mikrokapsułka

Mikrokapsułka to struktura o wymiarach mikrometrycznych (zazwyczaj od 1 do 1000 mikrometrów), składająca się z substancji aktywnej otoczonej powłoką polimerową lub innym materiałem enkapsulującym. W medycynie i farmacji mikrokapsułki są szeroko wykorzystywane jako nośniki leków, umożliwiające kontrolowane uwalnianie substancji czynnych.

Zastosowanie mikrokapsułek w medycynie obejmuje m.in. modyfikowanie profilu uwalniania leków, maskowanie nieprzyjemnego smaku substancji aktywnych, ochronę substancji wrażliwych przed degradacją, a także zwiększanie biodostępności i selektywności działania leków. Technologia mikrokapsułkowania znajduje zastosowanie w różnych postaciach leku, od doustnych form o przedłużonym uwalnianiu, przez systemy transdermalne, po zaawansowane terapie celowane.

Właściwości mikrokapsułek, takie jak wielkość, struktura powłoki, porowatość i grubość otoczki, determinują profil uwalniania substancji aktywnej i mogą być precyzyjnie projektowane w zależności od potrzeb terapeutycznych. Nowoczesne techniki mikrokapsułkowania umożliwiają tworzenie zaawansowanych systemów dostarczania leków reagujących na bodźce, takie jak pH, temperatura czy obecność specyficznych enzymów, co znajduje zastosowanie w terapiach celowanych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bloxazoc 23,75 mg

Bloxazoc to preparat zawierający metoprololu bursztynian w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykorzystujący innowacyjną technologię mikrokapsułkową, gdzie każda mikrokapsułka stanowi oddzielną jednostkę depot. System ten umożliwia powolne i równomierne uwalnianie substancji czynnej przez około 20 godzin, niezależnie od pH soku jelitowego, co zapewnia stałe stężenie metoprololu w osoczu i skuteczność terapeutyczną przez pełne 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki. Metoprolol jest całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, w tym z jelita grubego, a biodostępność wynosi 30-40%. Lek podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, głównie przez CYP2D6, a eliminacja odbywa się głównie przez metabolity (ok. 95%), z niewielkim wydalaniem niezmienionego leku przez nerki (ok. 5%).
absorpcja leku, biodostępność, błona polimerowa, cytochrom P450, działanie beta-adrenolityczne, efekt terapeutyczny, izoenzym CYP 2D6, jednostka depot, jelito grube, klirens metoprololu, metabolizm pierwszego przejścia, metoprololu bursztynian, metoprololu winian, mikrokapsułka, nadciśnienie tętnicze, przewód pokarmowy, stężenie metoprololu w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bloxazoc 47,5 mg

Bloxazoc to preparat metoprololu bursztynianu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykorzystujący mikrokapsułki z polimerową powłoką kontrolującą stałą szybkość uwalniania substancji czynnej przez około 20 godzin. Po doustnym podaniu tabletka szybko się rozpada, a mikrokapsułki rozprzestrzeniają się w przewodzie pokarmowym, zapewniając stabilne stężenie metoprololu w osoczu przez 24 godziny. Biodostępność wynosi 30-40%, ograniczona efektem pierwszego przejścia wątrobowego, gdzie metoprolol jest metabolizowany głównie przez CYP2D6 do trzech nieaktywnych farmakologicznie metabolitów. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolity, z jedynie 5% dawki wydalanej przez nerki w formie niezmienionej, co jest korzystne u pacjentów z niewydolnością nerek.
biodostępność, biotransformacja, błona polimerowa, cytochrom P450, działanie beta-adrenolityczne, efekt pierwszego przejścia, izoenzym CYP 2D6, jednostka depot, klirens metoprololu, metabolizm wątrobowy, metoprolol bursztynian, metoprolol winian, mikrokapsułka, nadciśnienie tętnicze, proces ADME, profil farmakokinetyczny, stężenie metoprololu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności nerek

mikrokapsułka

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Bloxazoc 23,75 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Bloxazoc 47,5 mg