wstrząs prowadzący do niewydolności nerek
Wskazanie
Wstrząs prowadzący do niewydolności nerek to stan kliniczny będący następstwem ciężkiej hipoperfuzji nerek w przebiegu wstrząsu o różnej etiologii, który może prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek (AKI). Występuje najczęściej w przebiegu wstrząsu septycznego, kardiogennego, hipowolemicznego lub anafilaktycznego, gdy dochodzi do znacznego spadku przepływu krwi przez nerki, co skutkuje niedotlenieniem komórek kanalików nerkowych i upośledzeniem filtracji kłębuszkowej.
W leczeniu wstrząsu prowadzącego do niewydolności nerek kluczowe jest szybkie przywrócenie prawidłowej perfuzji nerek poprzez leczenie przyczynowe wstrząsu. Stosuje się odpowiednią płynoterapię (np. Optilyte, PWE, Sterofundin, Plasmalyte) oraz leki wazoaktywne, takie jak noradrenalina (Levonor), dopamina (Dopaminum Hydrochloricum), dobutamina (Dobutamin), adrenalina (Adrenalina WZF) czy wazopresyna (Empressin). W przypadku wstrząsu septycznego konieczne jest wdrożenie antybiotykoterapii empirycznej, a następnie celowanej.
U pacjentów, u których doszło do rozwoju ostrej niewydolności nerek, może być konieczne wdrożenie leczenia nerkozastępczego (hemodializa, hemofiltracja ciągła). Leczenie farmakologiczne może obejmować również stosowanie diuretyków pętlowych (Furosemid, Trifas), choć ich skuteczność w zapobieganiu progresji niewydolności nerek jest ograniczona. Niekiedy stosuje się również leki nefroprotekcyjne, choć ich efektywność w stanie wstrząsu jest dyskusyjna.
Największe trudności w leczeniu pacjentów z wstrząsem prowadzącym do niewydolności nerek obejmują utrzymanie odpowiedniego bilansu płynowego bez przeciążenia układu krążenia, trudności w określeniu optymalnego momentu włączenia terapii nerkozastępczej oraz leczenie powikłań związanych z niewydolnością nerek, takich jak zaburzenia elektrolitowe, kwasica metaboliczna czy mocznica. Dodatkowo, wyzwaniem jest dostosowanie dawek leków do zmienionej funkcji nerek oraz leczenie wielonarządowej niewydolności, która często towarzyszy ciężkiemu wstrząsowi. Śmiertelność w przypadku wstrząsu powikłanego ostrą niewydolnością nerek pozostaje wysoka, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i z chorobami współistniejącymi.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Dopaminum hydrochloricum WZF 1% – Roztwór do infuzji – 10 mg/ml
Produkt leczniczy to roztwór do infuzji zawierający dopaminę chlorowodorku w stężeniach 1% lub 4%, wraz z substancjami pomocniczymi, takimi jak sodu pirosiarczyn i sód. Stosuje się go w leczeniu zaburzeń hemodynamicznych, które mogą wystąpić podczas wstrząsu wywołanego zawałem mięśnia sercowego, urazami, posocznicą, operacjami kardiologicznymi lub zaostrzeniem przewlekłej niewydolności serca. Lek pomaga również w przypadkach wstrząsu prowadzącego do niewydolności nerek. Preparat występuje w postaci bezbarwnego lub lekko żółtawego, przezroczystego płynu do infuzji.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Dopaminum hydrochloricum WZF 4% – Roztwór do infuzji – 40 mg/ml
Roztwór do infuzji zawiera dopaminę chlorowodorek oraz substancje pomocnicze takie jak sodu pirosiarczyn i sód. Lek stosowany jest w leczeniu zaburzeń hemodynamicznych związanych ze wstrząsem wywołanym zawałem mięśnia sercowego, urazami, posocznicą, operacjami kardiologicznymi oraz zaostrzeniem przewlekłej niewydolności serca. Pomaga również w sytuacjach wstrząsu prowadzącego do niewydolności nerek. Preparat ma postać bezbarwnego lub lekko żółtawego, przezroczystego płynu do infuzji.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna