bardzo ciężkie zakażenie

Bardzo ciężkie zakażenie (severe infection) to stan chorobowy charakteryzujący się inwazją i namnażaniem patogenów w organizmie, prowadzący do poważnego zaburzenia homeostazy i funkcji narządów. W medycynie klinicznej termin ten odnosi się do infekcji zagrażających życiu, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.

Bardzo ciężkie zakażenia często prowadzą do sepsy lub wstrząsu septycznego, charakteryzujących się niewydolnością wielonarządową, zaburzeniami hemodynamicznymi i metabolicznymi. Mogą być wywołane przez różne patogeny: bakterie (np. Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa), wirusy (np. SARS-CoV-2, grypa), grzyby (np. Candida, Aspergillus) lub pasożyty.

Diagnostyka bardzo ciężkich zakażeń obejmuje badania mikrobiologiczne (posiewy krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego, moczu), markery stanu zapalnego (CRP, prokalcytonina), badania obrazowe oraz ocenę funkcji narządów. Leczenie opiera się na antybiotykoterapii empirycznej szerokospektralnej z późniejszą deeskalacją po uzyskaniu wyników antybiogramu, wsparciu funkcji narządów i wyrównaniu zaburzeń metabolicznych.

W przypadku bardzo ciężkich zakażeń kluczowe jest szybkie wdrożenie odpowiedniej terapii. Opóźnienie podania skutecznego antybiotyku o każdą godzinę zwiększa śmiertelność o około 7-8%. Wskaźniki ciężkości stanu pacjenta, takie jak skale SOFA, qSOFA czy APACHE II, pomagają w ocenie ryzyka i podejmowaniu decyzji terapeutycznych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl