idiopatyczna padaczka uogólniona

Idiopatyczna padaczka uogólniona (IPU) to grupa zespołów padaczkowych charakteryzujących się napadami uogólnionymi, występującymi bez uchwytnej przyczyny strukturalnej czy metabolicznej. Stanowi około 15-20% wszystkich padaczek, a jej początek przypada najczęściej na okres dzieciństwa lub dojrzewania.

Obraz kliniczny IPU obejmuje napady nieświadomości, miokloniczne, toniczno-kloniczne lub atoniczne. Charakterystycznym zapisem EEG są uogólnione, symetryczne wyładowania zespołów iglica-fala lub wieloiglica-fala o częstotliwości 3-6 Hz. Ważną cechą jest prawidłowy obraz mózgu w badaniach neuroobrazowych i najczęściej dodatni wywiad rodzinny, co potwierdza genetyczne podłoże schorzenia.

W grupie IPU wyróżnia się kilka zespołów klinicznych, takich jak dziecięca padaczka z napadami nieświadomości, młodzieńcza padaczka miokloniczna, padaczka z uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi czy zespół Janza. Leczenie opiera się głównie na stosowaniu kwasu walproinowego, lamotryginy, lewetiracetamu lub etosuksymidu, przy czym wybór leku zależy od typu napadów i zespołu padaczkowego.

Rokowanie w IPU jest zazwyczaj korzystne, z dobrą odpowiedzią na leczenie u około 80% pacjentów. Jednak u części chorych napady mogą utrzymywać się przez całe życie, wymagając długotrwałej farmakoterapii. Istotną rolę w leczeniu odgrywa również edukacja pacjenta dotycząca czynników prowokujących napady, takich jak deprywacja snu, stres czy migające światło.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl