zmniejszenie miotu
Zmniejszenie miotu jest terminem kardiologicznym odnoszącym się do obniżenia objętości krwi wyrzucanej przez serce podczas pojedynczego skurczu. W warunkach prawidłowych miot serca, czyli objętość wyrzutowa, wynosi około 70-80 ml krwi. Jego zmniejszenie stanowi istotny wskaźnik dysfunkcji serca i może być objawem różnych chorób układu sercowo-naczyniowego.
Główne przyczyny zmniejszenia miotu obejmują niewydolność serca, kardiomiopatię, chorobę niedokrwienną serca, stenozę zastawki aortalnej, tamponadę serca oraz ciężkie arytmie. Stan ten może również wystąpić w wyniku hipowolemii spowodowanej krwotokiem, odwodnieniem lub w przebiegu wstrząsu. Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne, które pozwala na precyzyjne określenie frakcji wyrzutowej lewej komory.
Konsekwencją zmniejszenia miotu jest niedostateczna perfuzja narządów, co klinicznie manifestuje się osłabieniem, dusznością, zawrotami głowy, zmęczeniem oraz obniżeniem tolerancji wysiłku. W ciężkich przypadkach może prowadzić do niewydolności wielonarządowej. Leczenie skupia się na terapii choroby podstawowej oraz optymalizacji hemodynamiki poprzez stosowanie leków inotropowych, diuretyków oraz regulację obciążenia wstępnego i następczego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crestor 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny (Crestor) wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka, mimo że nie przeprowadzono szczegółowych testów wpływu na kanał potasowy hERG, kluczowy dla oceny ryzyka arytmii. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych u myszy, szczurów i psów zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie oraz, w przypadku psów, także w pęcherzyku żółciowym. Zmiany te nie występowały u małp, co może wskazywać na międzygatunkowe różnice w metabolizmie lub wrażliwości na lek. Ponadto, przy podaniu wyższych dawek rozuwastatyny stwierdzono uszkodzenia jąder u samców małp i psów oraz toksyczny wpływ na procesy rozrodcze u szczurów, objawiający się zmniejszeniem wielkości miotu, obniżeniem masy urodzeniowej i niższym wskaźnikiem przeżywalności noworodków.
badania przedkliniczne, badanie farmakologiczne, Crestor, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, masa urodzeniowa, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, wskaźnik przeżycia, zaburzenia rytmu serca, zmiany histopatologiczne wątroby, zmniejszenie miotu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron Combi 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Zahron Combi, zawierającego rozuwastatynę i amlodypinę, wykazały istotne zmiany histopatologiczne w wątrobie myszy i szczurów oraz toksyczne działanie na jądra u psów i małp przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. W badaniach reprodukcyjnych rozuwastatyny u szczurów zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu, masy ciała i przeżywalności nowo narodzonych szczurów przy dawkach toksycznych dla matki, przekraczających kilkukrotnie poziom terapeutyczny stosowany u ludzi. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (10 mg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów wykazano obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego, testosteronu, gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego po podaniu amlodypiny w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi.
amlodypina a płodność, badanie mutagenności, badanie na zwierzętach, działanie leku, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, kanał hERG, komórki Sertoliego, opóźnienie porodu, pęcherzyk żółciowy, poziom testosteronu, rozuwastatyna i amlodypina, spermatydy, toksyczne działanie na jądra, toksyczność reprodukcyjna, zmiana histopatologiczna wątroby, zmniejszenie miotu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin/Tazobactam Kabi 4 g + 0,5 g 4 g + 0,5 g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Piperacillin/Tazobactam Kabi obejmowała badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Profil bezpieczeństwa wskazuje na akceptowalny stosunek korzyści do ryzyka. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach podawano tazobaktam lub kombinację piperacyliny z tazobaktamem drogą dootrzewnową (ip.), gdzie zaobserwowano zmniejszenie wielkości miotu, opóźnione kostnienie oraz anomalie strukturalne (np. zmiany w żebrach), jednak efekty te współwystępowały z toksycznością u samic, co sugeruje ich wtórny charakter. Płodność pokolenia F1 oraz rozwój embrionalny F2 nie były zaburzone, co wskazuje na brak długotrwałych konsekwencji reprodukcyjnych.
anomalia strukturalna, badanie potencjału rakotwórczego, badanie teratogenności, efekt teratogenny, genotoksyczność, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, płodność i reprodukcja, podanie dootrzewnowe, poronienie, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, śmiertelność noworodkowa, toksyczność ogólna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic, zaburzenia rozwojowe płodu, zmniejszenie miotu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zaranta 15 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zaranta, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Standardowe testy farmakologiczne nie wskazały na ryzyko zaburzeń rytmu serca, mimo braku szczegółowych badań nad wpływem na kanał potasowy hERG. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp, co sugeruje różnice gatunkowe w metabolizmie i wrażliwości na lek. Działania te pojawiły się przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, jednak nie były obserwowane u ludzi.
badania kliniczne, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hiperlipidemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, kancerogenność, masa urodzeniowa, pęcherzyk żółciowy, rozuwastatyna, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zaburzenia lipidowe, zaburzenia rytmu serca, zmiany histopatologiczne wątroby, zmniejszenie miotu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zahron, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Nie stwierdzono mutagenności ani działania rakotwórczego, a zmiany histopatologiczne w wątrobie i pęcherzyku żółciowym obserwowane u zwierząt laboratoryjnych były związane z mechanizmem działania inhibitora reduktazy HMG-CoA. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania dawki zbliżone do ekspozycji klinicznej wywoływały zmiany narządowe, jednak brak hepatotoksyczności u małp sugeruje różnice gatunkowe w metabolizmie leku. Brak szczegółowych badań nad wpływem na kanał potasowy hERG pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka kardiologicznego.
badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, mechanizm działania farmakologicznego, pęcherzyk żółciowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozuwastatyna wapniowa, synteza cholesterolu, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiana hepatotoksyczna, zmiany histopatologiczne wątroby, zmniejszenie miotu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crosuvo 5 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Crosuvo, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa klinicznego u ludzi. Badania farmakologiczne nie wskazały na ryzyko kardiotoksyczności, choć brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG. Testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i klastogennego potencjału, a badania długoterminowe nie wykazały działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu dawek zbliżonych do klinicznych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, natomiast u małp nie stwierdzono podobnych patologii, co sugeruje różnice międzygatunkowe w metabolizmie i wrażliwości na lek.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja lekowa, ekspozycja ustrojowa, kanał potasowy hERG, masa urodzeniowa, mutacja genetyczna, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, rozuwastatyna, toksyczność matczyna, toksyczność rozrodcza, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie jądra, zmiana histopatologiczna wątroby, zmiana pęcherzyka żółciowego, zmniejszenie miotu - Leksykon substancji czynnych
Tazobaktam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące tazobaktamu, stosowanego samodzielnie lub w połączeniu z piperacyliną, nie wykazały istotnej toksyczności przy wielokrotnym podaniu ani genotoksyczności, co wskazuje na brak szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono jednak badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze tej kombinacji, co jest związane z jej krótkoterminowym zastosowaniem klinicznym. Badania reprodukcyjne na szczurach wykazały zmniejszenie wielkości miotu, opóźnione kostnienie oraz zmiany w żebrach płodów, jednak efekty te pojawiały się wyłącznie przy dawkach toksycznych dla matek, co sugeruje pośredni mechanizm działania. Płodność pokolenia F1 oraz rozwój embrionalny pokolenia F2 nie były zaburzone, co wskazuje na brak długoterminowych negatywnych skutków na reprodukcję.
badanie teratogenności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, inhibitor beta-laktamaz, opóźnione kostnienie, piperacylina z tazobaktamem, podanie dootrzewnowe, poronienie, rozwój okołoporodowy, śmiertelność noworodkowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wada wrodzona, wady żeber, wpływ na płodność, zmniejszenie miotu