szczepionka DULTAVAX
DULTAVAX to szczepionka skojarzona przeznaczona dla osób dorosłych, zawierająca w swoim składzie oczyszczone toksyny błonicze i tężcowe oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3. Stanowi skuteczne narzędzie profilaktyczne stosowane w celu uzyskania jednoczesnej ochrony przeciwko trzem chorobom zakaźnym: błonicy, tężcowi i poliomyelitis (chorobie Heinego-Medina).
Szczepionka DULTAVAX jest zazwyczaj stosowana jako dawka przypominająca u osób, które wcześniej otrzymały pełny cykl szczepień podstawowych przeciwko tym chorobom. Zalecana jest szczególnie dla osób dorosłych podróżujących do regionów endemicznych, pracowników ochrony zdrowia oraz osób narażonych na zawodowe ryzyko zakażenia.
Według rekomendacji, dawki przypominające szczepionki DULTAVAX powinny być podawane co 10 lat w celu utrzymania optymalnego poziomu ochrony immunologicznej. Szczepionka podawana jest domięśniowo, najczęściej w mięsień naramienny. Jak każda szczepionka, może wywoływać reakcje niepożądane, najczęściej o charakterze miejscowym (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólne (gorączka, zmęczenie), które zwykle ustępują samoistnie w ciągu kilku dni.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Wskazania do stosowania
Toksoid błoniczy, będący detoksykowaną toksyną Corynebacterium diphtheriae, stanowi kluczowy składnik szczepionek ochronnych przeciw błonicy, indukując odpowiedź immunologiczną i produkcję przeciwciał. W szczepieniach podstawowych u dzieci do 7. roku życia stosuje się pełnodawkowe preparaty zawierające co najmniej 30 j.m. toksoidu (np. DTP, TETRAXIM, PENTAXIM), natomiast u osób powyżej 7. roku życia, młodzieży i dorosłych zalecane są szczepionki z obniżoną dawką antygenu (2-5 j.m.), takie jak Clodivac czy d-Szczepionka błonicza adsorbowana. Szczepienia przypominające są rekomendowane zgodnie z kalendarzem, z dawkami dostosowanymi do wieku i wcześniejszego szczepienia, np. DT dla dzieci w wieku przedszkolnym, Infanrix-IPV dla dzieci 4-13 lat oraz Clodivac lub szczepionki typu „d” dla starszych pacjentów, podawane co 10 lat u dorosłych. Dostępne są także szczepionki wieloskładnikowe (Adacel, Boostrix, Dultavax) zawierające toksoid błoniczy w zmniejszonej dawce, stosowane jako dawki przypominające i u kobiet w ciąży w celu biernej ochrony noworodka przed krztuścem.
antygen krztuśca, bierna ochrona noworodka, błonica, Corynebacterium diphtheriae, dawka przypominająca, Haemophilus influenzae, krztusiec, odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciała przeciwbłonicze, sytuacja epidemiologiczna, szczepienie podstawowe, szczepionka Adacel, szczepionka błonicza adsorbowana, szczepionka błoniczo-tężcowa, szczepionka Boostrix, szczepionka Clodivac, szczepionka DTP, szczepionka DULTAVAX, szczepionka Infanrix-IPV, szczepionka Pentaxim, szczepionka Tetraxim, szczepionka wieloskładnikowa, toksoid błoniczy, zranienie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
W przypadku szczepionki DULTAVAX, zawierającej toksoidy błoniczy (≥2 j.m.) i tężcowy (≥20 j.m.) adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,35 mg Al³⁺) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis (typ 1 – 29 j.a.D., typ 2 – 7 j.a.D., typ 3 – 26 j.a.D.), standardowe badania farmakokinetyczne nie są przeprowadzane. Wynika to z charakteru działania szczepionki, której celem jest indukcja odpowiedzi immunologicznej, a nie osiągnięcie określonych stężeń substancji czynnej w osoczu. Adsorpcja antygenów na wodorotlenku glinu powoduje powolne uwalnianie w miejscu podania, co wzmacnia i wydłuża odpowiedź immunologiczną.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX, stosowana przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis, wykazuje ograniczone interakcje z innymi lekami. Badania kliniczne nie potwierdziły istotnych klinicznie interakcji z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem terapii immunosupresyjnej, która może znacząco obniżać odpowiedź immunologiczną na szczepienie. Do leków immunosupresyjnych należą m.in. kortykosteroidy systemowe, leki cytotoksyczne oraz przeciwnowotworowe. W przypadku jednoczesnego podawania DULTAVAX z innymi standardowymi szczepionkami nie stwierdzono negatywnego wpływu na skuteczność ani bezpieczeństwo szczepienia. Zaleca się jednak ostrożność i ewentualną ocenę skuteczności szczepienia u pacjentów poddawanych immunosupresji.
antygen, błonica, choroba autoimmunologiczna, działanie niepożądane, immunizacja, kortykosteroid systemowy, leczenie immunosupresyjne, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objaw poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, szczepionka DULTAVAX, tężec, układ odpornościowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX, zawiesina do wstrzykiwań zawierająca toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek antygenu D) i 3 (26 jednostek antygenu D), adsorbowane na 0,35 mg Al³⁺, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym. Ocena bezpieczeństwa obejmowała toksyczność ostrą i po podaniu wielokrotnym, tolerancję miejscową oraz ryzyko reakcji nadwrażliwości. Wyniki nie wykazały istotnych działań toksycznych, efektów kumulacyjnych ani miejscowych reakcji zapalnych, a także nie potwierdziły zwiększonego ryzyka reakcji alergicznych, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu przed wprowadzeniem do praktyki klinicznej.
adjuwant, błonica tężec poliomyelitis, dane niekliniczne, immunogenność, inaktywowany wirus poliomyelitis, nadwrażliwość, ocena toksyczności, reakcja alergiczna, stan zapalny, szczepionka DULTAVAX, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie inaktywowanego wirusa poliomyelitis (IPV) w szczepionkach jest precyzyjnie dostosowane do wieku pacjenta oraz typu preparatu, zgodnie z aktualnymi zaleceniami WHO i krajowymi wytycznymi. U dzieci po ukończeniu 6. tygodnia lub 2. miesiąca życia podaje się 3 dawki po 0,5 ml w odstępach 1-2 miesięcy, z dawką przypominającą po 6-12 miesiącach. Szczepionka PENTAXIM zawiera 29 jednostek antygenu D typu 1, 7 jednostek typu 2 oraz 26 jednostek typu 3, podawana jest w schemacie 3 dawek pierwotnych i dawki uzupełniającej między 16 a 18 miesiącem życia. U dorosłych nieszczepionych zaleca się 2 dawki po 0,5 ml w odstępie 1-2 miesięcy oraz dawkę przypominającą po 6-12 miesiącach. Szczepionki podaje się głównie domięśniowo, z zalecanym miejscem podania w zależności od wieku: u niemowląt i małych dzieci środkowo-boczna powierzchnia uda, u starszych dzieci i dorosłych mięsień naramienny. Wyjątkowo dopuszczalne jest podskórne podanie szczepionki IMOVAX POLIO.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka przypominająca, dawka uzupełniająca, droga domięśniowa, inaktywowany wirus poliomyelitis, jednostka antygenu D, komórki Vero, metoda immunochemiczna, mięsień naramienny, ochrona immunologiczna, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, podanie śródskórne, rekonstytucja, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepienie pierwotne, szczepionka DULTAVAX, szczepionka IMOVAX POLIO, szczepionka monowalentna, szczepionka Pentaxim, szczepionka skojarzona, wirus poliomyelitis - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m.) i tężcowy (≥20 j.m.) adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,35 mg Al³⁺) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (40 j. antygenu D), 2 (8 j. antygenu D) i 3 (32 j. antygenu D), jest podawana w dawce 0,5 ml jako zawiesina do wstrzykiwań. Charakterystyka produktu leczniczego nie przewiduje ryzyka przedawkowania, co wynika z kontrolowanego schematu dawkowania oraz formy podania, które minimalizują możliwość podania dawki większej niż zalecana. W literaturze medycznej brak jest opisów objawów czy dawek toksycznych związanych z nadmiernym podaniem tej szczepionki.
adiuwant, antygen D, bezpieczeństwo farmakoterapii, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fenyloalanina, inaktywowany wirus polio, leczenie objawowe, poliomyelitis, szczepionka DULTAVAX, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i poliomyelitis, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Dultavax, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 40, 8 i 32 jednostki antygenu D), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym. Pomimo braku udokumentowanego działania teratogennego, nie jest zalecana w ciąży ze względu na zasadę ostrożności. W sytuacjach podwyższonego ryzyka zakażenia tężcem u ciężarnych po zranieniu preferuje się podanie monowalentnej szczepionki przeciw tężcowi, aby ograniczyć ekspozycję płodu na składniki szczepionki wieloskładnikowej. Karmienie piersią nie stanowi przeciwwskazania do szczepienia Dultavax, gdyż składniki szczepionki nie przenikają do mleka matki w ilościach klinicznie istotnych i nie wykazano negatywnego wpływu na zdrowie dziecka.
antygen D, błonica tężec poliomyelitis, działanie teratogenne, inaktywowany wirus poliomyelitis, karmienie piersią, płodność, szczepionka DULTAVAX, szczepionka inaktywowana adsorbowana, szczepionka monowalentna, szczepionka przeciwtężcowa, szczepionka wieloskładnikowa, toksoid błoniczy i tężcowy, zakażenie tężcem