Wskazania do stosowania leku Raenom

Lek Raenom, zawierający jako substancję czynną iwabradynę w postaci bromowodorku, jest dostępny w formie tabletek powlekanych w dwóch dawkach: 5 mg oraz 7,5 mg. Wskazania do zastosowania leku obejmują dwie główne jednostki chorobowe: przewlekłą stabilną dławicę piersiową oraz przewlekłą niewydolność serca.¹

Przewlekła stabilna dławica piersiowa

Lek Raenom jest wskazany w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów dorosłych, którzy spełniają łącznie następujące warunki:

• Zdiagnozowana choroba niedokrwienna serca
• Prawidłowy rytm zatokowy
• Częstość akcji serca równa lub wyższa niż 70 uderzeń na minutę

²

W kontekście leczenia dławicy piersiowej, iwabradynę można zastosować w dwóch sytuacjach klinicznych:

1. Jako terapię podstawową – u dorosłych pacjentów, u których występuje nietolerancja beta-adrenolityków lub istnieją przeciwwskazania do ich stosowania. Takie podejście pozwala na kontrolę objawów dławicy u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować standardowych leków pierwszego rzutu.³
2. Jako terapię skojarzoną – w połączeniu z beta-adrenolitykami u pacjentów, u których objawy dławicy piersiowej nie są wystarczająco kontrolowane pomimo stosowania optymalnej dawki beta-adrenolityku. Takie skojarzenie pozwala na lepszą kontrolę częstości akcji serca i objawów choroby.⁴

Przewlekła niewydolność serca

Drugim ważnym wskazaniem dla leku Raenom jest przewlekła niewydolność serca. Iwabradyna może być stosowana u pacjentów spełniających następujące kryteria:

• Niewydolność serca w klasie II do IV według klasyfikacji NYHA (New York Heart Association) – oznacza to pacjentów z ograniczeniem aktywności fizycznej różnego stopnia, od lekkiego do znacznego
• Zaburzenia czynności skurczowej mięśnia sercowego
• Rytm zatokowy (prawidłowy rytm serca)
• Częstość akcji serca równa lub przekraczająca 75 uderzeń na minutę

⁵

W leczeniu niewydolności serca iwabradyna może być stosowana w dwóch schematach terapeutycznych:

1. Jako element terapii skojarzonej – w połączeniu z leczeniem standardowym, w tym z beta-adrenolitykiem. Ten schemat powinien być preferowany, gdyż łączy korzyści wynikające z różnych mechanizmów działania obu grup leków.⁶
2. Jako alternatywa dla beta-adrenolityków – gdy leczenie beta-adrenolitykiem jest przeciwwskazane lub pacjent nie toleruje tej grupy leków. Pozwala to na kontrolę częstości akcji serca u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować standardowej terapii.⁷

Warunki stosowania leku u pacjentów

Podejmując decyzję o włączeniu leku Raenom do terapii, lekarz powinien zwrócić uwagę na następujące kwestie:

• Ocena rytmu serca – konieczne jest potwierdzenie rytmu zatokowego i dokładny pomiar częstości akcji serca (odpowiednio ≥70/min dla dławicy piersiowej i ≥75/min dla niewydolności serca)
• Status terapii beta-adrenolitykami – określenie, czy pacjent może przyjmować beta-adrenolityki, toleruje je, oraz czy dawka jest optymalna
• Stopień zaawansowania choroby – określenie klasy niewydolności serca wg NYHA lub nasilenia objawów dławicy piersiowej
• Funkcja skurczowa serca – w przypadku niewydolności serca muszą występować zaburzenia czynności skurczowej

⁸

Lek Raenom dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających odpowiednio 5 mg lub 7,5 mg iwabradyny. Tabletki 5 mg są jasnopomarańczowe, owalne, z wytłoczonym oznakowaniem „CK3” i można je dzielić na równe dawki, co umożliwia dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta. Tabletki 7,5 mg są jasnopomarańczowe, okrągłe, z oznakowaniem „CK4”.⁹

Należy pamiętać, że tabletki zawierają laktozę (44,607 mg w tabletce 5 mg oraz 41,675 mg w tabletce 7,5 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.¹⁰