gen ACADM

Gen ACADM (Acyl-CoA Dehydrogenase Medium Chain) jest zlokalizowany na chromosomie 1p31 i koduje enzym dehydrogenazę acylo-CoA średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych. Enzym ten odgrywa kluczową rolę w procesie beta-oksydacji kwasów tłuszczowych, katalizując pierwszy etap tego procesu dla kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (zawierających 4-12 atomów węgla).

Mutacje w genie ACADM są odpowiedzialne za niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych (MCADD – Medium Chain Acyl-CoA Dehydrogenase Deficiency), który jest jednym z najczęstszych wrodzonych zaburzeń oksydacji kwasów tłuszczowych. MCADD dziedziczy się w sposób autosomalny recesywny i objawia się klinicznie hipoglikemią, zaburzeniami funkcji wątroby, a w ciężkich przypadkach encefalopatią i nagłą śmiercią, szczególnie w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania energetycznego.

Diagnostyka molekularna genu ACADM jest istotnym elementem badań przesiewowych noworodków w wielu krajach. Najczęstszą mutacją jest c.985A>G (p.Lys329Glu), odpowiadająca za około 80% przypadków MCADD w populacji kaukaskiej. Wczesne rozpoznanie niedoboru MCAD pozwala na wdrożenie odpowiedniego postępowania dietetycznego, unikanie długotrwałego głodzenia oraz szybkie interwencje w przypadku stanów katabolicznych, co znacząco zmniejsza ryzyko powikłań metabolicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór dehydrogenazy acylo-coa średniołańcuchowej – Objawy

Niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej (MCADD) to autosomalnie recesywne zaburzenie metaboliczne, które upośledza β-oksydację średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych, prowadząc do hipoglikemii hipoketotycznej oraz ryzyka kryzysu metabolicznego. Objawy pojawiają się najczęściej między 3 miesiącem a 2 rokiem życia, często w kontekście głodzenia lub infekcji, i obejmują letarg, wymioty, drgawki, hepatomegalię oraz zaburzenia oddychania. Kryzys metaboliczny może rozwinąć się w ciągu 1-2 godzin, manifestując się hipoglikemią, hiperamonemią, uszkodzeniem wątroby, zaburzeniami rytmu serca, a nawet śpiączką i nagłą śmiercią. Ryzyko zgonu w nieleczonym MCADD wynosi około 20-25% u dzieci doświadczających ostrego kryzysu. Długoterminowe powikłania neurologiczne i mięśniowe są konsekwencją niekontrolowanych epizodów dekompensacji metabolicznej.
ADHD, afazja, arytmia, badania przesiewowe noworodków, ciała ketonowe, dekompensacja metaboliczna, drgawki, enzym MCAD, gen ACADM, hepatomegalia, hiperamonemia, hipoglikemia hipoketotyczna, kryzys metaboliczny, letarg, mózgowe porażenie dziecięce, mutacja genu ACADM, niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej, osłabienie mięśniowe, spastyczność, średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe, stłuszczenie wątroby, stres kataboliczny, zaburzenie metaboliczne, zespół nagłej śmierci niemowląt, zespół Reye’a
Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór dehydrogenazy acylo-coa średniołańcuchowej – Patofizjologia i mechanizm

Niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej (MCADD) to autosomalne recesywne zaburzenie metaboliczne wynikające z mutacji w genie ACADM (chromosom 1p31), prowadzące do defektu mitochondrialnej β-oksydacji średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych (C6-C12, z maksymalną aktywnością dla C8-CoA). Najczęstszą mutacją jest 985A→G (K304E), obecna homozygotycznie u ~80% pacjentów z objawową postacią choroby. Mutacje te powodują nieprawidłowe zwijanie białka MCAD, skutkując utratą funkcji enzymu i zaburzeniem produkcji acetylo-CoA, co uniemożliwia ketogenezę i prowadzi do hipoglikemii hipoketonemicznej podczas stresu metabolicznego lub głodzenia. Klinicznie obserwuje się ciężką hipoglikemię, kwasicę metaboliczną, encefalopatię oraz dysfunkcję mięśni szkieletowych. Diagnostyka opiera się na wykryciu charakterystycznych metabolitów w płynach ustrojowych, takich jak średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe, estry acyloglicyny i acylkarnityny oraz kwasy dikarboksylowe. W badaniach noworodków z MCADD stwierdzono zwiększone markery stresu oksydacyjnego, w tym podwyższony poziom glutationu i utlenionych lipidów, co sugeruje rolę dysfunkcji mitochondrialnej i nadprodukcji ROS w patogenezie choroby.
acetylo-CoA, cykl Krebsa, dekompensacja metaboliczna, fosforylacja oksydacyjna, gen ACADM, glukoneogeneza, glutation, karboksylaza pirogronianowa, kardiomiopatia, ketogeneza, kwas dikarboksylowy, kwasica metaboliczna, MCADD, mutacja missense, niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej, rabdomioliza, reaktywne formy tlenu, stłuszczenie wątroby, stres oksydacyjny, toksyna mitochondrialna, utlenianie kwasów tłuszczowych, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie utleniania kwasów tłuszczowych, β-oksydacja kwasów tłuszczowych
Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór dehydrogenazy acyl-coa o łańcuchu średnim – Diagnostyka i diagnoza

Niedobór dehydrogenazy acyl-CoA o łańcuchu średnim (MCAD deficiency) to autosomalne recesywne zaburzenie metabolizmu kwasów tłuszczowych, z częstością występowania około 1:15 000-17 000 żywych urodzeń. Diagnostyka przesiewowa noworodków opiera się na spektrometrii masowej (MS/MS) wykrywającej podwyższone stężenia oktanoilokarnityny (C8), heksanoilokarnityny (C6), dekanoilokarnityny (C10) i decenoilokarnityny (C10:1), a także zwiększone stosunki C8/C2 i C8/C10. Pozytywny wynik wymaga dalszej diagnostyki biochemicznej (analiza acylokarnityn w osoczu, kwasów organicznych i acyloglicyn w moczu), najlepiej podczas epizodu dekompensacji metabolicznej, oraz potwierdzenia molekularnego poprzez sekwencjonowanie genu ACADM, ze szczególnym uwzględnieniem mutacji c.985A>G (p.Lys304Glu), obecnej u około 85% pacjentów europejskich. Alternatywnie, pomiar aktywności enzymu MCAD w leukocytach lub fibroblastach z użyciem fenylopropionyl-CoA jako substratu stanowi złoty standard diagnostyczny, zwłaszcza w przypadkach niejednoznacznych wyników genetycznych.
aktywność enzymu, amniocenteza, badanie nosicielstwa, badanie przesiewowe noworodków, biopsja kosmówki, dekompensacja metaboliczna, diagnostyka prenatalna, diagnostyka różnicowa, dziedziczenie autosomalne recesywne, encefalopatia, gen ACADM, heterozygota złożona, hipoglikemia hipoketotyczna, homozygota, kwasy dikarboksylowe, L-karnityna, mutacja c.985A>G, nagła śmierć, niedobór dehydrogenazy acyl-CoA, niedobór MCAD, niepełna penetracja, oktanoilokarnityna, ostra niewydolność wątroby, poradnictwo genetyczne, sekwencjonowanie genu, skrobia kukurydziana, spektrometria masowa, wynik fałszywie ujemny, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie oksydacji kwasów tłuszczowych, zespół Reye’a, zmienność fenotypowa
Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór dehydrogenazy acyl-coa o łańcuchu średnim – Zapobieganie i profilaktyka

Niedobór dehydrogenazy acyl-CoA o łańcuchu średnim (MCAD deficiency) to autosomalnie recesywne zaburzenie metaboliczne uniemożliwiające prawidłowy rozkład średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych, co prowadzi do ryzyka hipoglikemii i kryzysów metabolicznych. Wczesna diagnostyka, zwłaszcza przesiew noworodków za pomocą tandemowej spektrometrii mas (MS/MS), jest kluczowa i pozwala na wdrożenie profilaktyki zmniejszającej śmiertelność i powikłania. Złotym standardem diagnostycznym jest pomiar aktywności enzymu MCAD z fenylopropionylokoenzymem A jako substratem. Profilaktyka obejmuje unikanie głodzenia dłuższego niż 4-5 godzin u niemowląt poniżej 6 miesiąca życia, stopniowo wydłużając ten czas do maksymalnie 12 godzin u dorosłych, oraz dietę bogatą w węglowodany złożone i ubogą w tłuszcze średniołańcuchowe, z wykluczeniem oleju kokosowego. W sytuacjach zwiększonego ryzyka, takich jak infekcje, stres czy zabiegi chirurgiczne, zaleca się zwiększenie podaży węglowodanów i intensywne monitorowanie glikemii, w tym podawanie dożylne glukozy, jeśli konieczne.
badania przesiewowe noworodków, dziedziczenie autosomalne recesywne, enzym MCAD, fenylomaślan sodu, gen ACADM, glikemia, glukoza dożylna, katabolizm, kryzys metaboliczny, L-karnityna, niedobór dehydrogenazy acyl-CoA, niedobór MCAD, olej kokosowy, poradnictwo genetyczne, specjalista chorób metabolicznych, średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe, tandemowa spektrometria mas, triheptanoina, utlenianie kwasów tłuszczowych, węglowodany złożone, wolna karnityna, zaburzenie metaboliczne
Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór dehydrogenazy acylo-coa średniołańcuchowej – Etiologia i przyczyny

Niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej (MCADD) jest autosomalnie recesywnym zaburzeniem metabolicznym spowodowanym mutacjami w genie ACADM na chromosomie 1p31, prowadzącym do deficytu enzymu MCAD niezbędnego w β-oksydacji średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych (C6-C10). Najczęstszą mutacją jest c.985A>G (p.Lys304Glu), obecna u około 80% pacjentów homozygotycznych, skutkująca całkowitą utratą funkcji enzymu. Patofizjologia MCADD obejmuje niemożność prawidłowego przekształcania kwasów tłuszczowych do acetylo-CoA, co prowadzi do hipoglikemii, hipoketonurii oraz akumulacji toksycznych kwasów dikarboksylowych (C6-C12), w tym kwasu oktanowego (C8), który jest mitochondrialną toksyną. Klinicznie choroba manifestuje się w okresie niemowlęcym lub później, szczególnie podczas głodzenia, infekcji czy stresu metabolicznego, powodując ryzyko ciężkiej dekompensacji metabolicznej, encefalopatii i niewydolności wielonarządowej. Diagnostyka opiera się na badaniach przesiewowych noworodków, które wykrywają podwyższone poziomy oktanoilokarnityny, a leczenie polega na unikaniu głodzenia i monitorowaniu stanu metabolicznego pacjenta.
badania przesiewowe noworodków, beta-oksydacja kwasów tłuszczowych, cykl Krebsa, dekompensacja metaboliczna, drgawki, dziedziczenie autosomalne recesywne, encefalopatia, gen ACADM, glukoneogeneza, gorączka, heterogenność fenotypowa, hipoglikemia, karboksylaza pirogronianowa, ketogeneza, kwasy dikarboksylowe, mutacja c.985A>G, niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nosiciel genu, poradnictwo genetyczne, średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe, synteza ATP, toksyna mitochondrialna, uszkodzenie mózgu, wstrząs, wymioty i biegunka, zaburzenie oksydacji kwasów tłuszczowych
Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór dehydrogenazy acylo-coa średniołańcuchowej – Diagnostyka i diagnoza

Niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej (MCADD) to autosomalne recesywne zaburzenie metaboliczne uniemożliwiające prawidłową β-oksydację średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych, co prowadzi do ryzyka dekompensacji metabolicznej, encefalopatii, śpiączki i nagłej śmierci. Diagnostyka rozpoczyna się rutynowym badaniem przesiewowym noworodków (5.-8. dzień życia) z wykorzystaniem tandemowej spektrometrii mas (MS/MS), wykrywającym podwyższone stężenia oktanoilokarnityny (C8) oraz innych acylokarnityn (C6, C10, C10:1) i podwyższone współczynniki C8/C2 i C8/C10. Potwierdzenie rozpoznania wymaga analizy acylokarnityn w osoczu, kwasów organicznych i acyloglicyn w moczu oraz badań genetycznych identyfikujących mutacje w genie ACADM, najczęściej c.985A>G (p.Lys329Glu), obecnej u 80-90% pacjentów. Aktywność enzymu MCAD może być oceniana w krwi lub fibroblastach. Diagnostyka różnicowa i potwierdzająca jest kluczowa ze względu na możliwość wyników fałszywie dodatnich w badaniach przesiewowych oraz zmienność fenotypową mutacji.
acylokarnityna, badanie genetyczne, badanie przesiewowe noworodka, biomarker, choroba metaboliczna, chromatografia cieczowa, ciała ketonowe, dekompensacja metaboliczna, diagnostyka pośmiertna, diagnostyka prenatalna, dziedziczenie autosomalne recesywne, enzym MCAD, gen ACADM, glutation, heterozygota złożona, kwasy dikarboksylowe, kwasy organiczne w moczu, MCADD, nakłucie pięty, oktanoilokarnityna, poradnictwo genetyczne, profil acylokarnityn, sekwencjonowanie genu, średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe, stres oksydacyjny, tandemowa spektrometria mas
Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór dehydrogenazy acylo-coa średniołańcuchowej – Leczenie

Niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej (MCADD) to dziedziczne zaburzenie metaboliczne, które wymaga wczesnego rozpoznania, najlepiej w badaniach przesiewowych noworodków, celem zapobiegania dekompensacji metabolicznej. Terapia opiera się na unikaniu długotrwałego głodzenia, szczególnie u niemowląt i małych dzieci, z maksymalnym czasem głodzenia odpowiednio: 4-5 godzin dla niemowląt <6 miesięcy, 8 godzin dla 6-12 miesięcy, 10 godzin dla 12-24 miesięcy oraz 12 godzin dla pacjentów >2 lat. Dieta powinna zawierać 30-55% energii z węglowodanów złożonych i ograniczenie tłuszczów do około 30%, z wykluczeniem trójglicerydów średniołańcuchowych (MCT). W okresach choroby z gorączką, wymiotami lub biegunką konieczne jest stosowanie wysokoenergetycznych napojów glukozowych, częstsze karmienie oraz monitorowanie glikemii. W przypadku objawów dekompensacji metabolicznej wskazana jest hospitalizacja i dożylne podawanie glukozy (10% roztwór dekstrozy, 10-12 mg/kg/min), utrzymanie glikemii powyżej 5 mmol/l oraz korekta zaburzeń elektrolitowych i leczenie przyczyny.
aktywność enzymu, badanie przesiewowe noworodka, dekompensacja metaboliczna, dekstroza, dietetyk, enzym MCAD, ester acylokarnityny, fenylmaślan sodu, gen ACADM, lekarz metaboliczny, niedobór dehydrogenazy acylo-CoA, niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej, niedobór karnityny, poziom glukozy, protokół awaryjny, równowaga kwasowo-zasadowa, skrobia kukurydziana, stan odżywienia, suplementacja karnityny, terapia genowa, zabieg chirurgiczny, zaburzenie cyklu mocznikowego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół leczący
Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór dehydrogenazy acyl-coa o łańcuchu średnim – Etiologia i przyczyny

Niedobór dehydrogenazy acyl-CoA o łańcuchu średnim (MCADD) jest najczęstszym zaburzeniem oksydacji kwasów tłuszczowych, dziedziczonym autosomalnie recesywnie, z częstością około 1:8000 urodzeń w populacjach kaukaskich. Mutacje w genie ACADM (chromosom 1p31), zwłaszcza c.985A>G (80% przypadków klinicznych), prowadzą do utraty funkcji enzymu MCAD, co uniemożliwia β-oksydację średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych (C6-C12). W efekcie dochodzi do hipoglikemii hipoketotycznej, gromadzenia się toksycznych kwasów tłuszczowych oraz uszkodzeń wątroby i mózgu, szczególnie podczas głodzenia, infekcji lub stresu metabolicznego. Aktywność resztkowa enzymu w klasycznym MCADD jest zwykle <1%, a u łagodniejszych postaci może wynosić 10-20%. Fenotyp kliniczny jest zmienny i zależy od dodatkowych czynników środowiskowych oraz genetycznych, a suplementacja ryboflawiną może stabilizować enzym poprzez zwiększenie dostępności FAD.
acetylo-CoA, beta-oksydacja kwasów tłuszczowych, ciała ketonowe, cykl Krebsa, dehydrogenaza acylo-CoA, dekompensacja metaboliczna, dziedziczenie autosomalne recesywne, gen ACADM, glukoneogeneza, hiperamonemia, hipoglikemia, karboksylaza pirogronianowa, ketogeneza, kwasy dikarboksylowe, mutacja c.985A>G, mutacja missense, niedobór dehydrogenazy acyl-CoA, niedobór MCAD, oksydacja kwasów tłuszczowych, średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe, stres metaboliczny, suplementacja ryboflawiny, zespół nagłej śmierci niemowląt
Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór dehydrogenazy acyl-coa o łańcuchu średnim – Epidemiologia

Niedobór dehydrogenazy acyl-CoA o łańcuchu średnim (MCAD) jest najczęstszym zaburzeniem oksydacji kwasów tłuszczowych, o częstości występowania globalnie szacowanej na 1:14 600 żywych urodzeń (95% CI: 1:13 500-1:15 900). Występuje zróżnicowanie geograficzne i etniczne, z najwyższą częstością w populacjach północnoeuropejskich (1:4 900 do 1:17 000), a najniższą w Azji (Japonia 1:100 000, Chiny 1:80 332–1:282 591). Mutacja c.985A>G w genie ACADM, będąca najczęstszą przyczyną niedoboru MCAD, występuje najczęściej w Europie Zachodniej (4,1/100 000 homozygot), a jej nosicielstwo w populacji północnoeuropejskiej wynosi 1:40–1:100. Wprowadzenie badań przesiewowych noworodków z tandemową spektrometrią mas (MS/MS) znacząco zwiększyło wykrywalność, ujawniając 2-3-krotnie wyższą częstość występowania niż w oparciu o objawy kliniczne, np. w Danii 1:8 954 vs. 1:39 691 przed badaniami przesiewowymi.
analiza genetyczna, badanie przesiewowe, choroba towarzysząca, dekompensacja metaboliczna, drgawki, fenotyp biochemiczny, gen ACADM, hipoglikemia hipoketotyczna, kryzys metaboliczny, letarg, niedobór dehydrogenazy acyl-CoA, niedobór MCAD, niepełnosprawność rozwojowa, oksydacja kwasów tłuszczowych, opóźnienie rozwojowe, przełom metaboliczny, śmiertelność i chorobowość, śpiączka, stratyfikacja ryzyka, tandemowa spektrometria mas, test genetyczny, wrodzony błąd metabolizmu, wymioty, zaburzenie neurologiczne
Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór dehydrogenazy acylo-coa średniołańcuchowej – Epidemiologia

Niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej (MCADD) jest najczęstszym zaburzeniem oksydacji kwasów tłuszczowych, o częstości występowania globalnej około 1:14 600 żywych urodzeń, z wyraźnym zróżnicowaniem geograficznym i etnicznym. Najwyższa częstość obserwowana jest w Europie Północnej (np. 1:4 900 w północnych Niemczech, 1:8 500 w Holandii), natomiast w populacjach azjatyckich MCADD jest znacznie rzadszy (np. 1:51 000 w Japonii, 1:263 500 na Tajwanie). Wprowadzenie badań przesiewowych noworodków z wykorzystaniem tandemowej spektrometrii mas (MS/MS) znacząco zwiększyło wykrywalność MCADD, częstość wykrywania wzrosła nawet czterokrotnie w porównaniu do diagnoz klinicznych (np. w Danii 1:8 954 vs. 1:39 691). Częstość nosicielstwa mutacji patogennych w genie ACADM w populacjach północnoeuropejskich wynosi od 1:40 do 1:100, co uzasadnia zalecenia dotyczące badań genetycznych u partnerów reprodukcyjnych pacjentów z MCADD.
aktywność resztkowa enzymu, badanie przesiewowe noworodków, dziedziczenie autosomalne recesywne, efekt założyciela, gen ACADM, homozygota, kryzys metaboliczny, limfocyt, metabolomika, Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób, mutacja c.985A>G, niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej, oksydacja kwasów tłuszczowych, oktanoilokarnityna, spektrometria mas, tandemowa spektrometria mas, wartość predykcyjna dodatnia, wrodzony błąd metabolizmu
Leksykon chorób i schorzeń
Niedobór dehydrogenazy acylo-coa średniołańcuchowej – Zapobieganie i profilaktyka

Niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej (MCADD) to autosomalnie recesywne zaburzenie metaboliczne wynikające z mutacji w genie ACADM, prowadzące do upośledzenia β-oksydacji średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych. Choroba występuje z częstością 1:4000 do 1:17 000 w populacjach północnoeuropejskich i jest jednym z najczęstszych wrodzonych błędów metabolizmu w USA. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach przesiewowych noworodków metodą tandemowej spektrometrii mas (MS/MS), co umożliwia wczesne wykrycie i zapobiega kryzysom metabolicznym. Bez badań przesiewowych ryzyko śmierci lub ciężkiej niepełnosprawności rozwojowej u dzieci z MCADD wynosi od 20% do 25%. Kluczowe jest unikanie długotrwałego głodzenia, z maksymalnymi okresami głodzenia zależnymi od wieku: niemowlęta <6 miesięcy – 3-4 godziny, 6-12 miesięcy – 8 godzin, 12-24 miesiące – 10 godzin, >24 miesiące – 12 godzin. Leczenie obejmuje dietę niskotłuszczową (tłuszcze 25-30%), bogatą w węglowodany złożone, unikanie MCT oraz suplementację L-karnityną. W trakcie choroby zaleca się stosowanie wysokoenergetycznych napojów glukozowych i ścisłe monitorowanie stanu metabolicznego, w tym glikemii (norma >60 mg/dl).
badania przesiewowe noworodków, dekompensacja metaboliczna, dieta niskotłuszczowa, dziedziczenie autosomalne recesywne, fenylomaślan sodu, gen ACADM, hipoglikemia, kryzys metaboliczny, L-karnityna, niedobór dehydrogenazy acylo-CoA średniołańcuchowej, niepełnosprawność rozwojowa, normoglikemia, opaska medyczna, polimer glukozy, propofol, równowaga kwasowo-zasadowa, skrobia kukurydziana, średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe, tandemowa spektrometria mas, triheptanoina, utlenianie kwasów tłuszczowych, wrodzony błąd metabolizmu, zaburzenie cyklu mocznikowego, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie mitochondrialne