bromowodorek iwabradyny
Bromowodorek iwabradyny to substancja czynna należąca do grupy selektywnych inhibitorów kanału If w węźle zatokowo-przedsionkowym serca. Poprzez specyficzne blokowanie kanałów If, iwabradyna zmniejsza częstość akcji serca bez wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodnictwo wewnątrzsercowe czy repolaryzację komór.
Mechanizm działania iwabradyny opiera się na zmniejszeniu częstości rytmu zatokowego, co prowadzi do redukcji zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen oraz poprawy przepływu wieńcowego. Jest stosowana głównie w leczeniu stabilnej choroby wieńcowej u pacjentów z prawidłowym rytmem zatokowym, szczególnie u osób z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do stosowania beta-adrenolityków.
Iwabradyna znalazła również zastosowanie w terapii przewlekłej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF). Wykazano, że u pacjentów z częstością rytmu serca ≥70/min, dodanie iwabradyny do standardowej terapii zmniejsza ryzyko hospitalizacji z powodu zaostrzenia niewydolności serca oraz śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi bromowodorku iwabradyny są: fosfeny (zjawiska wzrokowe), bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, komorowe zaburzenia rytmu oraz bóle głowy. Ze względu na interakcje lekowe, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu iwabradyny z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Raenom 7,5 mg
Lek Raenom, zawierający iwabradynę w dawkach 5 mg i 7,5 mg, jest wskazany w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. W przypadku dławicy piersiowej, lek stosuje się u dorosłych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, prawidłowym rytmem zatokowym oraz częstością akcji serca ≥70/min. Iwabradyna może być stosowana jako terapia podstawowa u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków, a także jako terapia skojarzona z beta-adrenolitykami u pacjentów z nieoptymalnie kontrolowanymi objawami. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca lek jest wskazany u pacjentów z klasą II-IV wg NYHA, zaburzeniami czynności skurczowej mięśnia sercowego, rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥75/min, stosowany zarówno jako terapia skojarzona, jak i alternatywa dla beta-adrenolityków.
beta-adrenolityk, bromowodorek iwabradyny, choroba niedokrwienna serca, częstość akcji serca, funkcja skurczowa serca, klasyfikacja NYHA, laktoza, nietolerancja beta-adrenolityków, nietolerancja laktozy, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rytm zatokowy, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności skurczowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Raenom 7,5 mg
Produkt leczniczy Raenom zawiera iwabradynę w dawkach 5 mg i 7,5 mg w postaci tabletek powlekanych, które selektywnie hamują prąd If w węźle zatokowo-przedsionkowym, prowadząc do zmniejszenia częstości akcji serca. Tabletki 5 mg zawierają 44,607 mg laktozy, a 7,5 mg – 41,675 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy i galaktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, maltodekstrynę, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną, magnezu stearynian oraz składniki powłoki ochronnej, takie jak alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek i makrogol 3350. Tabletki 5 mg są owalne (8,6 mm x 4,5 mm), jasnopomarańczowe, z oznaczeniem „CK3” i kreską dzielącą umożliwiającą podział na równe dawki, natomiast tabletki 7,5 mg są okrągłe (średnica 6 mm), również jasnopomarańczowe, z oznaczeniem „CK4” i niepodzielne.
alkohol poliwinylowy, bromowodorek iwabradyny, częstość akcji serca, dwutlenek tytanu, iwabradyna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, maltodekstryna, mannitol, nietolerancja laktozy, stearynian magnezu, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wodorowęglan sodu, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy