przewlekła dna moczanowa
Przewlekła dna moczanowa to postać dny moczanowej charakteryzująca się długotrwałym utrzymywaniem się hiperurykemii i nawracającymi atakami zapalenia stawów. W tej formie choroby dochodzi do tworzenia się guzków dnawych (tophi) oraz zmian destrukcyjnych w stawach.
Patofizjologicznym podłożem przewlekłej dny moczanowej jest wieloletnie utrzymywanie się podwyższonego stężenia kwasu moczowego w surowicy (≥6,8 mg/dl), co prowadzi do odkładania się kryształów moczanu sodu w tkankach, głównie w chrząstkach stawowych, tkankach okołostawowych i nerkach. Proces ten prowadzi do rozwoju przewlekłego zapalenia, uszkodzenia struktur stawowych i deformacji.
W obrazie klinicznym przewlekłej dny moczanowej obserwuje się: częste nawroty ostrych napadów zapalenia stawów, obecność guzków dnawych widocznych podskórnie (szczególnie w okolicach stawów, małżowin usznych, łokci), deformacje stawów oraz zmiany radiologiczne w postaci nadżerek kostnych i zwężenia szpar stawowych. U pacjentów często współwystępuje nefropatia moczanowa i kamica nerkowa.
Leczenie przewlekłej dny moczanowej opiera się na długotrwałym obniżaniu stężenia kwasu moczowego w surowicy za pomocą inhibitorów oksydazy ksantynowej (allopurynol, febuksostat) oraz leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego (probenecyd, benzbromaron). Celem terapii jest utrzymanie stężenia kwasu moczowego poniżej 6 mg/dl, a w przypadku zaawansowanej choroby (obecność guzków) – poniżej 5 mg/dl. Równie istotna jest modyfikacja stylu życia, kontrola chorób współistniejących oraz unikanie leków nasilających hiperurykemię.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Dna moczanowa – Objawy
Dna moczanowa to przewlekłe zapalenie stawów spowodowane odkładaniem kryształów moczanu jednosodowego, najczęściej manifestujące się ostrym, jednostawowym atakiem bólu, obrzęku i zaczerwienienia, zwłaszcza w stawie śródstopno-paliczkowym palucha (50% pierwszych ataków). Choroba przebiega przez cztery stadia: bezobjawową hiperurykemię, ostry napad, okres międzynapadowy oraz przewlekłą dnę z guzkami dnawotwórczymi (tophi). Kluczowym czynnikiem ryzyka jest podwyższony poziom kwasu moczowego (>6,8 mg/dL), a progresja choroby wiąże się z częstszymi i dłużej trwającymi atakami, zajęciem większej liczby stawów oraz powstawaniem tophus. Powikłania obejmują deformacje stawów, kamicę nerkową (w 20% przypadków), przewlekłą nefropatię oraz zwiększone ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Diagnostyka opiera się na wykryciu kryształów moczanu w płynie stawowym, podwyższonym stężeniu kwasu moczowego i obrazowaniu (USG, RTG, CT, MRI). W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić infekcyjne zapalenie stawów, RZS, dnę rzekomą i chorobę zwyrodnieniową stawów.
aspiracja płynu stawowego, ból stawu, choroba zwyrodnieniowa stawów, deformacja stawów, diuretyk, dna rzekoma, hiperurykemia, infekcyjne zapalenie stawów, kamienie nerkowe, kwas moczowy, marker stanu zapalnego, mielopatia, moczan jednosodowy, obrzęk stawu, ograniczenie ruchomości, ostry napad dny, płyn stawowy, przewlekła dna moczanowa, przewlekłe zapalenie stawów, remisja, reumatoidalne zapalenie stawów, stan zapalny, staw śródstopno-paliczkowy, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie tkanki podskórnej, zastawka serca