację z palenia tytoniu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl