niedoczynność wątroby

Niedoczynność wątroby (niewydolność wątroby) to stan kliniczny, w którym wątroba nie jest w stanie prawidłowo pełnić swoich funkcji metabolicznych, detoksykacyjnych i syntetycznych. Może mieć charakter ostry lub przewlekły, a jej konsekwencje obejmują zaburzenia metabolizmu białek, węglowodanów i lipidów, upośledzenie detoksykacji oraz niedobór czynników krzepnięcia.

Ostra niewydolność wątroby rozwija się gwałtownie (w ciągu dni lub tygodni) u pacjentów bez wcześniejszej choroby wątroby i charakteryzuje się encefalopatią wątrobową oraz zaburzeniami krzepnięcia. Najczęstsze przyczyny to uszkodzenie polekowe (zwłaszcza paracetamolem), wirusowe zapalenie wątroby, toksyny, choroba Wilsona czy zespół Budd-Chiariego.

Przewlekła niewydolność wątroby rozwija się powoli, na przestrzeni miesięcy lub lat, jako końcowe stadium wielu przewlekłych chorób wątroby, takich jak marskość alkoholowa, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby (NASH) czy choroby autoimmunologiczne wątroby.

Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (enzymy wątrobowe, bilirubina, albuminy, czas protrombinowy), obrazowe (USG, TK, MRI) oraz w niektórych przypadkach biopsję wątroby. Leczenie zależy od przyczyny i stopnia zaawansowania, a w przypadkach nieodwracalnego uszkodzenia jedyną opcją terapeutyczną może być przeszczepienie wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl