krążenie miejscowe

Krążenie miejscowe, nazywane również mikrokrążeniem, obejmuje przepływ krwi przez najmniejsze naczynia krwionośne organizmu – tętniczki, naczynia włosowate (kapilary) i żyłki. Ten rodzaj krążenia stanowi kluczowy element układu sercowo-naczyniowego, odpowiedzialny za bezpośrednią wymianę substancji między krwią a tkankami.

Regulacja krążenia miejscowego odbywa się na drodze mechanizmów neuronalnych, hormonalnych oraz lokalnych. Szczególne znaczenie mają substancje produkowane miejscowo, takie jak tlenek azotu, adenozyna czy prostaglandyny, które mogą powodować rozszerzenie lub zwężenie naczyń w odpowiedzi na lokalne potrzeby metaboliczne tkanek.

Zaburzenia krążenia miejscowego leżą u podstaw wielu stanów patologicznych, takich jak miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, powikłania cukrzycy czy niedokrwienie tkanek. Diagnostyka obejmuje m.in. badanie przepływu dopplerowskiego, kapilaroskopię czy pomiary ciśnienia parcjalnego tlenu w tkankach.

W praktyce klinicznej poprawa krążenia miejscowego stanowi istotny cel terapeutyczny przy leczeniu chorób naczyniowych obwodowych, ran przewlekłych czy zespołu stopy cukrzycowej. Stosuje się zarówno metody farmakologiczne (leki wazoaktywne), jak i niefarmakologiczne (fizykoterapia, hiperbaryczna terapia tlenowa).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl