wstrząs spowodowany posocznicą
Wskazanie
Wstrząs septyczny (spowodowany posocznicą) to stan zagrożenia życia wynikający z ciężkiej odpowiedzi organizmu na zakażenie, które prowadzi do zaburzeń hemodynamicznych, niedotlenienia tkanek i w konsekwencji niewydolności wielonarządowej. Występuje najczęściej jako powikłanie posocznicy, gdy drobnoustroje lub ich toksyny wywołują ogólnoustrojową reakcję zapalną.
Rozpoznanie wstrząsu septycznego opiera się na stwierdzeniu posocznicy z towarzyszącą hipotonią (ciśnienie skurczowe <90 mmHg lub spadek o >40 mmHg) utrzymującą się mimo odpowiedniego uzupełnienia płynów, wymagającą stosowania leków wazopresyjnych. Charakterystyczne jest także występowanie zaburzeń perfuzji tkankowej, hiperlaktatemii oraz niewydolności narządowej.
Leczenie wstrząsu septycznego wymaga natychmiastowego działania według zasady „złotej godziny”. Podstawą terapii jest szybkie podanie antybiotyków o szerokim spektrum działania (np. Tazocin, Meronem, Zinacef z Metronidazolem), które można następnie modyfikować po uzyskaniu wyników posiewów. Równie ważne jest agresywne uzupełnianie płynów (krystaloidy takie jak PWE czy Optilyte) oraz stosowanie leków wazopresyjnych (Levonor, Dopamina) w celu utrzymania średniego ciśnienia tętniczego ≥65 mmHg.
W przypadku braku odpowiedzi na leczenie pierwszego rzutu, stosuje się wazopresyny (Empressin), glikokortykosteroidy (Dexaven, Hydrocortisonum) oraz antybiotykoterapię celowaną. U pacjentów z niewydolnością oddechową konieczne może być wdrożenie wentylacji mechanicznej i tlenoterapii.
Największą trudnością w leczeniu pacjentów ze wstrząsem septycznym jest jego gwałtowny przebieg i wysoka śmiertelność (30-50% mimo leczenia). Problematyczne jest również szybkie rozpoznanie źródła zakażenia, które często wymaga diagnostyki obrazowej i inwazyjnej, a opóźnienie w identyfikacji ogniska znacząco pogarsza rokowanie. Dodatkowym wyzwaniem jest narastająca antybiotykooporność patogenów oraz konieczność równoczesnego leczenia niewydolności wielu narządów i układów.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Dopaminum hydrochloricum WZF 1% – Roztwór do infuzji – 10 mg/ml
Produkt leczniczy to roztwór do infuzji zawierający dopaminę chlorowodorku w stężeniach 1% lub 4%, wraz z substancjami pomocniczymi, takimi jak sodu pirosiarczyn i sód. Stosuje się go w leczeniu zaburzeń hemodynamicznych, które mogą wystąpić podczas wstrząsu wywołanego zawałem mięśnia sercowego, urazami, posocznicą, operacjami kardiologicznymi lub zaostrzeniem przewlekłej niewydolności serca. Lek pomaga również w przypadkach wstrząsu prowadzącego do niewydolności nerek. Preparat występuje w postaci bezbarwnego lub lekko żółtawego, przezroczystego płynu do infuzji.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Dopaminum hydrochloricum WZF 4% – Roztwór do infuzji – 40 mg/ml
Roztwór do infuzji zawiera dopaminę chlorowodorek oraz substancje pomocnicze takie jak sodu pirosiarczyn i sód. Lek stosowany jest w leczeniu zaburzeń hemodynamicznych związanych ze wstrząsem wywołanym zawałem mięśnia sercowego, urazami, posocznicą, operacjami kardiologicznymi oraz zaostrzeniem przewlekłej niewydolności serca. Pomaga również w sytuacjach wstrząsu prowadzącego do niewydolności nerek. Preparat ma postać bezbarwnego lub lekko żółtawego, przezroczystego płynu do infuzji.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna