sedymentacja zawiesiny

Sedymentacja zawiesiny to proces fizykochemiczny polegający na opadaniu cząstek stałych zawieszonych w płynie pod wpływem siły grawitacji. W kontekście medycznym najczęściej odnosi się do badania odczynu Biernackiego (OB), czyli pomiaru szybkości opadania erytrocytów w osoczu krwi.

W diagnostyce laboratoryjnej sedymentacja stanowi cenne, choć niespecyficzne, narzędzie diagnostyczne pozwalające na ocenę stanu zapalnego w organizmie. Zwiększona szybkość sedymentacji erytrocytów może wskazywać na obecność procesu zapalnego, infekcji, choroby autoimmunologicznej lub nowotworu. Pomiar ten jest szeroko stosowany w monitorowaniu przebiegu chorób reumatologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów czy zapalenia naczyń.

Na wyniki sedymentacji wpływają czynniki takie jak kształt i wielkość komórek krwi, stężenie białek ostrej fazy (głównie fibrynogenu), a także wiek i płeć pacjenta. Wartości referencyjne są zróżnicowane – u mężczyzn do 15 mm/h, u kobiet do 20 mm/h, przy czym z wiekiem dopuszczalne wartości wzrastają.

W nowoczesnej diagnostyce laboratoryjnej stosuje się zautomatyzowane metody pomiaru sedymentacji, które zwiększają precyzję badania i skracają czas jego wykonania. Mimo rozwoju bardziej specyficznych markerów stanu zapalnego, jak białko C-reaktywne (CRP), badanie sedymentacji nadal pozostaje ważnym elementem rutynowej diagnostyki laboratoryjnej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl