alergiczny skurcz tętnic wieńcowych
Alergiczny skurcz tętnic wieńcowych, znany również jako dławica Prinzmetala lub dławica naczynioskurczowa, jest zjawiskiem patofizjologicznym polegającym na nagłym, przejściowym zwężeniu lub zamknięciu światła tętnic wieńcowych na skutek reakcji alergicznej. Stan ten jest wywoływany przez uwolnienie mediatorów zapalnych, takich jak histamina, leukotrieny i prostaglandyny, które powodują skurcz mięśni gładkich naczyń wieńcowych.
Mechanizm alergicznego skurczu tętnic wieńcowych wiąże się często z aktywacją komórek tucznych (mastocytów) i bazofilów, które uwalniają substancje wazoaktywne w odpowiedzi na alergen. Klinicznie objawia się typowym bólem dławicowym, zazwyczaj występującym w spoczynku, często w godzinach nocnych lub wczesnoporannych. W przeciwieństwie do klasycznej dławicy piersiowej, skurcz naczyniowy może występować u pacjentów bez istotnych zmian miażdżycowych w tętnicach wieńcowych.
Diagnostyka obejmuje badanie EKG (charakterystyczne uniesienie odcinka ST w czasie bólu), koronarografię z testem prowokacyjnym (najczęściej z ergonowiną lub acetylocholiną) oraz oznaczenie markerów alergicznych. W leczeniu stosuje się antagonistów wapnia (np. diltiazem, werapamil), długo działające nitraty oraz w uzasadnionych przypadkach leki przeciwalergiczne. Ważna jest również identyfikacja i eliminacja potencjalnych alergenów oraz modyfikacja czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xorimax 250
Stosowanie aksetylu cefuroksymu (Xorimax) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na antybiotyki beta-laktamowe, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym zespołu Kounisa oraz ciężkich reakcji skórnych SCARS, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) i reakcja DRESS. W przypadku wystąpienia tych działań niepożądanych konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia, a leczenie cefuroksymem nie powinno być wznawiane. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie zebrać wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje na beta-laktamy. W leczeniu boreliozy należy uwzględnić możliwość wystąpienia reakcji Jarischa-Herxheimera, która manifestuje się nasileniem objawów choroby i ustępuje samoistnie.
aksetyl cefuroksymu, alergiczny skurcz tętnic wieńcowych, antybiotyk beta-laktamowy, borelioza, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna, choroba z Lyme, ciężka reakcja nadwrażliwości, ciężkie skórne działanie niepożądane, dodatni odczyn Coombsa, dysfagia, glukooksydaza, heksokinaza, kandydoza jamy ustnej, metronidazol, nadmierny wzrost drożdżaków, nadwrażliwość krzyżowa, reakcja alergiczna na penicylinę, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja polekowa z eozynofilią, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wankomycyna, wywiad alergologiczny, zaburzenie mikrobioty, zakażenie Clostridium difficile, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tarsime
Cefuroksym, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 125 mg, 250 mg oraz 500 mg (preparat Tarsime), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią reakcji alergicznych na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe ze względu na ryzyko wrażliwości krzyżowej oraz ciężkich reakcji uczuleniowych, w tym zespołu Kounisa. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego. W trakcie leczenia należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia ciężkich reakcji skórnych (SCARS), takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz reakcja DRESS, które mogą zagrażać życiu. W przypadku pojawienia się objawów tych reakcji, cefuroksym należy natychmiast odstawić i rozważyć alternatywne leczenie, a u pacjentów z historią SCARS po cefuroksymie ponowne stosowanie jest przeciwwskazane.
alergiczny skurcz tętnic wieńcowych, antybiotyk beta-laktamowy, borelioza, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna, cefuroksym, choroba z Lyme, ciężka niepożądana reakcja skórna, ciężka reakcja nadwrażliwości, ciężka reakcja uczuleniowa, Clostridioides difficile, Enterococcus, kandydoza, lek hamujący perystaltykę jelit, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja polekowa z eozynofilią, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrażliwość krzyżowa, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona