koncentrat płytkowy
Koncentrat płytkowy (KP) to preparat krwiopochodny, składający się z zawiesiny płytek krwi w niewielkiej objętości osocza. Jest otrzymywany poprzez wirowanie pełnej krwi lub metodą aferezy, która pozwala na selektywne pobranie płytek od dawcy przy jednoczesnym zwrocie pozostałych składników krwi.
Głównym wskazaniem do stosowania koncentratu płytkowego jest profilaktyka i leczenie krwawień związanych z małopłytkowością lub zaburzeniami czynności płytek krwi. KP stosuje się najczęściej u pacjentów z chorobami onkologicznymi i hematologicznymi, poddawanych chemioterapii lub po przeszczepie szpiku, a także u pacjentów z trombocytopenią immunologiczną, sepsą czy DIC (zespołem rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego).
Standardowa dawka koncentratu płytkowego dla dorosłego to zwykle 4-6 jednostek, co powinno zwiększyć liczbę płytek o około 30-60 tys./μl. Koncentrat płytkowy przechowuje się w temperaturze 20-24°C przez maksymalnie 5-7 dni, przy ciągłym mieszaniu, aby zapobiec agregacji płytek. Przed podaniem należy sprawdzić zgodność w zakresie głównych grup krwi AB0 oraz Rh.
Wśród powikłań po przetoczeniu koncentratu płytkowego wyróżnia się reakcje niehemolityczne (gorączkowe, alergiczne), zakażenia, poprzetoczeniowe ostre uszkodzenie płuc (TRALI), poprzetoczeniowe przeciążenie krążenia (TACO) oraz alloimmunizację, która może prowadzić do oporności na przetaczane płytki. W przypadku wielokrotnych przetoczeń warto rozważyć stosowanie preparatów ubogoleukocytarnych lub napromieniowanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Carboplatin Kabi 10 mg/ml
Przedawkowanie karboplatyny, stosowanej dożylnie w dawkach do 1600 mg/m² powierzchni ciała, prowadzi do poważnych, zagrażających życiu powikłań hematologicznych, takich jak granulocytopenia, małopłytkowość oraz niedokrwistość. Nadir parametrów morfologicznych krwi występuje między 9. a 25. dniem (mediana 12-17 dni) po przedawkowaniu, z powrotem liczby granulocytów do ≥500/μL po medianie 11 dni oraz płytek krwi do ≥25 000/μL po medianie 7 dni. Ponadto obserwuje się nefrotoksyczność z redukcją GFR nawet o 50%, neurotoksyczność manifestującą się neuropatią obwodową, ototoksyczność (zwykle odwracalną), a także rzadziej utratę wzroku przy dawkach przekraczających zalecenia terapeutyczne. Dodatkowo mogą wystąpić hiperbilirubinemia, zapalenie błon śluzowych, objawy żołądkowo-jelitowe, bóle głowy, rumień skórny oraz ciężkie zakażenia wtórne do mielosupresji.
badanie morfologiczne, badanie morfologiczne krwi, głęboka neutropenia, granulocytopenia, hiperbilirubinemia, immunosupresja, karboplatyna, koncentrat płytkowy, leczenie przeciwwymiotne, małopłytkowość, mielosupresja, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, niedokrwistość, ototoksyczność, profilaktyka zakażeń, przedawkowanie karboplatyny, przeszczep szpiku kostnego, rumień, terapia hematologiczna, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zapalenie błon śluzowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bendamustine Kabi 2,5 mg/ml
Przedawkowanie bendamustyny chlorowodorku wiąże się z nasileniem działań niepożądanych, głównie hematologicznych i kardiologicznych. Maksymalna tolerowana dawka zależy od schematu podawania: 280 mg/m² powierzchni ciała przy jednorazowej 30-minutowej infuzji co 3 tygodnie oraz 180 mg/m² przy podawaniu w dniach 1. i 2. co 3 tygodnie. Toksyczność ograniczająca dawkę manifestuje się zaburzeniami serca stopnia 2. wg CTC z niedokrwiennymi zmianami w EKG w pierwszym schemacie oraz trombocytopenią 4. stopnia w drugim. Mielosupresja występuje przy przekroczeniu dawek maksymalnych w obu schematach.
bendamustyna chlorowodorek, działanie kardiotoksyczne, działanie niepożądane, infuzja dożylna, kardiotoksyczność, koncentrat płytkowy, krwawienie, krwiotwórczy czynnik wzrostu, lek cytotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, neutropenia, niedokrwistość, parametr hematologiczny, przeszczep szpiku kostnego, trombocytopenia, upośledzenie szpiku kostnego, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie serca, zmiana niedokrwienna