popęd płciowy
Popęd płciowy (libido) to biologiczna i psychologiczna skłonność do podejmowania aktywności seksualnej. Jest on kluczowym elementem seksualności człowieka, warunkowanym zarówno czynnikami hormonalnymi (głównie testosteronem u obu płci), jak i psychospołecznymi oraz kulturowymi.
Z medycznego punktu widzenia, popęd płciowy podlega naturalnym wahaniom w ciągu życia – wzrasta w okresie dojrzewania, utrzymuje się na różnym poziomie w wieku dorosłym, by zazwyczaj ulegać stopniowemu obniżeniu w późniejszych dekadach życia. Zaburzenia popędu płciowego, obejmujące zarówno jego osłabienie (hipolibidemia) jak i patologiczne nasilenie (hiperlibidemia), stanowią istotny problem kliniczny w seksuologii i psychiatrii.
Na poziom libido wpływają liczne czynniki, w tym stan zdrowia fizycznego i psychicznego, przyjmowane leki (szczególnie antydepresanty, leki przeciwpsychotyczne, niektóre preparaty hormonalne), poziom stresu, jakość relacji interpersonalnych oraz zmiany hormonalne związane z cyklem menstruacyjnym, ciążą, menopauzą czy andropauzą. Diagnostyka zaburzeń popędu płciowego wymaga kompleksowej oceny stanu zdrowia pacjenta, włączając badania hormonalne, neurologiczne oraz psychologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Deca-Durabolin 50 mg/ml
Deca-Durabolin, zawierający dekanian nandrolonu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, częstotliwości podawania oraz czasu terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia endokrynologiczne, takie jak wirylizacja (maskulinizacja u kobiet objawiająca się pogłębieniem głosu, hirsutyzmem i zmianami w rozkładzie tkanki tłuszczowej), oraz metaboliczne, w tym hiperlipidemia z obniżeniem cholesterolu HDL, co zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. W trakcie terapii obserwuje się również zaburzenia psychiczne (depresja, agresja, mania), nadciśnienie tętnicze, dysfonię, nudności, a także zmiany skórne, takie jak trądzik i hirsutyzm. U dzieci przed okresem dojrzewania możliwe jest przedwczesne dojrzewanie płciowe i zahamowanie wzrostu wskutek przedwczesnego kostnienia chrząstek nasadowych. Nadużywanie preparatu, zwłaszcza w dawkach przekraczających zalecenia terapeutyczne, wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań sercowo-naczyniowych (zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe), wątroby (zastój żółci, niewydolność wątroby) oraz nieodwracalnych zaburzeń funkcji rozrodczych (azoospermia, zanik jąder, ginekomastia u mężczyzn, zanik gruczołów sutkowych u kobiet).
azoospermia, bezpłodność, brak miesiączki, dekanian nandrolonu, depresja, dysfonia, ginekomastia, hiperlipidemia, hirsutyzm, kardiomiopatia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, plamica wątrobowa, popęd płciowy, priapizm, przedwczesne dojrzewanie płciowe, przerost mięśnia sercowego, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, steryd anaboliczno-androgenny, trądzik, udar niedokrwienny, wirylizacja, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie psychotyczne, zakrzepica tętnic wieńcowych, zastój żółci, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vardenafil Aristo 10 mg
Vardenafil Aristo jest lekiem z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), stosowanym w terapii zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Substancją czynną jest wardenafil chlorowodorek trójwodny, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w postaci tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie i wymiarach (średnica od 5,35 mm do 8,1 mm). Lek działa poprzez hamowanie enzymu PDE-5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i poprawy ukrwienia, umożliwiając uzyskanie i utrzymanie erekcji podczas stymulacji seksualnej. Vardenafil nie wpływa na libido, a jego skuteczność wymaga naturalnego pobudzenia seksualnego. W składzie preparatu znajdują się także substancje pomocnicze, takie jak tartrazyna (E102) i żółcień pomarańczowa FCF (E110), których zawartość w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg wynosi odpowiednio 0,015 mg/0,0075 mg, 0,03 mg/0,015 mg oraz 0,06 mg/0,03 mg.
cGMP, ciała jamiste prącia, cykliczny guanozynomonofosforan, dopływ krwi do prącia, erekcja, fosfodiesteraza, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, libido, podłoże psychogenne, popęd płciowy, stymulacja seksualna, tartrazyna, wardenafil, wardenafil chlorowodorek, zaburzenia erekcji, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fem 7 Combi faza I: 50 mcg/24 h (1,5 mg); faza II: 50 mcg/24 h (1,5 mg) + 10 mcg/24 h (1,5 mg)
Fem 7 Combi to system transdermalny zawierający estradiol półwodny (faza I) oraz estradiol półwodny z lewonorgestrelem (faza II), stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet w okresie pomenopauzalnym. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą miejsc aplikacji i obejmują rumień, podrażnienie, obrzęk oraz świąd, które ustępują zwykle w ciągu 2-3 dni po usunięciu plastra. Ponadto, HTZ estrogenowo-progestagenowa wiąże się z podwyższonym ryzykiem nowotworów hormonozależnych, w tym raka piersi, endometrium i jajnika. Ryzyko raka piersi wzrasta wraz z czasem stosowania HTZ, przy czym monoterapia estrogenowa niesie mniejsze ryzyko niż terapia skojarzona. U kobiet z zachowaną macicą monoterapia estrogenowa zwiększa ryzyko hiperplazji i raka endometrium, które jest redukowane przez dodanie progestagenu. Metaanaliza wskazuje na względne ryzyko raka jajnika 1,43 (95% PU 1,31-1,56) u kobiet stosujących HTZ, co przekłada się na 1 dodatkowy przypadek na 2000 kobiet po 5 latach terapii w wieku 50-54 lat.
ból głowy, choroba Schönleina-Henocha, demencja, depresja, estradiol półwodny, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, lewonorgestrel, migrena, nadciśnienie, niestrawność, nowotwór jajnika, nudności, ostuda, parestezje, podrażnienie skóry, popęd płciowy, rak piersi, rumień, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, tkliwość piersi, udar mózgu, wzdęcia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sidretella 30 3 mg + 0,03 mg
Sidretella 30 to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, przeciwwskazany w ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku należy natychmiast przerwać terapię. Dane epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych przy stosowaniu COC przed ciążą ani działania teratogennego przy nieumyślnym stosowaniu we wczesnym okresie ciąży, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa Sidretella 30 w ciąży. Po porodzie decyzja o ponownym zastosowaniu leku powinna uwzględniać zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz indywidualny profil ryzyka pacjentki zgodnie z zaleceniami Charakterystyki Produktu Leczniczego.
antidotum, ból piersi, drospirenon, działanie teratogenne, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, infekcja pochwy, kandydoza pochwy i sromu, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z odstawienia, popęd płciowy, steroid antykoncepcyjny, tabletka powlekana, tkliwość piersi, upławy, wada wrodzona, wydzielina z piersi, zaburzenie miesiączkowania, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa