N-demetyloklarytromycyna
N-demetyloklarytromycyna to główny metabolit klarytromycyny, powstający w wyniku N-demetylacji w wątrobie przy udziale izoenzymu CYP3A4 cytochromu P450. Jest to aktywny metabolit, wykazujący działanie przeciwbakteryjne zbliżone do związku macierzystego.
Metabolit ten zachowuje aktywność przeciwbakteryjną wobec większości szczepów wrażliwych na klarytromycynę, co przyczynia się do całkowitej skuteczności leku. W niektórych przypadkach N-demetyloklarytromycyna może wykazywać nawet silniejsze działanie przeciwdrobnoustrojowe niż klarytromycyna przeciwko określonym patogenom, np. Haemophilus influenzae.
Monitorowanie stężenia N-demetyloklarytromycyny może mieć znaczenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub podczas jednoczesnego stosowania innych leków będących inhibitorami lub induktorami CYP3A4. Zmiana stosunku stężeń klarytromycyny do jej metabolitu może świadczyć o zaburzeniach metabolizmu leku lub interakcjach lekowych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Klarytromycyna w postaci granulatu do zawiesiny doustnej (125 mg/5 ml oraz 250 mg/5 ml) charakteryzuje się szybkim i dobrym wchłanianiem głównie w jelicie czczym, z biodostępnością około 50% po podaniu doustnym tabletki 250 mg. Biodostępność zawiesiny jest porównywalna lub nieco wyższa niż tabletek, a profil farmakokinetyczny u dzieci jest zbliżony do dorosłych. Pokarm nie wpływa istotnie na biodostępność, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków. Maksymalne stężenia w osoczu po dawce 250 mg dwa razy na dobę wynoszą 1-2 μg/ml, a po dawce 500 mg dwa razy na dobę osiągają 2,8 μg/ml. U dzieci po dawce 7,5 mg/kg dwa razy na dobę Cₘₐₓ klarytromycyny wynosi 4,60 μg/ml, a aktywnego metabolitu 14-hydroksyklarytromycyny 1,64 μg/ml, z czasem do maksymalnego stężenia około 2,8 godziny. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 2 dni. Klarytromycyna wykazuje dużą objętość dystrybucji (200-400 l) i silne wiązanie z białkami osocza (~70%), z wysoką penetracją do tkanek, zwłaszcza płuc i ścięgien.
14-hydroksyklarytromycyna, 6-O-metyloerytromycyna, antybiotyk makrolidowy, biodostępność, cytochrom P450, dekladynozyloklarytromycyna, farmakokinetyka nieliniowa, jelito czcze, klarytromycyna, klirens nerkowy, klirens osoczowy, kwas solny, metabolit 14-hydroksylowy, metabolizm pierwszego przejścia, N-demetyloklarytromycyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, profil farmakokinetyczny, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Klarytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem z jelita czczego, z biodostępnością około 50% po podaniu doustnym dawki 250 mg. Obecność pokarmu nie wpływa istotnie na biodostępność, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków. Maksymalne stężenia w osoczu wynoszą 1-2 μg/ml dla dawki 250 mg 2x/dobę oraz około 2,8 μg/ml dla dawki 500 mg 2x/dobę. Klarytromycyna wykazuje nieliniową farmakokinetykę z powodu wysycenia metabolizmu wątrobowego (cytochrom P450), a jej okres półtrwania wynosi 2-4 godziny (dla 250 mg) i około 5 godzin (dla 500 mg). Aktywny metabolit 14-hydroksyklarytromycyna osiąga stężenie maksymalne 0,6 μg/ml i charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania 5-6 godzin, co przedłuża działanie przeciwbakteryjne. Stan stacjonarny stężenia leku ustala się w ciągu 2 dni regularnego podawania.
14-hydroksyklarytromycyna, 6-O-metyloerytromycyna, antybiotyk makrolidowy, biodostępność, dekladynozyloklarytromycyna, działanie niepożądane, farmakokinetyka klarytromycyny, Helicobacter pylori, infekcja układu oddechowego, klirens nerkowy, klirens osoczowy, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, N-demetyloklarytromycyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stan stacjonarny stężenia, stężenie w osoczu, układ cytochromu P450, wiązanie z białkami osocza, wydolność nerek, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Klarytromycyna, substancja czynna leków Lekoklar mite (250 mg) i Lekoklar forte (500 mg), charakteryzuje się dobrą i szybką absorpcją z jelita czczego, z biodostępnością około 50% po podaniu doustnym. Pokarm nie wpływa istotnie na biodostępność, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków. Maksymalne stężenia w osoczu wynoszą 1-2 µg/ml dla dawki 250 mg 2x/dobę oraz 2,8 µg/ml dla dawki 500 mg 2x/dobę. Klarytromycyna wykazuje stabilność w kwaśnym środowisku żołądka i szybkie osiągnięcie stanu stacjonarnego w ciągu 2 dni. Metabolit 14-hydroksylowy, aktywny mikrobiologicznie, osiąga stężenie maksymalne 0,6 µg/ml przy dawce 250 mg 2x/dobę. Okres półtrwania klarytromycyny wynosi 2-4 godziny dla dawki 250 mg i wydłuża się do 5 godzin przy dawce 500 mg, natomiast metabolit 14-OH cechuje się okresem półtrwania 5-6 godzin.
14-hydroksyklarytromycyna, 6-O-metyloerytromycyna, antybiotyk makrolidowy, biodostępność, cytochrom P450, dekladynozyloklarytromycyna, dysfagia, działanie niepożądane, farmakokinetyka nieliniowa, Helicobacter pylori, jelito czcze, klarytromycyna, klirens nerkowy, klirens osoczowy, kompartment, metabolit 14-hydroksylowy, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, N-demetyloklarytromycyna, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ścięgno, stan stacjonarny, stężenie w osoczu -
Leksykon leków
Lek Lekoklar zawiera klarytromycynę, makrolidowy antybiotyk o specyficznym profilu farmakokinetycznym, obejmującym szybkie i efektywne wchłanianie głównie w jelicie czczym oraz znaczący metabolizm pierwszego przejścia, co skutkuje biodostępnością około 50% dla tabletek 250 mg. Biodostępność zawiesiny doustnej (125 mg/5 ml i 250 mg/5 ml) jest porównywalna lub nieco wyższa niż formy tabletowej, a obecność pokarmu jedynie nieznacznie opóźnia wchłanianie bez wpływu na całkowitą biodostępność. Maksymalne stężenia klarytromycyny w osoczu po dawce 250 mg dwa razy na dobę wynoszą 1-2 μg/ml, a po dawce 500 mg dwa razy na dobę wzrastają do 2,8 μg/ml. U dzieci po dawce 7,5 mg/kg dwa razy na dobę Cmax wynosi 4,60 μg/ml, a AUC 15,7 μg⋅h/ml, z Tmax około 2,8 godziny. Metabolit 14-hydroksyklarytromycyna osiąga stężenia do 1,64 μg/ml u dzieci i 0,6 μg/ml u dorosłych, wykazując aktywność przeciwbakteryjną i wspomagając działanie leku macierzystego.
14-hydroksyklarytromycyna, 6-O-metyloerytromycyna, antybiotyk makrolidowy, biodostępność leku, cytochrom P450, dekladynozyloklarytromycyna, Helicobacter pylori, klarytromycyna, klirens nerkowy, klirens osoczowy, kwas solny, metabolizm pierwszego przejścia, N-demetyloklarytromycyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek
