napady częściowe oporne na leczenie

Napady częściowe oporne na leczenie (lekooporność padaczki częściowej) to stan, w którym napady padaczkowe o początku ogniskowym (częściowym) nie ustępują pomimo stosowania odpowiednio dobranych leków przeciwpadaczkowych. Według definicji ILAE (Międzynarodowej Ligi Przeciwpadaczkowej), o lekooporności mówimy, gdy dwie kolejne, właściwie dobrane i stosowane monoterapie lub terapie skojarzone nie prowadzą do trwałego ustąpienia napadów.

Napady częściowe mogą mieć charakter prosty (bez zaburzeń świadomości) lub złożony (z zaburzeniami świadomości), a także wtórnie uogólniony. Lekooporność dotyczy około 30-40% pacjentów z padaczką, przy czym padaczki ogniskowe wykazują większą tendencję do oporności na farmakoterapię niż padaczki uogólnione. Wśród czynników ryzyka lekooporności wymienia się wczesny początek choroby, wysoką częstotliwość napadów przed rozpoczęciem leczenia, obecność zmian strukturalnych w mózgu oraz współistnienie zaburzeń neurologicznych i psychiatrycznych.

W przypadku napadów częściowych opornych na leczenie farmakologiczne należy rozważyć alternatywne metody terapeutyczne, takie jak leczenie neurochirurgiczne (resekcja ogniska padaczkorodnego), stymulacja nerwu błędnego, głęboka stymulacja mózgu lub dieta ketogenna. Kluczowe znaczenie ma precyzyjne określenie lokalizacji ogniska padaczkowego za pomocą badań neuroobrazowych (MRI), wideo-EEG oraz badań czynnościowych (PET, SPECT). U pacjentów z ogniskiem zlokalizowanym w strukturach skroniowych przyśrodkowych zabieg neurochirurgiczny może prowadzić do uwolnienia od napadów u 60-80% chorych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl