zmiany barwnikowe
Zmiany barwnikowe to różnorodne przebarwienia skóry, które mogą mieć charakter wrodzony lub nabyty. Wynikają one z zaburzeń w produkcji i dystrybucji melaniny – naturalnego pigmentu skóry – lub odkładania się innych substancji barwnikowych w skórze.
Zmiany te można podzielić na hiperpigmentacje (nadmierne gromadzenie barwnika) oraz hipopigmentacje (niedobór barwnika). Do najczęstszych zmian barwnikowych zaliczamy: plamy soczewicowate, znamiona melanocytowe, piegi, melasma (ostuda), bielactwo nabyte oraz przebarwienia pozapalne. Mogą one występować jako izolowane zmiany skórne lub stanowić element obrazu klinicznego różnych chorób ogólnoustrojowych.
Diagnostyka zmian barwnikowych obejmuje ocenę kliniczną, dermatoskopię oraz w wybranych przypadkach biopsję skóry. Szczególną czujność należy zachować wobec zmian, które wykazują cechy asymetrii, nieregularnych brzegów, niejednolitego zabarwienia, średnicy powyżej 6 mm oraz dynamicznych zmian w czasie (kryteria ABCDE), gdyż mogą sugerować transformację nowotworową.
Leczenie zależy od rodzaju zmiany barwnikowej i obejmuje metody zachowawcze (fotoprotekcja, preparaty wybielające, retinoidy), a także procedury zabiegowe (krioterapia, laseroterapia, peelingi chemiczne, chirurgiczne usunięcie). W przypadku zmian podejrzanych o charakter nowotworowy konieczne jest wycięcie chirurgiczne z badaniem histopatologicznym.