Właściwości farmakodynamiczne
Wigabatryna

Farmakodynamika wigabatryny

Wigabatryna jest substancją czynną o dobrze poznanych właściwościach farmakodynamicznych, stosowaną jako lek przeciwpadaczkowy. Obecna jest w produktach leczniczych Sabril w postaci tabletek powlekanych oraz granulatu do sporządzania roztworu doustnego, gdzie każda tabletka oraz saszetka zawiera 500 mg substancji czynnej. ¹

Mechanizm działania

Wigabatryna charakteryzuje się precyzyjnie określonym mechanizmem działania przeciwpadaczkowego. Substancja ta została celowo zaprojektowana jako selektywny, nieodwracalny inhibitor aminotransferazy GABA – enzymu odpowiedzialnego za metaboliczny rozkład kwasu gamma-aminomasłowego (GABA). Efektem farmakodynamicznym tego działania jest zwiększenie stężenia GABA w mózgu, który stanowi główny neuroprzekaźnik o działaniu hamującym w ośrodkowym układzie nerwowym. ²

Skuteczność kliniczna

Badania kliniczne, zarówno kontrolowane, jak i długoterminowe, potwierdziły, że wigabatryna wykazuje istotną skuteczność przeciwdrgawkową szczególnie w terapii skojarzonej u pacjentów z padaczką oporną na dotychczasowe leczenie. Na podstawie tych badań stwierdzono, że substancja wykazuje szczególną skuteczność w kontrolowaniu napadów częściowych, co czyni ją wartościową opcją terapeutyczną w tej postaci padaczki. ³

Bezpieczeństwo stosowania wigabatryny

Profil bezpieczeństwa wigabatryny był badany w ramach obserwacyjnych, otwartych, wieloośrodkowych, porównawczych badań IV fazy, które objęły 734 pacjentów z napadami częściowymi opornymi na leczenie trwającymi co najmniej rok. Badana populacja składała się z pacjentów w wieku co najmniej 8 lat, którzy zostali podzieleni na trzy grupy: aktualnie leczonych wigabatryną (grupa I), leczonych wigabatryną w przeszłości (grupa II) oraz nigdy nieleczonych wigabatryną (grupa III). ⁴

Ubytki pola widzenia

Szczególną uwagę podczas badań nad bezpieczeństwem stosowania wigabatryny poświęcono ubytkom pola widzenia o niewyjaśnionej etiologii. W badaniu analizowano 524 pacjentów, zarówno dzieci (od 8 do 12 roku życia), jak i dorosłych (powyżej 12 roku życia). Monitorowano występowanie ubytków pola widzenia w momencie włączenia do badania oraz podczas pierwszej i końcowej oceny. ⁵

Średni czas trwania leczenia oraz średnie dawki dobowe wigabatryny były różne w poszczególnych grupach badanych:

• Dzieci w grupie I: średni czas leczenia wynosił 44,4 miesiące przy średniej dawce dobowej 1,48 g
• Dzieci w grupie II: średni czas leczenia wynosił 20,6 miesięcy przy średniej dawce dobowej 1,39 g
• Dorośli w grupie I: średni czas leczenia wynosił 48,8 miesięcy przy średniej dawce dobowej 2,10 g
• Dorośli w grupie II: średni czas leczenia wynosił 23,0 miesiące przy średniej dawce dobowej 2,18 g

⁶

Powyższe dane wskazują na istotną zależność między stosowaniem wigabatryny a występowaniem ubytków pola widzenia, przy czym odsetek zaburzeń jest wyższy u pacjentów aktualnie leczonych tą substancją (grupa I) w porównaniu do pacjentów, którzy zaprzestali leczenia (grupa II) lub nigdy nie byli leczeni wigabatryną (grupa III). Należy zauważyć, że problem ten występuje częściej u dorosłych niż u dzieci oraz że częstość zaburzeń wzrasta w czasie terapii. ^{12 roku życia) Grupa I Grupa II Grupa III Grupa I Grupa II Grupa III N 38 47 41 150 151 97 Ubytki pola widzenia o niewyjaśnionej etiologii: Obserwowane w momencie włączenia pacjenta do badania 1(4,4%) 3 (8,8%) 2 (7,1%) 31 (34,1%) 20 (19,2%) 1 (1,4%) Obserwowane w trakcie pierwszej oceny 4 (10,5%) 6 (12,8%) 2 (4,9%) 59 (39,3%) 39 (25,8%) 4 (4,1%) Obserwowane w trakcie końcowej oceny 10 (26,3%) 7 (14,9%) 3 (7,3%) 70 (46,7%) 47 (31,1%) 5 (5,2%)”>7}