zaburzenie tętniczego krążenia obwodowego

Zaburzenia tętniczego krążenia obwodowego to schorzenia charakteryzujące się nieprawidłowym przepływem krwi w tętnicach kończyn. Najczęstszą ich przyczyną jest miażdżyca, prowadząca do zwężenia lub zamknięcia światła naczyń tętniczych. Do innych przyczyn należą choroba Buergera, zapalenia naczyń, urazy, zatory oraz stany skurczowe tętnic, jak w chorobie Raynauda.

Klinicznie zaburzenia te manifestują się zespołem chromania przestankowego – bólem mięśni pojawiającym się podczas wysiłku i ustępującym po odpoczynku. W zaawansowanych przypadkach występują bóle spoczynkowe, zwłaszcza nocne, oraz zmiany troficzne skóry (zaniki owłosienia, paznokci, martwica). Charakterystycznym objawem jest również bladość kończyny przy jej uniesieniu i zaczerwienienie przy opuszczeniu.

Diagnostyka obejmuje ocenę wskaźnika kostka-ramię (ABI), badanie USG Doppler, angiografię CT lub MR oraz klasyczną angiografię. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania choroby i obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny, leki poprawiające przepływ krwi) oraz metody inwazyjne (angioplastyka, stentowanie, pomostowanie tętnic).

Profilaktyka zaburzeń tętniczego krążenia obwodowego polega na eliminacji czynników ryzyka miażdżycy, szczególnie zaprzestaniu palenia tytoniu, które jest najsilniejszym czynnikiem ryzyka tych zaburzeń. Istotna jest również kontrola ciśnienia tętniczego, stężenia lipidów i glikemii oraz regularna aktywność fizyczna.