oczyszczony antygen
Oczyszczony antygen to struktura immunogenna, która została wyizolowana i poddana procesom oczyszczania w celu uzyskania wysokiej jakości substancji do zastosowań medycznych. Proces oczyszczania ma na celu usunięcie zanieczyszczeń, takich jak białka komórkowe, endotoksyny czy inne substancje, które mogłyby wpływać na odpowiedź immunologiczną lub powodować działania niepożądane.
W medycynie oczyszczone antygeny są szeroko stosowane w diagnostyce laboratoryjnej do wykrywania przeciwciał specyficznych dla określonych patogenów. Znajdują również zastosowanie w produkcji szczepionek podjednostkowych, które zawierają tylko wyselekcjonowane komponenty patogenu, co zwiększa bezpieczeństwo szczepień przy zachowaniu ich skuteczności immunizacyjnej.
Nowoczesne metody oczyszczania antygenów obejmują chromatografię, ultrafiltrację, precypitację oraz techniki oparte na przeciwciałach monoklonalnych. Dzięki tym procedurom możliwe jest uzyskanie antygenów o czystości przekraczającej 95%, co jest szczególnie istotne w kontekście badań klinicznych oraz zastosowań terapeutycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Euvax B 10 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/0,5 ml szczepionka 1-dawkowa dla dzieci; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka EUVAX B jest rekombinowanym preparatem przeznaczonym do czynnego uodpornienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW B). Zawiera 10 µg antygenu powierzchniowego HBsAg w dawce 0,5 ml, adsorbowanego na 0,25 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺), co zapewnia odpowiednią immunogenność. Antygen HBsAg jest produkowany metodą rekombinacji DNA w komórkach Saccharomyces cerevisiae, co gwarantuje wysokie bezpieczeństwo i standaryzację. Preparat jest dostępny w postaci mętnej, białej zawiesiny do wstrzykiwań, wymagającej dokładnego wymieszania przed podaniem. EUVAX B jest dedykowany głównie populacji pediatrycznej i może być stosowany zarówno w ramach obowiązkowych programów szczepień ochronnych, jak i profilaktyki poekspozycyjnej u dzieci narażonych na kontakt z HBV.
antygen powierzchniowy HBsAg, czynne uodpornienie, immunogenność, oczyszczony antygen, profilaktyka pierwotna, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka WZW B, rekombinacja DNA, różnorodność genetyczna, szczepienia ochronne, wirus HBV, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu, zakażenie HBV, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie – Właściwości farmakokinetyczne
Fimbrie typu 2 i 3 stanowią istotny antygen krztuśca w szczepionce Adacel Polio, obecne w dawce 5 mikrogramów na 0,5 ml. W szczepionkach zawierających fimbrie nie przeprowadza się klasycznych badań farmakokinetycznych (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie), gdyż ich działanie opiera się na indukcji odpowiedzi immunologicznej, a nie na bezpośrednim efekcie farmakologicznym. Fimbrie są adsorbowane na 1,5 mg fosforanu glinu, co umożliwia ich powolne uwalnianie i długotrwałą stymulację układu odpornościowego. W skład szczepionki wchodzą także inne antygeny krztuścowe: toksoid krztuścowy (2,5 µg), hemaglutynina włókienkowa (5 µg) oraz pertaktyna (3 µg), a także toksoidy błoniczy (≥2 j.m.) i tężcowy (≥20 j.m.) oraz inaktywowane wirusy polio typów 1, 2 i 3, co umożliwia szeroką ochronę skojarzoną.
adjuwant, antygen krztuśca, badanie farmakokinetyczne, badanie immunogenności, działanie farmakologiczne, farmakokinetyka, fimbrie typu 2 i 3, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, interakcja z receptorem, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, oczyszczony antygen, odpowiedź humoralna, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź komórkowa, parametr farmakokinetyczny, pertaktyna, produkt immunologiczny, stymulacja układu odpornościowego, szczepionka ADACEL POLIO, szczepionka bezkomórkowa, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ enzymatyczny