port infuzyjny
Port infuzyjny, znany również jako port dożylny lub port naczyniowy, to implantowany podskórnie system dostępu naczyniowego, który umożliwia wielokrotne podawanie leków, płynów, żywienia pozajelitowego oraz pobieranie próbek krwi bez konieczności powtarzanych nakłuć naczyń obwodowych.
Urządzenie składa się z komory (portu) wykonanej z tytanu lub tworzywa sztucznego z silikonową membraną oraz cewnika wprowadzonego do dużego naczynia żylnego, najczęściej żyły głównej górnej. Dostęp do portu uzyskuje się poprzez nakłucie skóry specjalną igłą Hubera z zagiętym końcem, co minimalizuje uszkodzenie membrany i wydłuża żywotność urządzenia.
Wskazaniami do implantacji portu są przede wszystkim długotrwałe terapie chemioterapeutyczne, przewlekłe antybiotykoterapie, leczenie bólu, a także stany wymagające częstego pobierania próbek krwi lub trudny dostęp naczyniowy. Porty infuzyjne zmniejszają ryzyko powikłań związanych z wielokrotnymi wkłuciami dożylnymi oraz poprawiają komfort pacjenta podczas długotrwałego leczenia.
Do możliwych powikłań związanych z portami należą: zakażenia, zakrzepica, przemieszczenie cewnika, okluzja, wynaczynienie leków oraz powikłania mechaniczne. Prawidłowa pielęgnacja, obserwacja i regularne przepłukiwanie portu heparynizowanym roztworem soli fizjologicznej jest kluczowe dla jego długotrwałego funkcjonowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Glucosum 20% Fresenius 200 mg/ml
Glucosum 20% Fresenius to roztwór do infuzji zawierający 200 mg/ml glukozy jednowodnej (220 g w 1000 ml), o osmolarności 1114 mOsmol/l, co ma istotne znaczenie dla gospodarki wodno-elektrolitowej pacjenta. Preparat jest pozbawiony substancji pomocniczych poza wodą do wstrzykiwań, co minimalizuje ryzyko reakcji niepożądanych. Produkt dostępny jest w pojemnikach polietylenowych KabiPac o pojemnościach 100, 250, 500 i 1000 ml, przeznaczony wyłącznie do dożylnego podania. Przechowywanie powinno odbywać się poniżej 25°C, bez zamrażania, a po otwarciu roztwór należy wykorzystać natychmiast, ze względu na ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego.
aminofilina, antagonista witaminy K, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk makrolidowy, aseptyka, choroba obturacyjna dróg oddechowych, erytromycyna, glikokortykosteroid, glukoza jednowodna, gospodarka wodno-elektrolitowa, hydrokortyzon, kanamycyna, kobalamina, lek przeciwzakrzepowy, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, port do dostrzyknięć, port infuzyjny, roztwór do infuzji, sulfonamid rozpuszczalny, warfaryna, witamina B12, wytrącanie osadu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Kabiven –
Kabiven to emulsja do infuzji dostępna w czterech pojemnościach: 2566 ml, 2053 ml, 1540 ml oraz 1026 ml, zawierająca trzy oddzielne roztwory: glukozę 19%, roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz emulsję tłuszczową (Intralipid 20%). Skład produktu obejmuje olej sojowy (40-100 g), glukozę jednowodną (110-275 g), komplet aminokwasów (34-85 g) oraz elektrolity, m.in. sód (32-80 mmol), potas (24-60 mmol), magnez (4-10 mmol) i wapń (2-5 mmol). Całkowita wartość energetyczna wynosi od 900 do 2300 kcal, z wartością pozabiałkową 800-2000 kcal. Osmolalność produktu to około 1230 mOsm/kg wody, a pH około 5,6. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a przed podaniem wymaga zmieszania zawartości trzech komór, co skutkuje jednorodną emulsją gotową do infuzji.
aminokwas, aminokwasy z elektrolitami, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jaja, glukoza, infuzja, Intralipid, kwasy omega-3, olej sojowy, osmolalność, osmolarność, pierwiastki śladowe, pochłaniacz tlenu, port infuzyjny, wartość energetyczna, wartość energetyczna pozabiałkowa, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, witaminy rozpuszczalne w wodzie, worek trójkomorowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ringer Lactate –
Roztwór Ringer Lactate, o ciśnieniu osmotycznym około 278 mOsm/l, jest stosowany do dożylnej płynoterapii w celu przywrócenia prawidłowej objętości krwi, wymagając objętości infuzji 3-5-krotnie większej niż utracona objętość krwi. Dawkowanie i szybkość podawania są dostosowane do wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego pacjenta, z zaleceniami dla dorosłych wynoszącymi 500 ml do 3 litrów na dobę (prędkość 40 ml/kg mc./dobę), a dla dzieci 20-100 ml/kg mc./dobę z różnicowaniem prędkości infuzji: niemowlęta 6-8 ml/kg mc./h, małe dzieci 4-6 ml/kg mc./h, dzieci 2-4 ml/kg mc./h. W przypadku oparzeń u dzieci dawka wynosi 3,4 ml/kg mc./% oparzenia po 24 godzinach i 6,3 ml/kg mc./% oparzenia po 48 godzinach, natomiast przy urazach głowy średnio 2850 ml/m² powierzchni ciała. Szczególną ostrożność należy zachować u niemowląt poniżej 6 miesiąca życia oraz u pacjentów z chorobami serca, nerek i wątroby, zwłaszcza w podeszłym wieku.
agonista wazopresyny, ciśnienie osmotyczne, elektrolity w surowicy, masa ciała, mleczan, objętość krwi, parametry życiowe, płynoterapia dożylna, podanie dożylne, port infuzyjny, powierzchnia ciała, prędkość infuzji, prędkość wlewu, Ringer Lactate, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga płynów, roztwór izoosmotyczny, stymulacja wydzielania wazopresyny, szybkość przepływu, technika aseptyczna, wskaźniki biochemiczne, zator powietrzny, zespół SIADH - Leksykon leków
Skład i postać leku – Accusol 35 –
Accusol 35 to jałowy, apirogenny roztwór do hemofiltracji, hemodializy i hemodiafiltracji, dostarczany w dwukomorowym worku, który wymaga zmieszania przed podaniem. Komora „A” zawiera chlorki wapnia (0,343 g/1000 ml), magnezu (0,136 g/1000 ml) i sodu (7,52 g/1000 ml), natomiast komora „B” zawiera wodorowęglany sodu (13,4 g/1000 ml). Po zmieszaniu 3750 ml roztworu „A” z 1250 ml roztworu „B” powstaje 5000 ml roztworu końcowego o jonowym składzie: Ca 1,75 mmol/l, Mg 0,5 mmol/l, Na 140 mmol/l, Cl 109,3 mmol/l, HCO3 35 mmol/l, o pH 7,0-7,5 i osmolarności 287 mOsm/l. Roztwór jest bezbarwny i przejrzysty, a jego składniki pomocnicze to woda do wstrzykiwań, kwas solny i wodorotlenek sodu do regulacji pH oraz disodu fosforan dwuwodny jako stabilizator.
bufor farmaceutyczny, chlorek magnezu, chlorek sodu, chlorek wapnia, fosforan disodu, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, kwas solny, osmolarność, port infuzyjny, regulacja pH, roztwór apirogenny, roztwór do infuzji, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan, wodorowęglan sodu, worek dwukomorowy, zasady aseptyki, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – SMOFlipid –
SMOFlipid 200 mg/ml to emulsja lipidowa do infuzji o białym, jednorodnym wyglądzie, zawierająca zrównoważoną mieszankę oleju sojowego (60 g), triglicerydów o średniej długości łańcucha (60 g), oleju z oliwek (50 g) oraz oleju rybnego bogatego w kwasy omega-3 (30 g) na 1000 ml. Produkt dostarcza 8,4 MJ/l (2000 kcal/l), ma pH około 8 oraz osmolalność około 380 mOsm/kg wody. Zawiera do 5 mmol sodu na litr w postaci sodu wodorotlenku i sodu oleinianu. Substancje pomocnicze, takie jak lecytyna z jaja kurzego, glicerol, all-rac-α-tokoferol oraz woda do wstrzykiwań, zapewniają stabilność fizykochemiczną emulsji. Produkt dostępny jest w butelkach szklanych typu II oraz w innowacyjnych workach Biofine z systemem ochrony przed tlenem i wskaźnikiem szczelności OxalertTM.
całkowite żywienie pozajelitowe, emulsja do infuzji, folia polimerowa, jednorodna emulsja, lecytyna jaja kurzego, ochrona przed światłem, olej rybny, olej sojowy, olej z oliwek, pochłaniacz tlenu, port infuzyjny, roztwór aminokwasów, rozwarstwienie faz, stabilność fizyczna i chemiczna, substancja pomocnicza, tokoferol, triglicerydy o średniej długości łańcucha, wartość energetyczna, warunki aseptyczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Płyn Ringera Fresenius (8,6 mg + 0,3 mg + 0,33 mg)/ml
Płyn Ringera Fresenius to przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o składzie elektrolitowym: NaCl 8,6 g/l, KCl 0,3 g/l, CaCl2·2H2O 0,33 g/l, co odpowiada stężeniom jonów Na+ 147,2 mmol/l, K+ 4,0 mmol/l, Ca2+ 2,25 mmol/l oraz Cl- 155,7 mmol/l. Osmolarność roztworu wynosi 309 mOsmol/l, co czyni go lekko hipertonicznym względem osocza, a pH mieści się w zakresie 5,0–7,5. Produkt zawiera wodę do wstrzykiwań oraz środki do regulacji pH (kwas solny i wodorotlenek sodu). Ze względu na obecność jonów wapnia, nie należy mieszać roztworu z preparatami zawierającymi węglany, szczawiany lub fosforany, aby uniknąć wytrącania się trudno rozpuszczalnych soli wapnia. Przed dodaniem leków do roztworu konieczna jest ocena kompatybilności farmaceutycznej, w tym obserwacja zmiany zabarwienia, powstawania osadów lub kryształów oraz zgodności zakresu pH.
aseptyka, elektrolit, infuzja, jon wapnia, kwas solny, nierozpuszczalny kompleks, niezgodność farmaceutyczna, osad, osmolarność, pH, płyn Ringera, port do dostrzyknięć, port infuzyjny, potasu chlorek, roztwór do infuzji, roztwór hipertoniczny, sodu chlorek, sodu wodorotlenek, sól wapnia, wapnia chlorek dwuwodny, węglan, woda do wstrzykiwań