krisaborol

Krisaborol (crisaborole) to niesteroidowy lek przeciwzapalny należący do grupy inhibitorów fosfodiesterazy 4 (PDE4), stosowany w leczeniu atopowego zapalenia skóry (AZS). Został zatwierdzony przez FDA w 2016 roku pod nazwą handlową Eucrisa jako preparat do stosowania miejscowego w łagodnym do umiarkowanego AZS.

Mechanizm działania krisaborolu polega na hamowaniu aktywności enzymu fosfodiesterazy 4, co prowadzi do zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia cyklicznego AMP (cAMP). Skutkuje to zmniejszeniem produkcji cytokin prozapalnych i hamowaniem reakcji zapalnej w skórze, łagodząc świąd i zaczerwienienie związane z AZS.

Krisaborol stosowany jest w postaci 2% maści aplikowanej dwa razy dziennie na zmiany chorobowe. W badaniach klinicznych wykazano jego skuteczność w redukcji objawów AZS już po 8 dniach stosowania. Profil bezpieczeństwa leku jest korzystny – najczęstszym działaniem niepożądanym jest przejściowe pieczenie w miejscu aplikacji, które zwykle ustępuje po kilku dniach stosowania.

W przeciwieństwie do miejscowych kortykosteroidów, krisaborol nie powoduje atrofii skóry, teleangiektazji ani zaburzeń pigmentacji, co czyni go bezpiecznym w długotrwałej terapii oraz w leczeniu delikatnych obszarów skóry, takich jak twarz czy fałdy skórne. Jest zarejestrowany do stosowania u pacjentów od 2. roku życia.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Dyshydroza – Leczenie

Dyshydroza (pompholyx) to przewlekła dermatoza charakteryzująca się nawracającymi pęcherzykowymi wykwitami na dłoniach, palcach i stopach, często z towarzyszącym świądem i bólem. Podstawą terapii są miejscowe glikokortykosteroidy o dużej i bardzo dużej sile działania (np. klobetazol, fluocinonid, halobetazol, triamcynolon), stosowane z okluzją dla zwiększenia penetracji, jednak ograniczone czasowo ze względu na ryzyko atrofii skóry. Alternatywą są inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus), które nie wywołują tachyfilaksji ani teleangiektazji, ale mogą nasilać podrażnienia. W terapii miejscowej stosuje się także inhibitory PDE4 (krisaborol), inhibitory JAK, preparaty przeciwświądowe (pramoksyna), środki wysuszające (mleczan amonu 12%, krem Carmol 20%) oraz emolienty na bazie wazeliny. W ostrych, sączących zmianach pomocne są okłady z roztworu nadmanganianu potasu (1:8000–1:10000) lub siarczanu glinu (Domeboro, Burow).
acytretyna, alergia na nikiel, alitretynoina, atopowe zapalenie skóry, azatiopryna, baricytynib, choroba skóry, cyklosporyna, dupilumab, dyshydroza, działanie przeciwzapalne, fotochemioterapia PUVA, fototerapia, glikokortykosteroidy doustne, glikokortykosteroidy miejscowe, inhibitory JAK, inhibitory kalcyneuryny, interleukina-4, izotretynoina, jonoforeza, klobetazol, krisaborol, limfocyty T, metotreksat, mykofenolan mofetylu, nadmanganian potasu, okluzja, paciorkowce grupy A, pimekrolimus, prednizon, promieniowanie UVB, Staphylococcus aureus, tachyfilaksja, takrolimus, toksyna botulinowa, triamcynolon, upadacytynib, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze
Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry (azs) – Leczenie

Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry charakteryzująca się suchością i świądem, wymagająca indywidualnego, wieloaspektowego podejścia terapeutycznego. Podstawą leczenia jest regularne stosowanie emolientów co najmniej 2-3 razy dziennie, najlepiej bezpośrednio po kąpieli, aby odbudować barierę naskórkową. W fazach zaostrzeń stosuje się miejscowe glikokortykosteroidy (mGKS) o różnej sile działania, dostosowanej do wieku pacjenta i lokalizacji zmian (np. hydrokortyzon 1% dla dzieci i okolic twarzy, silne preparaty dla ciężkich przypadków). Alternatywą są miejscowe inhibitory kalcyneuryny (takrolimus 0,03% i 0,1%, pimekrolimus 1%), które nie powodują atrofii skóry i mogą być stosowane długotrwale, zwłaszcza w okolicach wrażliwych. Nowoczesne terapie miejscowe obejmują inhibitory PDE4 (krisaborol) oraz inhibitory JAK (ruksolitynib 1,5%), zatwierdzone do leczenia łagodnego i umiarkowanego AZS u dzieci i dorosłych. Fototerapia (UVB 311 nm, UVA1) jest wskazana w umiarkowanych i ciężkich postaciach opornych na leczenie miejscowe, jednak wymaga kontroli ze względu na ryzyko nowotworów skóry.
abrocytynib, atopowe zapalenie skóry, azatiopryna, baricytynib, bariera naskórkowa, bariera skórna, choroba zapalna skóry, cyklosporyna, cytokina prozapalna, dupilumab, egzema herpeticum, emolient, fototerapia, glikokortykosteroid miejscowy, hydroksyzyna, infekcja bakteryjna, infekcja skórna, inhibitor fosfodiesterazy-4, inhibitor JAK, inhibitor kalcyneuryny, krisaborol, kwas omega-3, lebrikizumab, lek biologiczny, lek przeciwhistaminowy, limfocyt T, metotreksat, mikrobiom skóry, mykofenolan mofetylu, nefrotoksyczność, probiotyk, przeciwciało monoklonalne, remisja choroby, ruksolitynib, Staphylococcus aureus, takrolimus, terapia mokrymi opatrunkami, tralokinumab, upadacytynib, UVB wąskopasmowe, witamina D, zaostrzenie choroby
Leksykon chorób i schorzeń
Wyprysk krążkowy – Leczenie

Wyprysk krążkowy (eczema nummulare) to przewlekła dermatoza charakteryzująca się okrągłymi lub owalnymi zmianami zapalnymi, wymagająca kompleksowego i indywidualnie dostosowanego leczenia. Podstawą terapii jest regularne stosowanie emolientów, które zapobiegają wysuszaniu skóry i chronią ją przed czynnikami drażniącymi, aplikowanych bezpośrednio po kąpieli na wilgotną skórę. W okresach zaostrzeń stosuje się miejscowe kortykosteroidy o odpowiedniej sile: od średnio silnych (np. betametazon walerianian 0,025%, klobetazon maślan 0,05%) w łagodnych przypadkach, przez silne (betametazon walerianian 0,1%, mometazon 0,1%) w umiarkowanych, aż po bardzo silne (propionian klobetazolu 0,05%) w ciężkich zmianach, zwykle przez okres do 2 tygodni. W przypadku przeciwwskazań lub długotrwałego stosowania kortykosteroidów, alternatywą są miejscowe inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus) oraz inhibitory PDE-4 (krisaborol, roflumilast). Leczenie uzupełniają antybiotyki miejscowe lub ogólnoustrojowe (np. flukloksacylina, cefalosporyny, erytromycyna) w przypadku wtórnych zakażeń bakteryjnych oraz leki przeciwhistaminowe (cetyryzyna, difenhydramina, hydroksyzyna) w celu kontroli świądu, szczególnie nocnego.
antybiotykoterapia, azatiopryna, cetyryzyna, cyklosporyna, difenhydramina, dupilumab, eczema nummulare, emolienty, feksofenadyna, fototerapia, hydroksyzyna, inhibitor fosfodiesterazy-4, inhibitor JAK, inhibitor kalcyneuryny, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroidy miejscowe, krisaborol, kwas fusydowy, laser ekscymerowy, lek biologiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, metotreksat, metyloprednizolon, mometazon, pimekrolimus, prednizolon, prednizon, promieniowanie ultrafioletowe, propionian klobetazolu, przewlekła choroba skóry, PUVA, remisja, roflumilast, stan zapalny, takrolimus, tralokinumab, wąskopasmowe UVB, wyprysk krążkowy, zakażenie bakteryjne

krisaborol

Powiązane wpisy

Dyshydroza – Leczenie

Atopowe zapalenie skóry (azs) – Leczenie

Wyprysk krążkowy – Leczenie