kodeiny fosforan półwodny
Kodeiny fosforan półwodny to półsyntetyczny opioidowy lek przeciwbólowy oraz przeciwkaszlowy, będący solą fosforanową kodeiny. Występuje w postaci białego lub prawie białego krystalicznego proszku, który jest dobrze rozpuszczalny w wodzie. Jego struktura chemiczna zawiera cząsteczkę wody krystalizacyjnej, stąd określenie „półwodny”.
Pod względem farmakologicznym kodeiny fosforan półwodny działa jako słaby agonista receptorów opioidowych μ. Po podaniu doustnym ulega częściowej demetylacji do morfiny, co odpowiada za znaczną część jego działania przeciwbólowego. Siła działania przeciwbólowego kodeiny wynosi około 1/10 siły morfiny. Lek ten efektywnie hamuje ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym, co czyni go skutecznym środkiem przeciwkaszlowym.
W praktyce klinicznej kodeiny fosforan półwodny stosowany jest w leczeniu bólu o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, często w preparatach złożonych z paracetamolem lub niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Wykorzystywany jest również w terapii suchego, męczącego kaszlu. Dawkowanie kodeiny w leczeniu przeciwbólowym u dorosłych wynosi zwykle 15-60 mg co 4-6 godzin, natomiast w leczeniu przeciwkaszlowym 15-30 mg 3-4 razy na dobę.
Należy pamiętać, że kodeina podlega metabolizmowi wątrobowemu przy udziale enzymu CYP2D6, którego aktywność jest zróżnicowana genetycznie. U osób z wariantem ultraszybkiego metabolizmu może dochodzić do nasilonej konwersji kodeiny do morfiny, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Najczęstsze skutki uboczne obejmują zaparcia, nudności, senność i zawroty głowy. Substancja ta może wywoływać uzależnienie i powinna być stosowana zgodnie z zaleceniami lekarza.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Paramax-Cod 500 mg + 30 mg
PARAMAX-COD to lek w formie tabletek zawierający dwie substancje czynne: paracetamol w dawce 500 mg oraz kodeinę fosforan półwodny w dawce 30 mg na tabletkę. Tabletki mają postać białych kapsułek o wymiarach 18 mm długości i 7,5 mm szerokości, wyposażone w rowek dzielący, co umożliwia modyfikację dawki w razie potrzeby klinicznej. Skład uzupełniają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, powidon, kwas stearynowy oraz magnezu stearynian, które poprawiają właściwości fizyczne i technologiczne preparatu. Produkt dostępny jest w opakowaniach zawierających od 10 do 100 tabletek, umieszczonych w pojemnikach z HDPE z zamknięciem z LDPE, co zapewnia odpowiednią ochronę leku.
celuloza mikrokrystaliczna, kodeiny fosforan półwodny, kwas stearynowy, magnezu stearynian, modyfikacja dawki, niezgodność farmaceutyczna, odpad farmaceutyczny, paracetamol, paracetamol i kodeina, polietylen niskiej gęstości, polietylen wysokiej gęstości, postać farmaceutyczna, powidon, rowek dzielący, stabilność farmaceutyczna, substancja pomocnicza, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Thiocodin (15 mg + 300 mg)/10 ml
Syrop Thiocodin zawiera dwie substancje czynne: kodeinę fosforan półwodny w dawce 15 mg oraz sulfogwajakol w dawce 300 mg na 10 ml preparatu. Kodeina działa przeciwkaszlowo, natomiast sulfogwajakol wykazuje działanie wykrztuśne. Preparat jest dostępny w formie syropu o smaku truskawkowym, co zwiększa akceptowalność przez pacjentów. Syrop zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (6 g/10 ml), glicerol (1 g/10 ml), sodu benzoesan (25,2 mg/10 ml), propylu parahydroksybenzoesan (1,89 mg/10 ml), glikol propylenowy (5,01 mg/10 ml) oraz śladową ilość etanolu (<0,0006 mg/10 ml), które pełnią funkcje konserwantów, nośników i regulatorów kwasowości.
aromat truskawkowy, działanie przeciwkaszlowe, działanie wykrztuśne, etanol, glicerol, glikol propylenowy, kodeiny fosforan półwodny, kwas cytrynowy jednowodny, niezgodność farmaceutyczna, pierścień zabezpieczający, propylu parahydroksybenzoesan, regulator kwasowości, sacharoza, sodu benzoesan, środek aromatyzujący, środek nawilżający, substancja słodząca, sulfogwajakol, syrop Thiocodin, woda oczyszczona - Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Przeciwwskazania stosowania
Sulfogwajakol, stosowany jako substancja wykrztuśna w preparatach takich jak Apipulmol (2 g/100 g), Apitussic (52 mg/5 ml), Herbapect (87 mg/5 ml) oraz Thiocodin (300 mg/10 ml lub tabl.), posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na sulfogwajakol lub inne składniki preparatów, w tym chlorek amonu, produkty pszczele, kodeinę fosforan półwodny, wyciąg z tymianku i nalewkę z pierwiosnka. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania u pacjentów z astmą oskrzelową, mukowiscydozą, rozstrzeniami oskrzeli, niewydolnością oddechową oraz u dzieci poniżej określonych granic wiekowych (np. Thiocodin jest przeciwwskazany u dzieci <12 lat). Preparat Thiocodin, zawierający kodeinę, jest także przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących piersią, pacjentów z chorobą alkoholową, uzależnieniem od opioidów, stanem śpiączki oraz u osób z bardzo szybkim metabolizmem CYP2D6 ze względu na ryzyko depresji oddechowej. Ponadto, jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) oraz okres 14 dni po ich odstawieniu stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do podawania Thiocodinu ze względu na ryzyko interakcji i zespołu serotoninowego.
astma oskrzelowa, chlorek amonu, choroba alkoholowa, choroba wrzodowa, działanie wykrztuśne, enzym CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, kodeiny fosforan półwodny, krup, mukowiscydoza, nadwrażliwość, nadwrażliwość na związki siarki, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sorbitolu, niewydolność oddechowa, niewyrównana cukrzyca, pierwiosnek lekarski, podrażnienie błony śluzowej żołądka, produkty pszczele, rozstrzenia oskrzeli, śpiączka, sulfogwajakol, upośledzona funkcja wątroby, uzależnienie od opioidów, wyciąg z tymianku, zapalenie krtani, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Klipal 600 mg + 50 mg
Lek Klipal, zawierający 600 mg paracetamolu i 50 mg kodeiny fosforanu półwodnego, jest wskazany do stosowania przeciwbólowego u dorosłych oraz młodzieży powyżej 15 lat i masie ciała powyżej 50 kg. Dawkowanie standardowe to 1 tabletka co 6 godzin, maksymalnie 4 tabletki na dobę, co odpowiada 2400 mg paracetamolu i 200 mg kodeiny. U osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od połowy dawki standardowej z możliwością dostosowania w zależności od tolerancji. U pacjentów z niewydolnością nerek odstęp między dawkami powinien wynosić co najmniej 8 godzin, a maksymalna dobowa dawka może być ograniczona do 3 tabletek. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 15 lat oraz u młodzieży o masie ciała poniżej 50 kg, gdzie należy zastosować inne formy lub dawki leku.
dawka jednorazowa, długotrwałe niedożywienie, klirens opioidów, kodeina, kodeiny fosforan półwodny, kumulacja substancji czynnych, lek przeciwbólowy, maksymalna dawka dobowa, masa ciała, nasilenie bólu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odwodnienie, pacjent w podeszłym wieku, paracetamol, przeciwwskazanie wiekowe, przedawkowanie, przewlekła choroba alkoholowa, złagodzenie bólu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Thiocodin 15 mg + 300 mg
Produkt leczniczy Thiocodin dostępny jest w postaci tabletek doustnych, zawierających 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego oraz 300 mg sulfogwajakolu na tabletkę. Skład ten zapewnia pożądane działanie terapeutyczne, a obecność substancji pomocniczych takich jak talk, skrobia ziemniaczana oraz magnezu stearynian wpływa na właściwości fizykochemiczne leku, w tym na rozpad i stabilność tabletki. Tabletki są produkowane z zachowaniem ściśle kontrolowanych parametrów fizycznych, co gwarantuje precyzyjne dawkowanie substancji czynnych. Lek pakowany jest w blistry PCW/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 10, 16 lub 20 tabletek, co zabezpiecza produkt przed czynnikami zewnętrznymi i utrzymuje jego stabilność przez okres ważności wynoszący 3 lata przy przechowywaniu w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią i światłem.