długotrwałe niedożywienie

Długotrwałe niedożywienie to stan kliniczny spowodowany niewystarczającym spożyciem składników odżywczych w stosunku do zapotrzebowania organizmu, utrzymujący się przez okres kilku miesięcy lub lat. Prowadzi do stopniowego wyczerpania rezerw organizmu, zaburzeń metabolicznych i upośledzenia funkcji narządów wewnętrznych.

W zależności od niedoboru konkretnych składników odżywczych, długotrwałe niedożywienie może przyjmować różne formy kliniczne, takie jak kwashiorkor (niedobór białka przy względnie wystarczającej podaży energii), marasmus (niedobór zarówno białka jak i energii) czy niedożywienie mieszane. Do najczęstszych objawów należą: spadek masy ciała, utrata masy mięśniowej, obniżona odporność, zaburzenia funkcji poznawczych, zmęczenie i apatia.

Konsekwencje długotrwałego niedożywienia obejmują zwiększoną podatność na infekcje, opóźnione gojenie ran, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, niedokrwistość, zaburzenia hormonalne oraz pogorszenie funkcji poznawczych. U dzieci może prowadzić do nieodwracalnych zaburzeń rozwoju fizycznego i umysłowego. Leczenie wymaga kompleksowego podejścia z zastosowaniem odpowiednio zbilansowanej diety, suplementacji brakujących składników odżywczych oraz leczenia chorób towarzyszących.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl