operacja padaczki

Operacja padaczki to zabieg neurochirurgiczny przeprowadzany u pacjentów z lekooporną padaczką, gdy leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Celem operacji jest usunięcie lub odizolowanie obszaru mózgu odpowiedzialnego za powstawanie napadów padaczkowych.

Kwalifikacja do zabiegu wymaga szczegółowej diagnostyki przedoperacyjnej, obejmującej badania obrazowe (MRI, PET, SPECT), wideo-EEG, ocenę neuropsychologiczną oraz czasami inwazyjne monitorowanie EEG. Najczęstsze typy zabiegów to resekcja ogniska padaczkowego (lobektomia skroniowa, pozaskroniowa), zabieg hemisferektomii, kalozotomia (przecięcie ciała modzelowatego) oraz zabiegi neurostymulacyjne.

Skuteczność operacji padaczki zależy od typu padaczki, lokalizacji ogniska, wieku pacjenta oraz doświadczenia zespołu operującego. W przypadku padaczki skroniowej, całkowite ustąpienie napadów uzyskuje się u około 60-80% pacjentów. Potencjalne powikłania obejmują deficyty neurologiczne, zaburzenia poznawcze, infekcje oraz krwawienia śródczaszkowe.

Operacja padaczki jest uznawana za metodę leczenia dającą szansę na całkowite wyleczenie u wybranych pacjentów z padaczką lekooporną. Nowoczesne techniki mikrochirurgiczne, neuroobrazowanie śródoperacyjne oraz neuromonitorowanie znacząco zwiększyły bezpieczeństwo i skuteczność tych zabiegów w ostatnich dekadach.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Drgawki toniczno-kloniczne (drgawki duże) – Epidemiologia

Drgawki toniczno-kloniczne (napady grand mal) stanowią około 23% wszystkich napadów padaczkowych i 88% napadów uogólnionych, występując zarówno jako pierwotnie, jak i wtórnie uogólnione. Epidemiologicznie, padaczka dotyka 4-8 na 1000 osób globalnie, z częstością nieprowokowanych napadów wynoszącą 61 na 100 000 oraz rozpowszechnieniem 8,5 na 1000 w Polsce. Napady te mają bimodalny rozkład wiekowy, najczęściej pojawiają się u niemowląt oraz osób powyżej 75 roku życia, a GTCA rozpoczyna się zwykle między 10 a 25 rokiem życia. Czynniki ryzyka obejmują m.in. rodzinną historię padaczki, zaburzenia metaboliczne, urazy mózgu oraz odstawienie alkoholu. Ryzyko nawrotu napadu po pierwszym nieprowokowanym wynosi 35% u dorosłych i 50% u dzieci, wzrastając do 75-80% po drugim napadzie. SUDEP, choć rzadki, jest poważnym zagrożeniem, z ryzykiem 1:150 u osób nieleczonych i 1:1000 u leczonych, a głównym czynnikiem ryzyka są niekontrolowane napady toniczno-kloniczne, zwłaszcza nocne.
badanie fizykalne, diazepam, drgawki toniczno-kloniczne, EEG, genetyczna padaczka uogólniona, idiopatyczna padaczka uogólniona, lek przeciwpadaczkowy, nagła nieoczekiwana śmierć w padaczce, napad gorączkowy, napad grand mal, napad nieprowokowany, napad padaczkowy, napad pierwotnie uogólniony, napad uogólniony, napad wtórnie uogólniony, nieprawidłowa aktywność elektryczna, operacja padaczki, padaczka, padaczka lekooporna, padaczka uogólniona, stan padaczkowy, status epilepticus, stymulator nerwu błędnego, SUDEP, uraz mózgu, zaburzenie metaboliczne
Leksykon chorób i schorzeń
Padaczka skroniowa – Patofizjologia i mechanizm

Padaczka skroniowa (TLE) jest najczęstszą formą padaczki ogniskowej u dorosłych, z patogenezą obejmującą zaburzenia równowagi między pobudzeniem a hamowaniem w neuronach kory mózgowej, głównie w płacie skroniowym. Kluczową rolę odgrywa stwardnienie hipokampa (HS), charakteryzujące się segmentową utratą neuronów piramidowych w regionie CA1 oraz reorganizacją sieci neuronalnych, w tym pączkowaniem włókien kłębuszkowatych. Mechanizmy molekularne obejmują dysfunkcję kanałów jonowych, takich jak mutacje KCC2 prowadzące do wzrostu wewnątrzkomórkowego stężenia Cl⁻, oraz nadekspresję kanału sodowego Nav1.5 w hipokampie. Zaburzenia przekaźnictwa GABA-ergicznego i glutaminianergicznego, neurozapalenie, a także rola astrocytów i mikrogleju w utrzymaniu stanu zapalnego, są istotne w epileptogenezie. Dodatkowo, dysfunkcja szlaku mTOR w dysplazji korowej ogniskowej (FCD) oraz autoimmunologiczne mechanizmy, w tym obecność przeciwciał anty-GAD65, są powiązane z patologią TLE. Stres oksydacyjny i aktywacja ferroptozy stanowią kolejne elementy patofizjologii, prowadząc do śmierci neuronów hipokampa.
bariera krew-mózg, ciało migdałowate, dysplazja korowa ogniskowa, ekscytotoksyczność, ferroptoza, glutaminian, guz mózgu, koneksyna, kora śródwęchowa, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwpadaczkowy, malformacja naczyniowa, napięciowo-zależny kanał sodowy, neurostymulacja, neurozapalenie, operacja padaczki, padaczka ogniskowa, padaczka skroniowa, padaczka skroniowa przyśrodkowa, przeciwciało anty-GAD65, przekaźnictwo GABA-ergiczne, receptor GABA, receptor NMDA, stres oksydacyjny, stwardnienie guzowate, stwardnienie hipokampa, syntetaza glutaminowa, urazowe uszkodzenie mózgu, zapalenie limbiczne, zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

operacja padaczki

Powiązane wpisy

Drgawki toniczno-kloniczne (drgawki duże) – Epidemiologia

Padaczka skroniowa – Patofizjologia i mechanizm