hydroksypropylometyloceluloza
Hydroksypropylometyloceluloza (HPMC) to półsyntetyczny polimer, będący eterem celulozy, szeroko stosowany w farmacji i medycynie. Jest biodegradowalnym, biokompatybilnym związkiem o właściwościach hydrofilowych, który tworzy lepkie roztwory wodne o różnej lepkości, zależnej od stopnia polimeryzacji i podstawienia.
W okulistyce HPMC wykorzystywana jest jako substytut łez w kroplach nawilżających do oczu, szczególnie w leczeniu zespołu suchego oka. Dzięki właściwościom mukoadhezyjnym zapewnia przedłużone nawilżenie powierzchni oka. Jest również stosowana w roztworach do soczewek kontaktowych oraz podczas zabiegów chirurgicznych jako wiskoelastyk chroniący tkanki oka.
W przemyśle farmaceutycznym hydroksypropylometyloceluloza pełni funkcję substancji pomocniczej w produkcji leków. Jest wykorzystywana jako składnik matryc o przedłużonym uwalnianiu substancji leczniczych, środek powlekający tabletki, stabilizator zawiesin oraz czynnik zwiększający lepkość płynnych postaci leków. HPMC jest uznawana za bezpieczną substancję, rzadko wywołującą reakcje alergiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Borez 5 mg
Produkt leczniczy Borez zawiera bisoprololu fumaranu w dawkach 5 mg i 10 mg, co odpowiada odpowiednio 4,24 mg i 8,49 mg bisoprololu. Tabletki powlekane mają postać okrągłą, obustronnie wypukłą, o średnicy 7,0 mm, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie na równe dawki. Skład rdzenia obejmuje krzemowaną celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon typ B (E1202) oraz glicerolu dibehenian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę (E464), tytanu dwutlenek (E171), makrogol 400 oraz żelaza tlenek żółty (E172). Tabletki 5 mg są żółte, a 10 mg brunatno-żółte, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
bisoprololu fumaran, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, dwutlenek tytanu, glicerolu dibehenian, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, krospowidon, linia podziału tabletki, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, opakowanie blistrowe, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Danengo 75 mg
Dabigatran eteksylan, prolek przekształcany do aktywnego dabigatranu, charakteryzuje się niską biodostępnością około 6,5% po podaniu doustnym, z osiąganiem maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych osób. W okresie pooperacyjnym wchłanianie jest opóźnione do około 6 godzin, co wiąże się z działaniem znieczulenia ogólnego i porażeniem mięśniówki przewodu pokarmowego. Pokarm wydłuża czas do Cmax o około 2 godziny, natomiast uszkodzenie integralności kapsułek zwiększa biodostępność o 37-75%. Dabigatran wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (34-35%) i objętość dystrybucji 60-70 L. Metabolizm obejmuje hydrolizę do aktywnej formy oraz sprzęganie z kwasem glukuronowym, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z klirensem około 100 mL/min, co odpowiada przesączaniu kłębuszkowemu. Okres półtrwania u osób starszych wynosi około 11-14 godzin, wydłużając się u pacjentów z niewydolnością nerek.
acyloglukuronid, białko transportowe P-gp, biodostępność, cytochrom P450, dabigatran, dabigatran eteksylan, działanie przeciwzakrzepowe, esteraza, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, klasyfikacja Childa-Pugha, kwas glukuronowy, niewydolność nerek, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, okres półtrwania, prolek, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny, stężenie dabigatranu w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, znieczulenie ogólne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Arlevert 20 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Arlevert to tabletki zawierające stałą kombinację dwóch substancji czynnych: 20 mg cynaryzyny oraz 40 mg dimenhydraminy. Tabletki mają okrągły kształt, obustronnie wypukłą powierzchnię, średnicę 8 mm i są barwy od białej do jasnożółtej, z wytłoczonym symbolem „A” na jednej stronie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą, talk, hypromelozę, krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian oraz kroskarmelozę sodową, które pełnią funkcje wypełniaczy, substancji wiążących, poślizgowych i rozsadzających, zapewniając odpowiednią strukturę, rozpad i właściwości fizykochemiczne tabletki.
celuloza mikrokrystaliczna, cynaryzyna, dimenhydramina, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, interakcja chemiczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, talk - Leksykon leków
Skład i postać leku – Unasyn 375 mg
Produkt leczniczy Unasyn dostępny jest w formie tabletek powlekanych, zawierających 375 mg sultamycyliny w postaci tosylanu, co odpowiada ilościowo 147 mg sulbaktamu oraz 220 mg ampicyliny. Sultamycylina jest prolekiem sulbaktamu i ampicyliny, umożliwiającym jednoczesne dostarczenie obu składników aktywnych w stałym stosunku. Tabletki zawierają również 34 mg laktozy, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją tego cukru. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę, skrobię kukurydzianą, hydroksypropylocelulozę oraz składniki otoczki takie jak polietylenoglikol 6000 i hypromelozę, które zapewniają stabilność, maskowanie smaku oraz ochronę przed czynnikami środowiskowymi.
ampicylina, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, laktoza, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, prolek, stabilność chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja powlekająca, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, sulbaktam, sultamycylina, tabletka powlekana, tosylan sultamycyliny, Unasyn, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dabigatran Eteksylan Stada 110 mg
Dabigatran eteksylan po podaniu doustnym ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnej formy – dabigatranu, z biodostępnością około 6,5%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w 0,5-2 godzin u zdrowych ochotników, natomiast u pacjentów po zabiegach chirurgicznych obserwuje się opóźnienie do około 6 godzin, co jest związane z wpływem znieczulenia i porażenia mięśniówki przewodu pokarmowego. Spożycie pokarmu nie zmienia biodostępności, ale wydłuża czas do osiągnięcia Cmax o około 2 godziny. Dabigatran wykazuje liniową farmakokinetykę, niskie wiązanie z białkami osocza (34-35%) oraz umiarkowaną dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji 60-70 l). Metabolizm obejmuje sprzęganie z kwasem glukuronowym, a wydalanie odbywa się głównie przez nerki (85% dawki), z okresem półtrwania 11-14 godzin u osób zdrowych, wydłużającym się u pacjentów z niewydolnością nerek.
acyloglukuronid, aktywna forma leku, CYP2C9, CYP3A4, dabigatran eteksylan, działanie przeciwzakrzepowe, eliminacja, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, izoenzymy cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, porażenie mięśniówki przewodu pokarmowego, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie maksymalne, stężenie minimalne, stężenie osoczowe, stosunek PK/PD, wchłanianie dabigatranu, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, znieczulenie ogólne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zolpic 10 mg
Zolpic to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający 10 mg winianu zolpidemu jako substancję czynną, stosowany doustnie. Każda tabletka zawiera 83,0 mg laktozy jednowodnej oraz sód, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej. Tabletki mają charakterystyczny kształt fasolek, białą barwę, funkcjonalną kreskę dzielącą oraz grawiurę „Z10” ułatwiającą identyfikację. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, talk, magnezu stearynian i polisorbat 80, które zapewniają odpowiednią spójność, rozpad i biodostępność leku. Otoczka zawiera hypromelozę, hydroksypropylocelulozę, tytanu dwutlenek i talk, które wpływają na stabilność i właściwości fizykochemiczne preparatu.
biodostępność substancji czynnej, celuloza mikrokrystaliczna, dezintegrant, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, kreska dzieląca, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja przeciwadhezyjna, tabletka powlekana, winian zolpidemu, zolpidem tartrat - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dabigatran etexilate Orion 110 mg
Dabigatran eteksylat jest prolekiem, który po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego dabigatranu, charakteryzującego się biodostępnością około 6,5%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest zwykle w ciągu 0,5-2 godzin, jednak po zabiegach chirurgicznych obserwuje się opóźnienie do około 6 godzin, co jest związane z wpływem znieczulenia ogólnego i porażeniem mięśniówki przewodu pokarmowego. Dabigatran wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (34-35%) i umiarkowaną dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji 60-70 L). Metabolizm obejmuje sprzęganie z kwasem glukuronowym, a wydalanie odbywa się głównie przez nerki (85% z moczem), z okresem półtrwania wynoszącym około 11-14 godzin u osób zdrowych, który ulega wydłużeniu w niewydolności nerek (do 27,2 h przy CrCL < 30 mL/min). Spożycie pokarmów wydłuża czas do osiągnięcia Cmax o około 2 godziny, a integralność kapsułek HPMC jest kluczowa dla stabilnej biodostępności, gdyż usunięcie otoczki zwiększa ją nawet o 75% po pojedynczej dawce.
acyloglukuronid, biodostępność dabigatranu, dabigatran, dabigatran eteksylat, dysfagia, działanie przeciwzakrzepowe, esteraza, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, izoenzymy cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, niewydolność nerek, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, parametry farmakokinetyczne, porażenie mięśniówki przewodu pokarmowego, prolek, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie osoczowe, wiązanie z białkami osocza, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, znieczulenie ogólne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symazide MR 30 30 mg
Symazide MR 30 mg to tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu zawierające 30 mg gliklazydu, co umożliwia kontrolowane i przedłużone uwalnianie substancji czynnej. Formulacja oparta na hypromelozie pozwala na stopniowe uwalnianie gliklazydu, co zapewnia stabilne stężenie leku w organizmie i umożliwia dawkowanie raz na dobę. Tabletki mają charakterystyczny wygląd (białe, owalne, z wytłoczeniem „GLI 30”) i zawierają substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (istotna dla pacjentów z nietolerancją laktozy), magnezu stearynian oraz hypromelozę, które wpływają na właściwości farmaceutyczne leku. Produkt jest dostępny w opakowaniach po 30 lub 60 tabletek, pakowanych w blistry PVC/Aluminium lub PVC-PVDC/Aluminium.
efekt terapeutyczny, gliklazyd, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, profil farmakokinetyczny, stearynian magnezu, stężenie leku, substancja poślizgowa, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bigetra 110 mg
Dabigatran eteksylan, podawany doustnie, ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnego dabigatranu, charakteryzującego się niską dostępnością biologiczną (~6,5%) i szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu w ciągu 0,5-2 godzin. Pokarm wydłuża czas do Cmax o około 2 godziny, nie wpływając na biodostępność. Dabigatran wykazuje umiarkowaną dystrybucję tkankową (Vd 60-70 l) i niskie wiązanie z białkami osocza (34-35%). Metabolizm obejmuje sprzęganie z kwasem glukuronowym, tworząc aktywne acyloglukuronidy, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (85% w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania u osób starszych wynoszącym 11-14 godzin. U pacjentów z niewydolnością nerek (CrCL 10-50 ml/min) obserwuje się istotne zwiększenie ekspozycji (AUC wzrasta do 6-krotności) i wydłużenie okresu półtrwania do 27,2 godzin przy CrCL ≤ 30 ml/min. Dabigatran jest częściowo usuwany podczas hemodializy (50-60% w 4 godziny), co ma znaczenie kliniczne w terapii pacjentów z niewydolnością nerek.
acyloglukuronid, białko transportowe P-gp, biodostępność, cytochrom P450, dabigatran eteksylan, dostępność biologiczna, ekspozycja na lek, eliminacja substancji czynnej, farmakokinetyka dabigatranu, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, interakcja farmakokinetyczna, klasyfikacja Childa-Pugha, kwas glukuronowy, migotanie przedsionków, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peletki leku, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie minimalne, stężenie w osoczu, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dabigatran Etexilate Adamed 150 mg
Dabigatran eteksylat jest prolekiem, który po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego dabigatranu, charakteryzującego się bezwzględną dostępnością biologiczną około 6,5%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych ochotników, natomiast po zabiegach chirurgicznych czas ten wydłuża się do około 6 godzin, co jest związane z wpływem znieczulenia ogólnego i porażenia mięśniówki przewodu pokarmowego. Dabigatran wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (34-35%) oraz umiarkowaną dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji 60-70 L). Metabolizm obejmuje sprzęganie do farmakologicznie czynnych acyloglukuronidów, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (około 85% niezmienionego leku w moczu) z klirensem około 100 mL/min. Okres półtrwania u zdrowych osób wynosi około 11-14 godzin, wydłużając się istotnie u pacjentów z niewydolnością nerek (do 27,2 h przy CrCL <30 mL/min). Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność, ale opóźnia czas osiągnięcia Cmax o około 2 godziny.
acyloglukuronid, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, dabigatran eteksylat, dostępność biologiczna, dystrybucja tkankowa, działanie przeciwzakrzepowe, esteraza, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, migotanie przedsionków, model dwuwykładniczy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, parametry farmakodynamiczne, porażenie mięśniówki, profil farmakokinetyczny, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tialera 12,5 mg
Produkt leczniczy Tialera zawiera sól sodową tianeptyny w dawce 12,5 mg w każdej tabletce powlekanej o średnicy 7 mm. Tabletki są bladożółte, obustronnie wypukłe i zawierają precyzyjnie dobrane substancje pomocnicze, podzielone na składniki rdzenia (m.in. mannitol, skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza) oraz otoczki (m.in. hydroksypropylometyloceluloza, celuloza mikrokrystaliczna, tytanu dwutlenek, wodorowęglan sodu). Lek dostępny jest w różnych wielkościach opakowań od 15 do 300 tabletek, co umożliwia dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta i placówki medycznej. Okres ważności preparatu wynosi 3 lata od daty produkcji.
celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian trietylu, dawkowanie standardowe, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, krzemionka koloidalna, kwas stearynowy, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, podanie doustne, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja farmakologicznie czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tianeptyna, tlenek żelaza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Trileptal 600 mg
Trileptal jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 300 mg i 600 mg, zawierających odpowiednio 300 mg i 600 mg okskarbazepiny jako substancji czynnej. Tabletki mają owalny, lekko obustronnie wypukły kształt, z linią podziału ułatwiającą rozkruszenie, lecz nie służącą do dzielenia na równe dawki. Tabletki 300 mg są żółte, oznaczone „TE” i „CG”, natomiast tabletki 600 mg mają jasnoróżowy kolor, oznaczone „TF” i „CG”. Skład rdzenia obejmuje m.in. krzemionkę koloidalną bezwodną, celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę, krospowidon oraz stearynian magnezu. Otoczka zawiera hypromelozę, talk, tytanu dwutlenek (E171) oraz specyficzne barwniki i makrogole: makrogol 8000 i żółty tlenek żelaza (E172) dla 300 mg, a makrogol 4000 oraz czerwony i czarny tlenek żelaza (E172) dla 600 mg.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol 4000, makrogol 8000, okskarbazepina, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, Trileptal, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sandimmun Neoral 25 mg
Sandimmun Neoral to preparat zawierający cyklosporynę, dostępny w kapsułkach miękkich o dawkach 10 mg, 25 mg, 50 mg i 100 mg. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 10 mg, 25 mg, 50 mg lub 100 mg substancji czynnej oraz etanol (11,8% obj.), glikol propylenowy i makrogologlicerolu hydroksystearynian w ilościach proporcjonalnych do dawki. Substancje pomocnicze, takie jak alfa-tokoferol (przeciwutleniacz), mono-, di- i trójglicerydy z oleju kukurydzianego oraz emulgatory, wspomagają stabilność i biodostępność cyklosporyny. Kapsułki różnią się kolorem i kształtem w zależności od dawki, a ich otoczka zawiera m.in. tytanu dwutlenek, żelatynę oraz barwniki, co ma znaczenie przy identyfikacji preparatu.
alfa-tokoferol, biodostępność, choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, dwutlenek tytanu, emulgator, emulgator naturalny, etanol bezwodny, glikol propylenowy, hydroksypropylometyloceluloza, kapsułka miękka, lek immunosupresyjny, makrogologlicerolu hydroksystearynian, olej rycynowy, postać farmaceutyczna, przeciwutleniacz, regulator pH, stabilizator, substancja czynna, tlenek żelaza, transplantologia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Borez 10 mg
Lek Borez dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg bisoprololu fumaranu, co odpowiada odpowiednio 4,24 mg i 8,49 mg bisoprololu. Tabletki mają średnicę 7,0 mm, są okrągłe, obustronnie wypukłe i posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Tabletki 5 mg są żółte, natomiast 10 mg mają kolor brunatno-żółty. Substancją czynną jest bisoprololu fumaran, a skład pomocniczy obejmuje m.in. krzemionkę koloidalną, krospowidon typ B, glicerolu dibehenian w rdzeniu oraz hypromelozę, dwutlenek tytanu, makrogol 400 i tlenek żelaza żółty w otoczce. Produkt jest pakowany w blistry po 10 tabletek, w opakowaniach po 30 lub 90 sztuk, z zaleceniem przechowywania w temperaturze do 25°C i okresie ważności 3 lata.
bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glicerolu dibehenian, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, polimer powłokowy, rdzeń tabletki, rozpad tabletki, substancja smarująca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mirexan 150 mg
Dabigatran eteksylan, jako prolek, ulega szybkiemu i całkowitemu przekształceniu do aktywnej formy dabigatranu, z bezwzględną dostępnością biologiczną około 6,5% po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych ochotników, natomiast po zabiegu chirurgicznym czas ten wydłuża się do 6 godzin, co jest związane z wpływem znieczulenia ogólnego i porażenia mięśniówki przewodu pokarmowego. Dabigatran wykazuje umiarkowaną dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji 60-70 L) i wiąże się z białkami osocza w 34-35%. Metabolizm obejmuje sprzęganie do aktywnych acyloglukuronidów, a wydalanie odbywa się głównie przez nerki (85% niezmienionego leku w moczu) z klirensem około 100 mL/min, co koreluje z przesączaniem kłębuszkowym. Okres półtrwania u osób starszych wynosi około 11-14 godzin, a u pacjentów z niewydolnością nerek ulega wydłużeniu proporcjonalnie do stopnia upośledzenia czynności nerek (CrCL <30 mL/min – t1/2 do 27,2 h).
acyloglukuronidy, AUC, Cmax, cytochrom P450, dabigatran, dabigatran eteksylat, dostępność biologiczna, dystrybucja tkankowa, ekspozycja na lek, esteraza, farmakodynamika, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens, migotanie przedsionków niezastawkowe, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres pooperacyjny, P-glikoproteina, peletki, porażenie mięśniówki przewodu pokarmowego, profil farmakokinetyczny, prolek, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie osoczowe, stosunek PK/PD, wiązanie z białkami osocza, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ludiomil 75 mg
Ludiomil to lek przeciwdepresyjny w postaci tabletek powlekanych, zawierających 25 mg chlorowodorku maprotyliny, tetracyklicznego inhibitora wychwytu monoamin w ośrodkowym układzie nerwowym. Substancje pomocnicze rdzenia obejmują m.in. krzemu dwutlenek koloidalny, wapnia fosforan trójzasadowy, laktozę (istotną u pacjentów z nietolerancją), magnezu stearynian, kwas stearynowy, talk oraz skrobię kukurydzianą. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę, barwniki (żelaza tlenek żółty i czerwony, tytanu dwutlenek), polisorbat 80 oraz talk, co zapewnia stabilność i estetykę preparatu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Wasedoc 150 mg
Dabigatran eteksylan, prolek podawany doustnie, ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego dabigatranu, charakteryzującego się niską bezwzględną biodostępnością około 6,5%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w 0,5-2 godziny po podaniu u zdrowych ochotników, jednak po zabiegach chirurgicznych absorpcja jest opóźniona do około 6 godzin, co wiąże się z wpływem znieczulenia i porażenia mięśniówki przewodu pokarmowego. Dabigatran wykazuje umiarkowaną dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji 60-70 l) i niskie wiązanie z białkami osocza (34-35%). Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (około 85% dawki), z okresem półtrwania u zdrowych osób wynoszącym około 11-14 godzin, który ulega wydłużeniu w niewydolności nerek. Hemodializa może usunąć 50-60% leku w ciągu 4 godzin, co jest istotne w przypadku zatrucia lub przedawkowania.
acyloglukuronid, badanie RE-LY, ciężka niewydolność nerek, Cmax, dabigatran eteksylan, dostępność biologiczna, działanie przeciwzakrzepowe, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, migotanie przedsionków, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, okres półtrwania, porażenie mięśniówki przewodu pokarmowego, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, umiarkowana niewydolność nerek, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Bigetra 75 mg
Dabigatran eteksylan, aktywny składnik leku Bigetra, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych ochotników, przy bezwzględnej dostępności biologicznej około 6,5%. W warunkach pooperacyjnych wchłanianie jest opóźnione, z Cmax osiąganym po około 6 godzinach, co wynika z wpływu znieczulenia ogólnego i porażenia mięśniówki przewodu pokarmowego. Pokarm wydłuża czas do Cmax o 2 godziny, nie zmieniając jednak całkowitej dostępności leku. Integralność kapsułek jest kluczowa, gdyż przyjęcie peletek bez otoczki HPMC zwiększa biodostępność o 37-75%. Dabigatran wiąże się z białkami osocza w 34-35%, ma objętość dystrybucji 60-70 l, a metabolizowany jest głównie przez hydrolizę do aktywnej formy, wydalany w 85% z moczem, z okresem półtrwania 11-14 godzin u osób starszych. Zaburzenia czynności nerek znacząco wpływają na farmakokinetykę: u pacjentów z CrCL 30-50 ml/min AUC wzrasta 2,7-krotnie, a przy CrCL 10-30 ml/min nawet 6-krotnie, z wydłużeniem okresu półtrwania do 27,2 h przy CrCL ≤ 30 ml/min, co wymaga modyfikacji dawkowania. Hemodializa usuwa 50-60% dabigatranu w ciągu 4 godzin, a wiek powyżej 75 lat zwiększa ekspozycję na lek o 40-60% (AUC) i ponad 25% (Cmax).
acyloglukuronid, atorwastatyna, ciężka niewydolność nerek, dabigatran, dabigatran eteksylan, digoksyna, diklofenak, dostępność biologiczna, efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, P-glikoproteina, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie osoczowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Miansec 10 mg
Miansec to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg mianseryny chlorowodorku jako substancję czynną. Tabletki mają charakterystyczny, okrągły, obustronnie wypukły kształt i białe powleczenie, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują wapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobię ziemniaczaną, powidon K-25, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, natomiast powłoka tabletek składa się z etylocelulozy, hypromelozy, makrogolu i dwutlenku tytanu. Lek jest dostępny w opakowaniach zawierających 30 lub 90 tabletek, pakowanych w blistry PVC/Aluminium, przeznaczonych do podania doustnego.
blister PVC/Aluminium, etyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, makrogol, mianseryna, mianseryny chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie doustne, powidon, skrobia ziemniaczana, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Accordeon 80 mg
Lek Accordeon to preparat zawierający oksykodon chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w pięciu dawkach: 5 mg (4,5 mg czystego oksykodonu), 10 mg (9,0 mg), 20 mg (17,9 mg), 40 mg (36 mg) oraz 80 mg (72 mg). Każda dawka charakteryzuje się różną zawartością sacharozy, od 12 mg do 48 mg, co jest istotne ze względu na potencjalne działanie pomocnicze tej substancji. Tabletki różnią się kolorem, wymiarami oraz obecnością linii podziału, co ułatwia dawkowanie i identyfikację preparatu. Formulacja oparta jest na polimerach celulozowych (hypromeloza, etyloceluloza, hydroksypropyloceluloza) oraz innych substancjach pomocniczych, które zapewniają kontrolowane i stopniowe uwalnianie oksykodonu, stabilność oraz odpowiednie właściwości mechaniczne tabletek.
blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, działanie terapeutyczne, etyloceluloza, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, karmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, lek opioidowy, magnezu stearynian, matryca o przedłużonym uwalnianiu, oksykodon, oksykodonu chlorowodorek, opioid, polietylen wysokiej gęstości, polimer celulozowy, sacharoza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atrox 80 mg
Lek Atrox zawiera atorwastatynę w postaci soli wapniowej i jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, z odpowiednią zawartością soli wapniowej: 10,34 mg, 20,68 mg, 41,36 mg oraz 82,72 mg. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach proporcjonalnych do dawki: od 38,12 mg w Atrox 10 do 304,96 mg w Atrox 80. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia węglan, kroskarmelozę sodową, hydroksypropylocelulozę, polisorbat 80 oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących, rozsadzających i poprawiających właściwości tabletki. Otoczka powlekana składa się z hypromelozy, hydroksypropylocelulozy, talku, tytanu dwutlenku (E171) oraz makrogolu 6000, zapewniając białe zabarwienie i odpowiednią elastyczność powłoki.
atorwastatyna, blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, makrogol 6000, plastyfikator, polisorbat 80, sól wapniowa atorwastatyny, środek poślizgowy, środek rozsadzający, środek wiążący, stearynian magnezu, surfaktant, tabletka powlekana, talk farmaceutyczny, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – IBU-SPA 400 mg + 100 mg
IBU-SPA to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 400 mg ibuprofenu oraz 100 mg kofeiny, o wymiarach 17,8 mm × 8,6 mm, co ułatwia ich identyfikację i podawanie doustne. Rdzeń tabletki składa się z celulozy mikrokrystalicznej, kroskarmelozy sodowej, krzemionki koloidalnej bezwodnej oraz magnezu stearynianu, natomiast otoczka zawiera hydroksypropylometylocelulozę, hydroksypropylocelulozę, makrogol 6000, talk i dwutlenek tytanu (E 171). Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 6 lub 10 tabletek, zabezpieczonych w blistrach PCV/PVDC/Aluminium, które chronią przed czynnikami zewnętrznymi.
blister PCV/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, IBU-SPA, ibuprofen, kofeina, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie doustne, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon leków
Skład i postać leku – Budezonid LEK-AM 200 mcg/dawkę inh.
Budezonid LEK-AM jest dostępny w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych o dawkach 200 µg i 400 µg substancji czynnej. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 20,80 mg lub 20,60 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Produkt jest przeznaczony do podawania wziewnego za pomocą dołączonego inhalatora kapsułkowego, który jest dedykowany do konkretnego opakowania i nie powinien być używany z innymi opakowaniami. Kapsułki należy wyjmować bezpośrednio przed inhalacją, nie połykać, a proszek przeznaczony jest wyłącznie do inhalacji. Instrukcja obsługi inhalatora oraz technika inhalacji są szczegółowo opisane, podkreślając konieczność jednokrotnego przekłucia kapsułki i unikania wielokrotnego naciskania przycisków, co minimalizuje ryzyko fragmentacji osłonki kapsułki i przedostania się jej kawałków do dróg oddechowych.
blister farmaceutyczny, budezonid, dawka inhalacyjna, droga wziewna, hydroksypropylometyloceluloza, inhalator, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, opakowanie leku, podanie leku, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, proszek do inhalacji, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zincteral 45 mg Zn2+
Zincteral jest lekiem dostępnym w postaci tabletek powlekanych o charakterystycznym fioletowo-różowym kolorze, zawierających 124 mg cynku siarczanu jednowodnego, co odpowiada 45 mg jonów cynku. Tabletki mają okrągły, obustronnie wypukły kształt i zawierają substancje pomocnicze takie jak skrobia ziemniaczana, laktoza jednowodna (78,5 mg), powidon, talk oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek zawiera lak azorubiny (E 122), glikol polietylenowy, hydroksypropylometylocelulozę oraz tytanu dwutlenek (E 171). Obecność laktozy i barwnika E 122 wymaga ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na te składniki. Powlekanie tabletek chroni przed wilgocią, maskuje smak oraz ułatwia połykanie.
cynk siarczan jednowodny, glikol polietylenowy, hydroksypropylometyloceluloza, jon cynku, lak azorubiny, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nadwrażliwość na składniki, niezgodność fizyczna i chemiczna, powidon, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, skrobia ziemniaczana, środek poślizgowy, substancja przeciwzbrylająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, talk, tytanu dwutlenek, Zinci sulfas - Leksykon leków
Skład i postać leku – Xifaxan 200 mg
Xifaxan jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawce 200 mg ryfaksyminy, charakteryzujących się różowym kolorem i okrągłym, obustronnie wypukłym kształtem z oznaczeniem „AW”. Substancja czynna – ryfaksymina – jest obecna w każdej tabletce w ilości 200 mg. Tabletki zawierają mniej niż 1 mmol sodu, co czyni je odpowiednimi dla pacjentów na diecie niskosodowej. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze takie jak sodu glikolan skrobiowy, glicerolu distearynian, krzemionkę koloidalną, talk oraz celulozę mikrokrystaliczną, natomiast powłoka zawiera hydroksypropylometylocelulozę, tytanu dwutlenek (E171), sodu edetynian, glikol propylenowy oraz żelaza tlenek czerwony (E172).
celuloza mikrokrystaliczna, distearynian glicerolu, dwutlenek tytanu, edetynian sodu, glikol propylenowy, glikolan sodu skrobiowy, hydroksypropylometyloceluloza, krzemionka koloidalna, niezgodność farmaceutyczna, ryfaksymina, substancja czynna, substancja rozpadowa, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, związek chelatujący - Leksykon leków
Skład i postać leku – Reltebon 10 mg
Reltebon to lek zawierający oksykodon chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, odpowiadających odpowiednio 4,5 mg, 9 mg, 18 mg, 36 mg i 72 mg oksykodonu bazowego. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym kolorem i rozmiarem, co ułatwia identyfikację: 5 mg (niebieskie, 7 mm), 10 mg (białe, 9 mm), 20 mg (różowe, 7 mm), 40 mg (żółte, 7 mm) oraz 80 mg (zielone, 9 mm). Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach od 31,6 mg do 63,2 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak hypromeloza, powidon K30, kwas stearynowy, magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna bezwodna, które wspierają przedłużone uwalnianie i stabilność farmaceutyczną preparatu.
alkohol poliwinylowy, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, indygotyna, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas stearynowy, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, oksykodonu chlorowodorek, polisorbat, powidon, Reltebon, substancja poślizgowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Daxanlo 110 mg
Dabigatran eteksylan, prolek przekształcany szybko do aktywnego dabigatranu, charakteryzuje się niską biodostępnością doustną (~6,5%) i osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w 0,5-2 godziny u zdrowych ochotników. Spożycie posiłku wydłuża czas do Cmax o około 2 godziny, co jest istotne przy konieczności szybkiego działania leku. Po zabiegach chirurgicznych wchłanianie jest spowolnione, z opóźnionym osiągnięciem Cmax do około 6 godzin, co wiąże się z wpływem znieczulenia i porażeniem mięśniówki przewodu pokarmowego. Integralność kapsułki HPMC jest kluczowa dla stabilnej biodostępności; uszkodzenie kapsułki może zwiększyć biodostępność o 37-75%, co niesie ryzyko działań niepożądanych. Dabigatran wykazuje umiarkowaną dystrybucję (Vd 60-70 L) i niskie wiązanie z białkami osocza (34-35%). Metabolizm obejmuje hydrolizę proleku oraz sprzęganie z kwasem glukuronowym, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (ok. 85% niezmienionego leku), z okresem półtrwania około 11-14 godzin u osób starszych.
acyloglukuronid, biodostępność bezwzględna, dabigatran eteksylan, dysfagia, działanie przeciwzakrzepowe, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, hydroliza esterazowa, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, kwas glukuronowy, migotanie przedsionków, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podeszły wiek, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Gliclazide Medreg 30 mg
Produkt leczniczy Gliclazide Medreg zawiera gliklazyd, pochodną sulfonylomocznika II generacji, stosowaną w terapii cukrzycy typu 2, dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 30 mg i 60 mg. Tabletki 30 mg zawierają 30 mg gliklazydu oraz 30 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 60 mg zawierają 60 mg gliklazydu i 70 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Formulacja oparta jest na matrycy hypromelozy, która zapewnia stopniowe uwalnianie substancji czynnej, utrzymując stabilne stężenie terapeutyczne. Tabletki 30 mg są białe, kapsułkowate, o wymiarach około 10×4 mm, z oznaczeniem „C12”, natomiast tabletki 60 mg mają kształt owalny, wymiary około 14×6,5 mm, z oznaczeniami „C” i „55” oraz linią podziału umożliwiającą podział na dawki po 30 mg.
cukrzyca typu 2, gliklazyd, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, matryca leku, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, pochodna sulfonylomocznika, powidon, przedłużone uwalnianie, skrobia kukurydziana, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, stężenie terapeutyczne leku, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nilogrin 10 mg
Nilogrin to preparat zawierający substancję czynną nicergolinę, pochodną ergoliny o działaniu naczyniowym, która rozszerza naczynia krwionośne i poprawia krążenie mózgowe. Dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 10 mg oraz 30 mg nicergoliny. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, alkohol poliwinylowy, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizyczne i rozpad leku. Otoczka tabletek składa się z hypromelozy E 15 i E 5, makrogolu 8000, hydroksypropylocelulozy oraz tytanu dwutlenku (E 171), co zapewnia ochronę substancji czynnej, maskuje smak i ułatwia połykanie.
celuloza mikrokrystaliczna, działanie naczyniowe, hydroksypropylometyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krążenie mózgowe, magnezu stearynian, nicergolina, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, pochodna ergoliny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, substancja filmująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tuxanuva 75 mg
Dabigatran eteksylan, prolek podawany doustnie, ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnego dabigatranu, którego biodostępność wynosi około 6,5%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych osób, natomiast po zabiegach chirurgicznych wchłanianie jest opóźnione do około 6 godzin, co jest związane z działaniem znieczulenia ogólnego i porażeniem mięśniówki przewodu pokarmowego. Integralność kapsułek HPMC jest kluczowa, gdyż uszkodzenie otoczki zwiększa biodostępność leku nawet o 75%. Pokarm wydłuża czas do osiągnięcia Cmax o 2 godziny, nie wpływając jednak na całkowitą ekspozycję (AUC). Dabigatran wykazuje umiarkowaną dystrybucję tkankową (Vd 60-70 L) i niskie wiązanie z białkami osocza (34-35%). Metabolizm obejmuje sprzęganie do aktywnych acyloglukuronidów, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (85% niezmienionego leku w moczu) z klirensem około 100 mL/min i okresem półtrwania 11-14 godzin u osób zdrowych.
acyloglukuronid, dabigatran, dabigatran eteksylan, dostępność biologiczna, dystrybucja tkankowa, działanie przeciwzakrzepowe, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, migotanie przedsionków, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, porażenie mięśniówki przewodu pokarmowego, profil farmakokinetyczny, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie osoczowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, znieczulenie ogólne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rivastigmin Orion 4,5 mg
Rivastigmin Orion w postaci kapsułek twardych zawiera rywastygminę w dawce 4,5 mg (jako wodorowinian rywastygminy), stosowaną w terapii neurodegeneracyjnych zaburzeń poznawczych. Kapsułka żelatynowa składa się z czerwonego, nieprzezroczystego korpusu i wieczka, wypełniona proszkiem o barwie od białawej do jasnożółtej. Substancje pomocnicze, takie jak magnezu stearynian (substancja poślizgowa), hypromeloza (środek wiążący i modyfikujący uwalnianie), celuloza mikrokrystaliczna (wypełniacz i środek wiążący) oraz krzemionka koloidalna bezwodna (środek przeciwzbrylający), zapewniają odpowiednie właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne leku. Osłonka kapsułki zawiera żelatynę, sodu laurylosiarczan (surfaktant) oraz barwniki: tlenek żelaza żółty (E 172), tlenek żelaza czerwony (E 172) i dwutlenek tytanu (E 171).
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, interakcja fizyczna, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laurylosiarczan sodu, modyfikator uwalniania, niezgodność farmaceutyczna, Rivastigmin Orion, rywastygmina, środek przeciwzbrylający, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, właściwości farmakodynamiczne, właściwości farmakokinetyczne, wodorowinian rywastygminy, żelatyna - Leksykon substancji czynnych
Hypromeloza – Przeciwwskazania stosowania
Hypromeloza (hydroksypropylometyloceluloza) jest szeroko stosowana w preparatach okulistycznych jako środek nawilżający i zwiększający lepkość roztworu, co przedłuża czas kontaktu leku z powierzchnią rogówki. Preparaty takie jak Artelac (3,2 mg/ml hypromelozy, lepkość 7-13 mPa·s) oraz Tears Naturale II (3 mg/ml hypromelozy i 1 mg/ml dekstranu 70) są wskazane w leczeniu zespołu suchego oka. Głównym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest nadwrażliwość na hypromelozę lub inne składniki preparatu, w tym substancje pomocnicze takie jak fosforany (1,84 mg/ml w Artelac) czy dekstran 70. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować miejscowe podrażnienie, zaczerwienienie, świąd oraz reakcje alergiczne, dlatego konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, dekstran 70, działanie niepożądane, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, nawilżenie powierzchni oka, obrzęk powieki, podrażnienie spojówki, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rogówka, soczewka kontaktowa, sodu diwodorofosforan, sodu wodorofosforan, substancja pomocnicza, świąd, test alergiczny, uszkodzenie rogówki, wywiad alergologiczny, zaczerwienienie, zespół suchego oka - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dabigatran Eteksylan Stada 75 mg
Dabigatran eteksylan jest prolekiem, który po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego dabigatranu, charakteryzującego się bezwzględną biodostępnością około 6,5%. Maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych ochotników, natomiast w warunkach pooperacyjnych czas ten wydłuża się do około 6 godzin, co jest związane z wpływem znieczulenia ogólnego, porażenia mięśniówki przewodu pokarmowego oraz samego zabiegu chirurgicznego. Wchłanianie jest proporcjonalne do dawki, a integralność kapsułek HPMC jest kluczowa dla uniknięcia niezamierzonego wzrostu biodostępności (do 75% po podaniu pojedynczej dawki). Dabigatran wykazuje umiarkowaną dystrybucję tkankową (Vd 60-70 l) i niski stopień wiązania z białkami osocza (34-35%). Metabolizowany jest głównie do farmakologicznie aktywnych acyloglukuronidów, a eliminacja odbywa się przede wszystkim przez nerki (ok. 85% w moczu), z klirensem około 100 ml/min, odpowiadającym przesączaniu kłębuszkowemu. Okres półtrwania u osób starszych wynosi około 11-14 godzin i ulega wydłużeniu w niewydolności nerek.
acyloglukuronid, biodostępność biologiczna, dabigatran eteksylan, dystrybucja tkankowa, działanie przeciwzakrzepowe, ekspozycja na dabigatran, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, hydroliza esterazowa, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens dabigatranu, krzywa dwuwykładnicza, migotanie przedsionków, niewydolność nerek, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, parametry farmakokinetyczne, profil farmakokinetyczny, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie osoczowe, umiarkowana niewydolność wątroby, wiązanie z białkami osocza, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tenofovir disoproxil Aurovitas 245 mg
Tenofovir disoproxil Aurovitas to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 245 mg tenofowiru dizoproksylu fumaranu jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny niebieski kolor, owalny kształt (18 mm × 8,6 mm) i oznaczenia „300” oraz „T”, co ułatwia ich identyfikację. Każda tabletka zawiera również 111,87 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze, takie jak kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, magnezu stearynian oraz składniki otoczki (hypromeloza, laktoza jednowodna, tytanu dwutlenek, triacetyna, indygotyna) zapewniają odpowiednią trwałość, biodostępność i komfort stosowania leku.
celuloza mikrokrystaliczna, film powlekający, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, indygotyna, kroskarmeloza sodowa, laktoza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, skrobia żelowana kukurydziana, środek rozpadowy, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tenofowir dizoproksyl, triacetyna, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Budezonid LEK-AM 400 mcg/dawkę inh.
Budezonid LEK-AM jest dostępny w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych o dawkach 200 µg i 400 µg substancji czynnej na kapsułkę, stosowanych wyłącznie z dołączonym inhalatorem kapsułkowym. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 20,80 mg (200 µg dawka) lub 20,60 mg (400 µg dawka) laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą. Kapsułki są przezroczyste i bezbarwne, a lek pakowany jest w blistry aluminiowe, dostępne w opakowaniach zawierających 30, 60, 90 lub 120 kapsułek. Okres ważności preparatu wynosi 2 lata, a przechowywanie powinno odbywać się w oryginalnym opakowaniu. Budezonid LEK-AM jest wskazany do zapobiegania napadom astmy, nie zaś do leczenia ostrych epizodów, które wymagają stosowania leków doraźnych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Metocard ZK 47,5 mg
Metocard ZK to lek zawierający metoprololu bursztynian w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg oraz 95 mg (odpowiednio 25 mg, 50 mg i 100 mg metoprololu winianu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Formuła leku oparta jest na precyzyjnie dobranych substancjach pomocniczych, takich jak celuloza mikrokrystaliczna, metyloceluloza, skrobia kukurydziana, glicerol, etyloceluloza oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kwas stearynowy i tytanu dwutlenek w otoczce. Ta kompozycja zapewnia stopniowe uwalnianie substancji czynnej, co umożliwia utrzymanie stabilnego stężenia metoprololu we krwi przez dłuższy czas, a obecność linii podziału na obu stronach tabletek ułatwia precyzyjne dawkowanie. Wymiary tabletek różnią się w zależności od dawki: 9 × 5 mm (23,75 mg), 11 × 6 mm (47,5 mg) oraz 16 × 8 mm (95 mg).
blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, etyloceluloza, forma podania leku, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, kwas stearynowy, magnezu stearynian, metoprololu bursztynian, metoprololu winian, metyloceluloza, skrobia kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sermion 30 mg
Produkt leczniczy Sermion w dawce 30 mg zawiera nicergolinę jako substancję czynną i jest dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym żółtym kolorze, okrągłym kształcie i obustronnym wypukleniu. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan dwuwodny, sól sodowa karboksymetylocelulozy oraz magnezu stearynian, które wspomagają proces tabletkowania i rozpad leku. Otoczka tabletek składa się z hydroksypropylometylocelulozy, silikonu, polietylenoglikolu 6000, żelaza tlenku żółtego (E172), tytanu dwutlenku, wosku Carnauba oraz talku, co ułatwia połykanie i maskuje smak substancji czynnej, zwiększając compliance pacjenta.
blister PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, compliance, hydroksypropylometyloceluloza, magnezu stearynian, nicergolina, niezgodność farmaceutyczna, odpad farmaceutyczny, okres ważności leku, podanie doustne, polietylenoglikol, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan dwuwodny, wosk carnauba, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mononit 60 Retard 60 mg
Mononit Retard to lek zawierający izosorbidu monoazotan w dawkach 60 mg i 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki mają podłużny kształt, są obustronnie wypukłe i gładkie, zabarwione jasnozielono (60 mg) lub ciemnozielono (100 mg) dzięki zastosowaniu barwników żółcieni chinolinowej (E 104) i indygotyny (E 132). Formulacja zawiera substancje pomocnicze takie jak hydroksypropylometyloceluloza, karmeloza sodowa, skrobia ziemniaczana, krzemu dwutlenek koloidalny oraz kwas stearynowy, które wspierają proces przedłużonego uwalniania i stabilność tabletki. Powłoka Opadry II 85F21336 zapewnia ochronę i odpowiednią estetykę preparatu.
alkohol poliwinylowy, efekt terapeutyczny, hydroksypropylometyloceluloza, indygotyna, izosorbidu monoazotan, karmeloza sodowa, krzemu dwutlenek koloidalny, kwas stearynowy, makrogol, przedłużone uwalnianie, skrobia ziemniaczana, środek przedłużający uwalnianie, substancja czynna, substancja poślizgowa, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, tytanu dwutlenek, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dimethyl fumarate Reddy 120 mg
Przedkliniczne badania fumaranu dimetylu wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro (Amesa, aberracji chromosomalnych) oraz in vivo (test mikrojąderkowy na szczurach). W badaniach rakotwórczości u myszy i szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość raka komórek kanalikowych nerek przy dawkach odpowiadających lub wyższych niż zalecane u ludzi (myszy: 75 mg/kg mc./dobę; szczury: 100 mg/kg mc./dobę). Dodatkowo u myszy i szczurów stwierdzono zmiany w przedżołądku (hiperplazja, hiperkeratoza, brodawczaki, rak), jednak brak anatomicznego odpowiednika przedżołądka u ludzi ogranicza znaczenie tych obserwacji. W badaniach toksyczności przewlekłej u różnych gatunków zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) odnotowano uszkodzenia nerek, w tym regenerację nabłonka kanalików nerkowych oraz rozrost kanalików u szczurów, przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane u ludzi (np. u psów dawka graniczna zanik kory nerki była 3-krotnie wyższa niż dawka kliniczna). W jądrach szczurów i psów obserwowano zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego, przy czym u szczurów zmiany występowały już przy dawkach zbliżonych do klinicznych.
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, brodawczak płaskonabłonkowy, densytometria kości, działanie genotoksyczne, ester kwasu fumarowego, fumaran dimetylu, fumaran diroksymel, fumaran monometylu, gruczolak jąder z komórek Leydiga, hiperkeratoza, hiperplazja, hydroksypropylometyloceluloza, martwica pojedynczych komórek, opóźnienie kostnienia, przedżołądek, rak komórek kanalikowych nerek, rakotwórczość, regeneracja nabłonka kanalików nerkowych, rozrost kanalików nerkowych, rozrost komórek płaskonabłonkowych, test mikrojąderkowy, włóknienie śródmiąższowe, zanik kory nerki, zwyrodnienie nabłonka plemnikotwórczego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aricept 5 mg
Produkt leczniczy Aricept zawiera donepezylu chlorowodorek w dawkach 5 mg (odpowiadający 4,56 mg czystego donepezylu) oraz 10 mg (odpowiadający 9,12 mg czystego donepezylu) i jest stosowany w terapii zaburzeń poznawczych. Tabletki powlekane dostępne są w dwóch wariantach: 5 mg – białe, okrągłe, obustronnie wypukłe z oznaczeniem „Aricept” i „5”, oraz 10 mg – żółte, o identycznym kształcie, z oznaczeniem „Aricept” i „10”. Substancją pomocniczą w obu dawkach jest laktoza jednowodna, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład rdzenia tabletek jest identyczny dla obu dawek, natomiast różnice dotyczą otoczki – w dawce 10 mg obecny jest dodatkowo żelaza tlenek żółty, nadający charakterystyczny kolor tabletkom.
Aricept, celuloza mikrokrystaliczna, donepezylu chlorowodorek, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, skrobia kukurydziana, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, zaburzenia poznawcze, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Wasedoc 75 mg
Dabigatran eteksylan, prolek podawany doustnie, ulega szybkiej konwersji do aktywnego dabigatranu z biodostępnością około 6,5%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w 0,5-2 godziny u zdrowych osób, jednak po zabiegach chirurgicznych wchłanianie jest opóźnione do około 6 godzin, co jest efektem znieczulenia ogólnego i porażenia mięśniówki przewodu pokarmowego. Dabigatran wykazuje liniową farmakokinetykę zależną od dawki, z umiarkowaną dystrybucją tkankową (Vd 60-70 l) i niskim wiązaniem z białkami osocza (34-35%). Metabolizm obejmuje sprzęganie z kwasem glukuronowym, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (85% w postaci niezmienionej), z klirensem około 100 mL/min. Okres półtrwania u osób starszych wynosi około 11-14 godzin, a u pacjentów z niewydolnością nerek (CrCL <30 mL/min) może się wydłużyć do 27,2 godzin. Hemodializa usuwa 50-60% leku w ciągu 4 godzin, co wpływa na zmniejszenie działania przeciwzakrzepowego.
acyloglukuronid, biodostępność, CYP2C9, CYP3A4, dabigatran eteksylan, dostępność biologiczna, działanie przeciwzakrzepowe, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, maksymalne stężenie osoczowe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, P-glikoproteina, podanie doustne, prolek, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, sprzęganie z kwasem glukuronowym, wchłanianie dabigatranu, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zależność liniowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Excedrin Extra 500 mg + 65 mg
Excedrin Extra to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający 500 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny w jednej tabletce. Kombinacja ta zapewnia synergistyczne działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, gdzie kofeina wzmacnia efekt paracetamolu. Tabletki zawierają również 0,6 mg potasu oraz 10 mg sodu, co jest istotne dla pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej lub na diecie niskosodowej. Substancje pomocnicze, takie jak skrobia żelowana, powidon K 25, potasu sorbinian czy kroskarmeloza sodowa, wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność produktu.
działanie przeciwbólowe, działanie synergistyczne, hydroksypropylometyloceluloza, kofeina, kroskarmeloza sodowa, kwas stearynowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, paracetamol, powidon, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, sorbinian potasu, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, temperatura przechowywania leku, zaburzenia gospodarki elektrolitowej