blokada zewnątrzoponowa krzyżowa

Blokada zewnątrzoponowa krzyżowa (blokada krzyżowa, blokada typu „caudal”) to technika znieczulenia regionalnego polegająca na podaniu środka znieczulającego do przestrzeni zewnątrzoponowej poprzez więzadło krzyżowo-guziczne. Dostęp uzyskuje się przez szczelinę krzyżową (hiatus sacralis), która znajduje się na dystalnym końcu kanału krzyżowego.

Procedura ta jest szczególnie przydatna w znieczuleniu pacjentów pediatrycznych ze względu na łatwiejszy dostęp do przestrzeni zewnątrzoponowej przez hiatus sacralis, który u dzieci jest szerszy i bardziej dostępny niż u dorosłych. U pacjentów pediatrycznych blokada ta jest często stosowana do znieczulenia okołooperacyjnego przy zabiegach w obrębie podbrzusza, krocza i kończyn dolnych.

W praktyce klinicznej blokada zewnątrzoponowa krzyżowa znajduje zastosowanie również w leczeniu bólu przewlekłego, szczególnie w zespołach bólowych dolnego odcinka kręgosłupa i miednicy. Technika ta umożliwia także wprowadzenie cewnika do przestrzeni zewnątrzoponowej, co pozwala na wielokrotne lub ciągłe podawanie leków znieczulających i przeciwbólowych.

Do powikłań związanych z tą procedurą należą: przypadkowe nakłucie opony twardej (rzadziej niż przy dostępie lędźwiowym), podanie leku donaczyniowo, zakażenie oraz przejściowe zatrzymanie moczu. Przeciwwskazania obejmują zaburzenia krzepnięcia, zakażenia miejscowe w okolicy wkłucia, anatomiczne nieprawidłowości kości krzyżowej oraz brak zgody pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl